خبرگزاری آناتولی در گزارشی نوروز را «سال نو برای جهان تُرک» توصیف کرده است.
طبق گزارش صحت خبر، این خبرگزاری دو روز پس از ادعای رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه مبنی بر اینکه نوروز جشن مشترکی برای کشورهای تُرک خواهد بود، نوشت: جشن نوروز در قزاقستان دارای تاریخی کهن و چندصدساله است و گفته می‌شود که برای اولین بار در دوران سکاها برگزار گردیده است.
اما در زمان اتحاد جماهیر شوروی، از سال ۱۹۲۶ برگزاری نوروز ممنوع شد. پس از گذشت ۶۵ سال و با استقلال قزاقستان، این جشن دوباره احیا گردید و در نهایت به عنوان نمادی از هویت و فرهنگ ملت قزاقستان شناخته شد.
پس از تصویب نوروز به عنوان یک جشن رسمی در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۹۱، شعله‌های نوروز بار دیگر پس از بیش از نیم قرن خاموشی در قزاقستان روشن شدند.
این جشن که با آغاز بهار همزمان است، قرن‌ها برای قزاق‌هایی که در دشت‌های وسیع و در هماهنگی با طبیعت زندگی می‌کردند، دارای اهمیت ویژه‌ای بوده است.
نوروز که به عنوان «سال نو جهان تُرک» شناخته می‌شود، در قزاقستان به عنوان «جشن بزرگ ملی» مورد احترام و گرامیداشت قرار می‌گیرد.
جشن‌های نوروز در این کشور از تاریخ ۱۴ مارس آغاز شده و به مدت ۱۰ روز ادامه دارد و در این مدت جشن‌های بزرگ به نشانه تجدید، آشتی و اتحاد مردم برگزار می‌شود.
در روزهای جشن نوروز در سرتاسر کشور، چادرهای سفید برپا می‌گردد، غذاهای سنتی در میدان‌ها تهیه و سرو می‌شود، همچنین سوارکاری و بازی‌های محلی به نمایش گذاشته می‌شود. مردم قزاقستان به خانه‌تکانی می‌پردازند، درخت می‌کارند، سفره‌های خاص نوروزی را برپا می‌کنند، به دیدار بزرگ‌ترها می‌روند و با کسانی که با آنها قهری هستند آشتی می‌کنند و از کوچک تا بزرگ با لباس‌های سنتی در این جشن‌ها حاضر می‌شوند.
در قزاقستان، یکی از اجزاء کلیدی سنت‌های نوروزی، غذایی به نام «نوروز کوژه» به شمار می‌رود.
«کوژه» که با نام حلوای نوروز نیز شناخته می‌شود، به عنوان نشانه‌ای از فراوانی و برکت در هر خانه در این جشن تهیه می‌گردد.
این غذا که از هفت عنصر اصلی شامل آب، گوشت خشک، نمک، کره، آرد، جو و شیر تشکیل می‌شود، در طول جشن نوروز به مهمانان تعارف می‌شود.
خاجه‌مراد تولگنولی، قوم‌شناس و مورخ در موزه تاریخی-فرهنگی دانشگاه بوزوک در یوزگات، در گفت‌وگو با خبرنگار آناتولی خاطرنشان کرد: برای مردم کوچ‌نشین که تابستان و زمستان را در مکان‌های مختلف سپری می‌کردند، آمدن نوروز پس از زمستان سرد و دشوار، فرصتی مناسب برای دیدار با خویشاوندان دور از دسترس بود.
او ادامه داد: حکومت توتالیتر شوروی به بهانه اینکه نوروز، رمضان و عید قربان «هزینه‌های اضافی» ایجاد می‌کنند و به ترویج «پان‌ترکیسم» و «مذهب» کمک می‌کنند، برگزاری این جشن‌ها را در قزاقستان ممنوع کرده بود.
تولگنولی تصریح کرد که نوروز از زمان استقلال قزاقستان به عنوان یک جشن رسمی گرامی داشته می‌شود و گفت: قزاقستان به مانند دیگر کشورهای تُرک که استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی به‌دست آورده‌اند، به احیای جشن نوروز پرداخته است.
او با اشاره به این موضوع که در طی ۳۰ سال اخیر، نوروز در قزاقستان بیشتر به عنوان جشنی برای ترویج ارزش‌های ملی مورد توجه قرار گرفته، افزود: نوروز در حال حاضر کمک شایانی به شکل‌گیری و تقویت هویت ملی در قزاقستان می‌کند.