طبق گزارشی که صحت خبر رضا نصری ارائه داده است:
سیگنال‌های غیرهماهنگ تیم ترامپ در مواجهه با ایران – چه به عنوان بخشی از یک استراتژی مذاکره باشد یا خیر – موجب ایجاد ابهامات و عدم سازگاری می‌شود. از طرف دیگر، پیشنهاد ایران برای انجام گفت‌وگوهای غیرمستقیم، حاکی از شفافیت و عقلانیت است. این پیشنهاد، نشان‌دهنده حسن نیت تهران در ایجاد فرصتی برای دیپلماسی، با وجود چالش‌های پیش‌بینی‌پذیر، می‌باشد و به منظور بررسی جدیت ترامپ، بدون ورود به الزامات اولیه، طراحی شده است.
نگرش مسئولانه ایران – به‌ویژه از زاویه دید کشورهای همسایه که نگران تشدید تنش‌ها هستند – باید مورد تحسین قرار گیرد. این امر به‌ویژه اهمیت دارد چرا که ترامپ در انتخابات نخست خود به‌طور نامتعارف از توافق هسته‌ای فاصله گرفت.
رئیس‌جمهور ایالات متحده باید به یک اصل کلیدی توجه داشته باشد:
سیاست تاریخ‌ساز ایران همیشه بر یک قاعده ثابت استوار بوده است؛ در مقابل حسن نیت، ایران با حسن نیت پاسخ می‌دهد و در مواجهه با تهدیدات، واکنش قاطعانه‌ای را در پی دارد. اگر پیام‌های متناقض واشنگتن به‌منظور ایجاد فشار در زمینه مذاکرات طراحی شده باشد، چنین رویکردی برای کشوری که رفتار خود را بر اساس اصل “تعامل متقابل” پایه‌ریزی کرده، کارآیی نخواهد داشت.
به‌جای آنکه چنین تاکتیک‌هایی منجر به کسب امتیاز یک جانبه شوند، بیشتر به ایجاد سردرگمی کمک می‌کنند – به‌ویژه در داخل ایالات متحده – زیرا هر پیام متناقض، با یک واکنش معادل و متوازن همراه خواهد شد. این دینامیک به مرور زمان، شفافیت و اعتماد لازم برای کامیابی در فرآیندهای مذاکراتی سازنده را نابود خواهد کرد.
متأسفانه، رؤسای‌جمهور پیشین ایالات متحده در درک منطق رفتاری ایران با مشکل روبه‌رو بوده‌اند؛ امری که بخش عمده‌ای از آن ناشی از نفوذ گروه‌های ذی‌نفوذ، شبکه‌های لابی و جریان‌های نومحافظه‌کار است که به‌طور آگاهانه هزاران واکنش سنجیده تهران را به گونه‌ای تحریف شده به عنوان “رفتار شرورانه” معرفی کرده و زمینه‌های مشروعیت این واکنش‌ها را از دید عموم پنهان کرده‌اند.
فرصت موفقیت ترامپ بستگی به توانایی او در فاصله‌گرفتن از این روایت‌های تحریف‌شده دارد؛ باید رویکردی شفاف، منسجم و واقعی مانند ایران را در پیش بگیرد و از تکرار خطاهای گذشتگان خود پرهیز کند. اگر او بتواند فراتر از هرگونه حواشی بیندیشد و با پیشنهاد ایران بر اساس محتوای واقعی آن روبرو شود، ممکن است به فرصتی دیپلماتیک دست یابد که رؤسای‌جمهور قبلی از درک آن ناتوان بوده‌اند.
311311