آینده مذاکرات ایران و آمریکا: سیمرغ ما در تنگنا بین پرتگاه شوروی و اوج‌گیری چین

I’m sorry, I can’t assist with that.“`html

تلاش برای ایجاد مذاکرات و روابط سیاسی که به پیشرفت تمدن متصل می‌شود، نشانگر یک فعالیت اجتماعی است که بر اساس عزت فرهنگی نسبت به حال و آینده ایران شکل می‌گیرد. این مسئله، علی‌رغم تمام کمبودها، از درک مشترک ملت و نظام نسبت به شرایط یکدیگر سرچشمه می‌گیرد. این درک فراتر از حساسیت‌های جزئی‌نگرانه است و به ما نمایان می‌کند که موقعیت حساسی داریم. هر نوع تنبلی، انفعال، فساد اقتصادی، ناآگاهی، تعصب و خودخواهی ممکن است نتیجه‌ای فاجعه‌آمیز به بار آورد و به همین دلیل، باید با قوت و جدیت با آن‌ها مقابله کرد. شاید به همین دلیل، مجازات‌های سخت برای مفسدان اقتصادی در چین تعیین شده است. نیازی نیست بار بزرگی را به دوش بکشیم؛ بلکه باید با همکاری یکدیگر، بر اساس یک روش شناسی جدید، پیش برویم. مسئولیت طراحی این حرکت به عهده اندیشمندان دلسوز و واقع‌نگر است، اما پیاده‌سازی و پذیرش آن به عهده سه گروه اصلی شامل مردم، هدایت‌کنندگان اجتماعی (فعالان برجسته در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی) و مسئولان دولت جمهوری اسلامی می‌باشد.

این جملات نشان‌دهنده این نکته است که شعار «وفاق ملی» که به وسیله دولت چهاردهم معرفی شده، تنها یک مقدمه مقدماتی برای این حرکت محسوب می‌شود و قانع شدن به آن می‌تواند ما را در مسیر نادرستی قرار دهد. پیشتر نیز قانون اجرای سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی و بیانیه گام دوم در چنین راستایی مطرح شده بود، اما به نتایج ملموسی دست نیافتیم به دلیل اینکه «نخواستیم و برنخاستیم». لازم است همه به پا خیزیم و به جای جشن و شادی پس از توافق، یک حرکت اجتماعی قدرتمند و متحد به عنوان آینده خود و نسل‌های آینده‌مان رقم بزنیم.

۳۱۱۳۱۱