مهسا مژدهی: آمریکا دیگر به عنوان یک شریک قابل اعتماد برای اروپا شناخته نمیشود. این کشور نه تنها به توافقات و دوستیهای تاریخی خود پشت کرده است، بلکه ممکن است به تهدیدی جدی برای آرامش اروپاییها تبدیل شود. در عوض، ترامپ به همراه روبیو، وزیر خارجهاش، به دنبال قربانی کردن تمامی منافع در برابر روسها هستند. از دید ترامپ، اتحاد آمریکا با اروپا بیمعناست. او به دوستی با افرادی که قدرت و اختیارات محدودی دارند، هیچ علاقهای ندارد و ترجیح میدهد با تمامیتخواهان هم داستان شود.
اروپا از ترامپ گذشت نخواهد کرد
در سه سال گذشته، اروپاییها تلاشهای خود را به کار بستند تا با منزوی ساختن پوتین، مانع از دستیابی او به اهدافش در اوکراین شوند. آنها با تمام قوا و باوجود مخالفتهای داخلی، به مسلح کردن اوکراینیها ادامه دادند؛ چرا که امیدوار بودند این حمایتها سبب توقف پوتین در دوری از مرزهای خودشان شود. اما حالا، این اطمینان مناسب، به شدت شکننده به نظر میرسد. ترامپ قبل از هر اقدامی، با پوتین تماس گرفت تا نشان دهد که دوست قدیمیاش را در بحران رها نخواهد کرد. او به مدت ۹۰ دقیقه با پوتین صحبت کرد تا نشان دهد که در پی برقراری صلح میان اوکراین و روسیه است، اما بیشتر از آنکه نگران اوکراین باشد، به مسکو توجه دارد.
موضوع اصلی نگرانی اروپا از ترامپ به همین مسئله ساده مرتبط است. هیچکس نمیتواند تضمین کند که پوتین با تصرف قسمتهایی از اوکراین که در حال حاضر در کنترل دارد، متوقف خواهد شد و از جاهطلبیهای خود دست خواهد کشید. این تنها به اوکراین محدود نمیشود؛ پوتین به خطر جدی برای اروپا تبدیل شده است. اما اکنون او تنها کسی نیست که نگرانی رهبران اروپایی را به همراه دارد. ادعاهای ترامپ در خصوص گرینلند، که تحت کنترل دانمارک است، نشان میدهد که بار دیگر رویکردهای استعماری و توسعهطلبانه پس از سالها به صحنه ظهور آمده و تهدیدی برای جهان به شمار میآید.
آمریکا دیگر حافظ امنیت اروپا نیست
پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، اعلام کرده است که مسئولیت دفاع از قاره اروپا در درجه اول به عهده کشورهای اروپایی است. نگرانیهای زیادی در مورد نظریههای افراطی و راستگرایانه او وجود دارد و او به عنوان یک چهره جنجالی شناخته میشود که ظاهراً برای اروپا خطرناکتر از هر منطقه دیگری است. هگست برای روشنگری منظور خود، نشستی خبری در مقر سازمان ناتو در بروکسل، پایتخت بلژیک، برپا کرد. این انتخاب یک ویژگی نمادین دارد. ترامپ در زمان ریاستجمهوری خود سعی کرده بود اعتبار ناتو را زیر سوال ببرد. او با اشاره به نیاز مالی از اروپاییها خواسته بود که سهم بیشتری برای امنیت خود بپردازند. در آن زمان، گرچه کشورهای اروپایی عضو ناتو نگرانی بسیار زیادی داشتند، اما در داخل ایالات متحده، کمتر کسی در برابر ترامپ از خود واکنش نشان داد.
این بار پیت هگست به اندازه ترامپ و شاید حتی بیشتر از او از ناتو و پیمان دفاعی آن نفرت دارد. به نظر آنها، ایالات متحده نباید مسئولیتی در تأمین هزینههای امنیتی کشورهای دیگر بر عهده بگیرد. به دلیل فاصله جغرافیایی معنادار آمریکا از بسیاری کشورهای جهان، آنها به خوبی درک میکنند که مناقشات و تنشها در نقاط دیگر به ندرت به زمین آمریکا کشیده خواهد شد.
به نقل از پیت هگست در یک بیانیه جداگانه، اوکراین برای بازگشت به مرزهای پیش از سال ۲۰۱۴، که خواسته اکثریت کشورهای اروپایی، به استثنای معدود متحدان روسی است، را غیرواقعی دانسته و پذیرش این کشور به عنوان بخشی از راه حل بحران بین روسیه و اوکراین را فاقد کارایی میداند.
گابریلیونس لاندزبرگیس، وزیر امور خارجه پیشین لیتوانی در مقالهای در پولتیکو ابراز داشته که یک دوران به پایان رسیده و این را میتوان ظهور گرگومیش ناتو نامید. به ویژه اینکه به زعم او، به زودی واشنگتن اعلام خروج ۲۰ هزار سرباز آمریکایی از اروپا را خواهد کرد.
هریک از اظهارات لاندزبرگیس میتواند برای اروپاییان به عنوان یک کابوس واقعی تلقی شود، به خصوص زمانی که آنها معمولاً در کشورهای خود با چالشهای متعدد داخلی…
کابوس راستهای افراطی همچنان ادامه دارد و در خارج از مرزها نیز تحت تأثیر ترامپی قرار گرفتهاند که تمایلی به پرداخت هزینههای مربوط به تأمین امنیت اروپا و همکاری با این قاره ندارد.

سخنانی از ونس و حقیقت تلخ برای اروپا
سخنرانی جیدی ونس، معاون نخست ترامپ در کنفرانس مونیخ، آخرین میخ را بر تابوت روابط ترامپ با اروپا وارد کرد. برخی از تحلیلگران این سخنرانی را نشانهای از افول اتحادی میدانند که از سال 1945 و پایان جنگ جهانی دوم میان اروپا و ایالات متحده شکل گرفته بود. آمریکا کاملاً مسیر و منافع خود را از اروپا جدا کرده است. حتی اگر تیم ترامپ و ونس و روبیو دچار خطای محاسباتی شده باشند، شرایط به هیچ دلیلی به زمان پیش از ورود دوباره ترامپ به کاخ سفید باز نخواهد گشت. واشنگتن، یک بار برای همیشه جدایی از اروپا را تجربه خواهد کرد و از آن زمان به بعد شکستن اتحادهای قدیمی برای آنها آسانتر خواهد بود.
در کنفرانس مونیخ، ونس بهطور علنی به اروپا حمله کرد. او حتی از پوتین نیز مواضع تندتری اتخاذ کرد. «جی.دی ونس» معاون رئیسجمهور ایالات متحده در سخنانش که نشانگر خودشیفتگیاش بود، به شدیدترین وجه دولتهای اروپایی را متهم کرد که اراده مردم را نادیده میگیرند، به نتایج انتخابات بیاعتنایی میکنند، آزادیهای مذهبی را نقض میکنند و اقدامی جدی برای متوقف کردن مهاجرت غیرقانونی انجام نمیدهند.
در کنفرانس امنیتی مونیخ، به جای پرداختن به مسائل امنیتی، ونس گفت: آنچه بیش از همه در مورد اروپا نگرانم میکند، روسیه نیست. چین هم نیست. هیچ بازیگر خارجی دیگری هم وجود ندارد. چیزی که من را نگران میکند، تهدیدی از درون است. در واشنگتن، یک کلانتر جدید در شهر است. تحت رهبری دونالد ترامپ، ممکن است نظرات شما را رد کنیم اما – چه با آنها موافق باشیم و چه مخالف – برای دفاع از حق شما برای بیان آنها در عمومی جنگ خواهیم کرد. او همچنین به دیدار رهبر حزب راستافراطی آلمان رفت و از ایدئولوژیهای ضد مهاجرت و ملیگرایی این جناح حمایت کرد تا نشان دهد نگرانی او نه آزادی بیان، بلکه راستیهای افراطی است که این روزها بیشتر از هر زمان دیگری اروپا را تهدید میکند.
رویکرد ترامپ و تیم او به غرب یک هشدار جدی ارسال میکند. کشورهای غربی نباید دیگر به واشنگتن اتکا کنند و شاید بهتر باشد پس از نود سال، خود را بر پا کنند و از وابستگی به آمریکاییها دست بردارند.
۳۱۲۳۱۵