بر اساس گزارش خبرگزاری صحت خبر، موسسه مطالعات بشیریه از انتشار کتاب “دیباچه‌ای بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران: دوره جمهوری اسلامی” نوشته دکتر حسین بشیریه به زبان عربی در لبنان خبر داد.
این اثر با ترجمه احمد فرادی عباسی در بیروت، پایتخت لبنان، توسط موسسه “العربیه للدراسات و النشر” به چاپ رسیده است.
مترجم، احمد فرادی عباسی، در این باره بیانیه‌ای ارائه داده و گفت: «ترجمه این کتاب به عربی را به سه دلیل انجام دادم: 1- مبنای نظری کتاب که تعامل نیروهای اجتماعی با نظام سیاسی ایران در تاریخ معاصر را نشان می‌دهد، بسیار آموزنده است. 2- محتوای فشرده کتاب موجب می‌شود که از حوصله خوانندگان امروزی خارج نشود. 3- فکر می‌کردم که می‌تواند کمبود اطلاعات موجود در کتابخانه‌های عربی در خصوص تاریخ ایران را جبران کند.»
حسین بشیریه (متولد ۱۳۳۲ در همدان) جامعه‌شناس و پژوهشگر در زمینه علوم سیاسی به شمار می‌رود. وی یکی از شخصیت‌های کلیدی و تأثیرگذار در عرصه سیاسی ایران پس از انقلاب محسوب می‌شود. تألیفات وی عمدتاً در دامنه تئوری‌های انقلاب، جامعه‌شناسی سیاسی، جامعه‌شناسی سیاسی ایران، توسعه سیاسی و اندیشه سیاسی غرب متمرکز است. حسین بشیریه تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در دانشگاه تهران آغاز کرد و برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. وی در سال ۱۹۷۹ در رشته رفتارشناسی سیاسی از دانشگاه اسکس انگلستان مدرک فوق لیسانس خود را اخذ کرد و سپس در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت دکترا در رشته تئوری سیاسی از دانشگاه لیورپول شد. بشیریه با نگاشتن مقالات متعدد و تدریس علوم سیاسی در دانشگاه تهران برای ۲۴ سال (۱۹۸۳–۲۰۰۷) تأثیر قابل توجهی بر مطالعات و فعالیت‌های سیاسی در ایران گذاشته است.
در کتاب “دیباچه‌ای بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران”، بشیریه به بررسی دوره جمهوری اسلامی می‌پردازد. او هدف خود از نگارش این اثر را ترسیم یک تصویر از طبقات اجتماعی، نیروها و تنش‌های سیاسی در سال‌های بعد از انقلاب و نمایان کردن ماهیت حکومت از سال‌های ۶۰ تا ۷۶ عنوان کرده است. “حسین بشیریه” نیروهای اجتماعی را در هر جامعه به این شکل تقسیم‌بندی می‌کند که شامل طبقات اجتماعی به معنای واقعی کلمه و همچنین گروه‌هایی که ذاتاً طبقه‌ای نیستند، اما به نمایندگی از طبقات اجتماعی عمل می‌کنند و ایدئولوژی طبقاتی را ابراز می‌نمایند. نگارنده بر این باور است که چندین شکاف تاریخی و ساختاری در جامعه ایران باعث شکل‌گیری ساختار پیچیده‌ای از نیروهای سیاسی-اجتماعی شده است. شکاف میان سنت و مدرنیته در تمام ابعاد آن، تأثیر اسلام در ایران به ویژه فلسفه سیاسی تشیع و اختلافات قومی ناشی از وجود اقوام متنوع، از جمله این پیچیدگی‌ها به شمار می‌آید.
“حسین بشیریه” در “دیباچه‌ای بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران” به بررسی و تحلیل نکات مرتبط با ابتکارات مدرنیزاسیون رژیم پهلوی می‌پردازد و اشاره می‌کند که این ابتکارات، گرچه برخی به افزایش شهرنشینی و توسعه رسانه‌های جمعی کمک کرده و به آگاهی سیاسی بخشی از جامعه دامن زده است، اما در عین حال به تقاضاهای فزاینده همان بخش‌ها برای مشارکت سیاسی توجهی نکرده و این تناقض اساسی به نارضایتی و فروپاشی حکومت پهلوی منجر گردید. از نکات جالب کتاب این است که “حسین بشیریه” با شناخت کامل از وضعیت داخلی کشور، به تحلیل و ارزیابی نیروهای اجتماعی درون جامعه پرداخته است.
216216