عباس آخوندی، که به عنوان یک استاد دانشگاه در میزگرد اخیر به بررسی صحت خبر پرداخته است، اشاره کرد که در ایران، گفتمان غالب به طور عمده سیاسی است. او بر این نکته تأکید نمود که لازم است تا گفتمان از رویکرد ژئوپلتیک به سمت ژئواکونومیک تغییر کند. بر این اساس، نیاز است تا ما در برابر گفتمان سیاسی، گفتمان جهانی اقتصاد را تقویت نماییم. اگر بتوانیم این تحول را به عنوان یک تغییر استراتژیک انجام دهیم، همانطور که ترامپ به وضوح بیان می‌کند ‘اول آمریکا’ و ‘هیچ چیز برای من در جهان مقدس تر از تعریف تعرفه نیست’، نشانگر این است که او ابتدا بر منافع اقتصادی ایالات متحده تمرکز دارد و به دنبال تسلط بر زنجیره تولید جهانی است. بنابراین، ما نیز نه به تبعیت از آمریکا، بلکه به طور کلی اگر در استراتژی جدید خود، بر اقتصاد سیاسی و ژئواکونومی به جای ژئوپلتیک اولویت دهیم – نه اینکه ژئوپلتیک را به کلی حذف کنیم، بلکه اولویت‌های خود را مورد بازنگری قرار دهیم – در این صورت تمامی سیاست‌های ما نیاز به بازبینی مجدد خواهد داشت و ما می‌توانیم با دقت بیشتری به بیان نظرات خود بپردازیم. در چنین شرایطی اگر عربستان هم درک کند که موضوعاتی که با ما در میان است، مبتنی بر ژئوپلتیک نیست و بر ژئواکونومیک است، دیگر موضوع ما حمایت از جریان اخوان در منطقه نخواهد بود و در واقع ما به جای تقویت اخوان، به دنبال رفاه ملت‌های منطقه هستیم و به همین دلیل درک عربستان و امارات نیز نسبت به ما تغییر خواهد کرد. این تغییر دیدگاه شامل دیدگاه تمامی کشورها خواهد شد.
تحول اولویت‌ها از ژئوپلتیک به ژئواکونومیک
این استاد دانشگاه ادامه داد: نکته دیگری که می‌خواهم به آن بپردازم، تحول اولویت‌ها از ژئوپلتیک به ژئواکونومیک است. در حوزه ژئواکونومی، اگر بتوانید مسائل خود را با اتحادیه اروپا و کشورهای منطقه حل کنید و همچنین روابط خود را با چین و روسیه توسعه دهید، در آن صورت قطعا نیاز خواهید داشت که با آمریکا نیز به طور جامع به حل و فصل مسائل بپردازید. اما نقطه حائز اهمیت این است که اصلاً نباید موضوع آمریکا را محدود به مذاکره یا عدم مذاکره کنیم. بیایید فرض کنیم فردا از ما خواسته شود تا وارد مذاکره شویم. در چنین مذاکره‌ای چه چیزی را باید مطرح کنیم؟ ابتداعاً باید استراتژی‌های خود را مشخص نماییم. ما باید برای این مرحله، گام‌های مقدماتی را برداریم. به صراحت اعتقاد دارم که جهت توسعه و امنیت ایران و به منظور صلح پایدار، لازم است که مسائل خود را به طور جامع با آمریکا حل نماییم. این مسائل باید نه به شکلی مقطعی و موردی، بلکه به شکلی گسترده حل و فصل شوند. اما این امر مستلزم آماده‌سازی مقدماتی است. این مرحله سوم و چهارم ماست. مرحله اول ما تضمین حل مسائل با کشورهای اروپایی و تغییر رویکرد در اعتماد سازی به کشورهای منطقه است که ما به هیچ عنوان تهدیدی برای آنان نیستیم.
311314