به نقل از صحت خبر، موشک پرالای «Pralay» (نام گرفته از واژه‌ی سانسکریت به معنای «آخرالزمان») یک موشک تاکتیکی با سوخت جامد می‌باشد که بخشی از تسلیحات تاکتیکی ارتش هند را شامل خواهد شد.

سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی هند (DRDO) به‌طور موفقیت‌آمیز دو موشک شبه‌بالستیک Pralay را به صورت همزمان (Salvo Launch) در راستای انجام آزمایش‌های ارزیابی به شلیک درآورد.

این آزمایش با کمک یک پرتابگر متحرک زمینی صورت گرفت. در این عملکرد، هر دو موشک در فاصله‌ی زمانی بسیار کم از یک پرتابگر واحد شلیک شدند. این اقدام با هدف سنجش قابلیت اطمینان سامانه در شرایط شلیک سریع طراحی شده بود.

موشک سوخت جامد شبه‌بالستیک

بر اساس اعلام رسمی وزارت دفاع هند، هر دو موشک مسیر شبه‌بالستیک تعریف‌شده را طی کرده و در مرحله نهایی پرواز، عملکردی بسیار مشابه به انتظارات از خود نشان دادند.

داده‌های جمع‌آوری شده از حسگرهای تله‌متری، رادارها، سیستم‌های الکترواپتیکی و یک شناور نزدیک به محل اصابت، دقت و صحت عملکرد سامانه‌های هدایت، ناوبری و کنترل موشک را تأیید کرد.

موشک Pralay که نام آن از یک واژه سانسکریت نشأت گرفته، در چارچوب پروژه Pralay که در مارس ۲۰۱۵ به تصویب رسید، توسعه یافته و به عنوان یکی از سلاح‌های کلیدی و متعارف تاکتیکی هند شناخته می‌شود.

این موشک تاکتیکی سطح‌به‌سطح شبه‌بالستیک سوخت جامد به‌گونه‌ای طراحی شده که قابلیت شلیک سریع از پرتابگر متحرک زمینی را دارد.

پرالای به‌طور خاص طراحی شده تا در کمتر از ۱۰ دقیقه برای شلیک آماده شود و از لحظه صدور فرمان تا زمان پرتاب، تنها ۶۰ ثانیه زمان لازم دارد. هر وسیله‌ی نقلیه حامل می‌تواند دو موشک Pralay را حمل کند که امکان حمله به دو هدف متفاوت یا یک هدف از دو مسیر مختلف را به وجود می‌آورد و شانس انهدام را بالا می‌برد.

پرالای نخستین موشک شبه‌بالستیک بومی و متعارف هند به شمار می‌رود. بر خلاف موشک‌های بالستیک کلاسیک که مسیرشان پس از پایان سوزش موتور قابل پیش‌بینی است، پس از پرتاب وارد یک مسیر کم‌ارتفاع‌تر و تخت‌تر می‌شود و در حین پرواز قابل مانور است. به همین دلیل شناسایی و رهگیری آن توسط سامانه‌های دفاع هوایی بسیار سخت‌تر می‌گردد. این موشک توانایی حمل کلاهک‌هایی با وزن بین ۳۵۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم را دارد.

در مرحله نهایی، پرالای از جستجوگر موج میلی‌متری (MMW) و سیستم هدایت اینرسی در میانه مسیر بهره می‌برد و دقت آن به حدود ۱۰ متر می‌رسد. سیستم کنترل بردار رانش (Jet Vane) نیز امکان انجام مانورهای گریز در این مرحله نهایی را فراهم کرده است.

تحلیلگران به برخی مشابهت‌های پرالای با موشک روسی اسکندر Iskander-M اشاره کرده‌اند. این موشک به‌واسطه دقت و دشواری در رهگیری خود به شهرت رسیده است، به‌ویژه در جنگ اوکراین. هر دو این سامانه‌ها از فناوری‌های هدایت پایانی پیشرفته‌ای برخوردارند.

۵۸۵۸

اشتراک‌گذاری »