طبق گزارش‌های رسیده از خبرگزاری صحت خبر؛ نمایش «متروتینک» که اثر آرمان آسایش به عنوان نویسنده و کارگردان آن محسوب می‌شود، این روزها در خانه نمایش دا به اجرا درآمده است. این نمایش با نگاهی تازه به ابعاد ذهنی جوانان، مسائلی نظیر چالش‌های عاطفی، مالی و اجتماعی نسل امروز را به شکلی مینیمالیستی و عمیق، برای تماشاگران به تصویر می‌کشد. آسایش در «متروتینک» سعی دارد تا تجربیات زندگی معاصر در محیط شهری را، از تنهایی در شلوغی گرفته تا قضاوت‌های آنی و زوایای پنهان هر فرد، با زبانی تصویری، سمبلیک و گاهی طنزآمیز منتقل کند.
همچنین، ملینا خداپرست، یکی از بازیگران جوان این اثر، در گفتگویی با صحت خبر به تجربه همکاری در این نمایش، چالش‌های شکل‌گیری شخصیت، روند تمرین‌های گروهی و ارتباط این نمایش با واقعیت‌های زندگی جوانان امروز پرداخته است.

او در مورد نقشی که در این تئاتر ایفا می‌کند، توضیح می‌دهد: من شخصیت دختر کاپل را به عنوان یک جوان ۲۳ الی ۲۴ ساله توصیف می‌کنم که به تازگی تحصیلاتش را با موفقیت به پایان رسانده و هنوز به بازار کار وارد نشده است. این شخصیت وقت زیادی را با پارتنر خود سپری می‌کند و از بُعد عاطفی و مالی تحت حمایت قرار دارد. از این رو، می‌توان گفت دغدغه‌های جدی‌ای ندارد و نگرانیش بیشتر مبتنی بر مسائل سطحی و روزمره است؛ مثل فقدان یک استوری در شبکه‌های اجتماعی یا مسائلی کوچک و بی‌اهمیت که برای بسیاری دیگر هیچ‌گونه اهمیتی ندارد.

این هنرمند تئاتر چنین ادامه می‌دهد: از آنجایی که مترو یک فضای عمومی بشمار می‌رود، برای بازیگر محدودیت‌هایی را به وجود می‌آورد. حتی اگر کار به نوعی فانتزی باشد، باید در فضای مترو و در میان مسافران و افراد غریبه اجرا شود. به هر تقدیر، استفاده از هر نوع وسیله نقلیه عمومی در هر فرهنگی، قواعد و آداب مخصوص به خود را دارد. در بسیاری از شرایط ممکن است پیشنهاداتی را مطرح کنیم که به نظر خنده‌دار برسند، اما در محیط مترو در عمل نمی‌توان آن‌ها را پیاده‌سازی کرد. بنابراین می‌توان گفت که بزرگ‌ترین چالش من این بوده که مترو مرزهای خاصی را ایجاد می‌کند که حتی با وجود فانتزی بودن روایت، نمي‌توان از آن عبور کرد.

او همچنین مطرح کرد: برداشت من از تئاتر «متروتینک» نوعی «تلنگر» برای تماشاگران است. این اثر با پرداختن به مشکلات سطحی شخصیت‌ها، به بیننده یادآوری می‌کند که باید بیشتر به عمق مسائل روز جامعه توجه داشته باشد. مشاهده این چالش‌ها از دور و به صورت یک نمایش کمدی بر صحنه، می‌تواند نشان دهد که بسیاری از این دغدغه‌ها چقدر بی‌اهمیت و زودگذر هستند و نیازی به توجه بیش از حد ندارند.

«متروتینک» پیام صداقت و آرامش ذهن را به بیننده انتقال می‌دهد

کیانا کیپادفر، دیگر بازیگر این نمایش نیز در مورد تجربه خود در ایفای نقش «فکر پسر کتابخوان» گفت: شخصیت «فکر پسر کتابخوان» به دنبال جلب توجه و برقراری ارتباط با دیگران، به ویژه با دختران است؛ اما نه از طریق واقعیات وجودی‌اش، بلکه از طریق ظاهرسازی و جملاتی که با حقیقت زندگی‌اش فاصله دارند. او به جای اتکا به آنچه واقعاً در اختیار دارد، تلاش می‌کند تا نقشی از یک فرد آگاه و کتاب‌خوان را ایفا کند. اما با پیشروی مکالمه، شخص مقابل به تدریج متوجه لایه‌های مصنوعی شخصیت او می‌شود و این موضوع روشن می‌گردد.

او در ادامه بیان کرد: یکی از چالش‌های اصلی در این اجرا، نبود میزانسن مشخص و بازی در سکوت دائمی است. کاراکتر من از ایستگاه ششم وارد می‌شود و از آن لحظه تا خاتمه اجرا یا در موقعیتی قرار دارد که نیاز به واکنش دارد، یا باید با دیگر بازیگران در سکوت موقعیت‌های جدیدی را خلق کنیم. این همخوانی کامل در سکوت و تکیه بر زبان بدن، نیازمند تمرکز و دقت بیشتری است که همین امر نقش را هم چالش‌برانگیز و هم جذاب‌تر می‌کند.

کیانا کیپادفر در پایان خاطر نشان کرد: به اعتقاد من، مهم‌ترین پیام این نمایش این است که انسان‌ها باید تلاش کنند در روابط خود با یکدیگر، صادق و شفاف باشند. بسیاری از دغدغه‌ها و تنش‌های ذهنی ما از پنهان‌کاری‌ها، سوءبرداشت‌ها و بزرگ‌نمایی مسائل کوچک نشأت می‌گیرد. نمایش یادآور می‌شود که اگر خود را بی‌دلیل درگیر این نوع اضطراب‌های جزئی نکنیم، هم ذهن‌مان آرام‌تر خواهد بود و هم روابط‌مان انسانی‌تر و سالم‌تر پیش خواهد رفت.
نمایش «متروتینک» به نویسندگی و کارگردانی آرمان آسایش هر روز در ساعت 17:30 در خانه نمایش دا بر روی صحنه می‌رود.

59243

اشتراک‌گذاری »