در دو روز اخیر، مصاحبه‌های متعددی از مقامات آمریکایی منتشر شده است. آقای ویتکاف، در گفتگو با فاکس نیوز، بیان کرده که باید برنامه هسته‌ای ایران محدود گردد و غنی‌سازی ۳.۶۷ درصدی که در برجام مقرر شده بود را می‌پذیرد. او همچنین اعلام کرده که نیازی به غنی‌سازی ۲۰ و ۶۰ درصدی دیگر نیست و فقط ۱۲ ساعت پس از این مصاحبه، در توئیتی مجدداً اظهار داشت که برنامه هسته‌ای ایران باید به طور کلی متوقف شود.

آنچه که پیش آمده، این است که در دوران دولت ترامپ، اکثریت قریب به اتفاق افراد، با محتوای این توئیت هم‌نظر هستند و تغییر موضع ویتکاف نتیجه فشاری است که از سوی اطرافیان ترامپ به وجود آمده است.

حتی اگر توافقی با دولت ترامپ حاصل شود، بر اساس قوانین ایالات متحده، کنگره این صلاحیت را دارد که توافق را معلق کند. اگر این توافق تایید اسرائیل را نداشته باشد، با توجه به نفوذ لابی اسرائیل در کنگره، امکان لغو آن وجود دارد.

از سوی دیگر، احتمال اینکه دولت ترامپ بخواهد به دنبال یک توافق برود، کم به نظر می‌رسد و حتی اگر چنین احتمالی به حقیقت بپیوندد، این پایان مساله نخواهد بود. در زمان بایدن، کنگره قانونی را در مجلس نمایندگان تصویب کرد تا تحریم‌های ایران را متوقف کند، اما وقتی که مشخص شد بایدن قصد بازگشت به برجام را ندارد، این طرح دیگر در سنا مورد رأی‌گیری قرار نگرفت.

آمریکایی‌ها بر این باورند که زمان به نفع آن‌ها نیست و معتقدند که هر چه زمان بیشتری بگذرد، ایران توانایی بازسازی برخی از آسیب‌هایی که در یک سال گذشته دیده را پیدا می‌کند. همچنین لازم است که تکلیف مکانیسم ماشه مشخص شود و برای آمریکا مناسب نیست که مذاکرات به درازا بکشد. بنابراین، ترامپ نیز به فاصله یک هفته‌ای برگزاری جلسه انتقاد کرده و گفته که این زمان طولانی است.

از سوی دیگر، خوش‌بینی‌های افراطی برخی در کشور شبیه به یک شوخی است، به‌ویژه زمانی که یکی از مقامات سابق از ۲۵ هزار میلیارد دلار سرمایه‌گذاری آمریکایی‌ها صحبت می‌کند، که واقعاً باید به خاطر اینگونه ادعاها گریه کرد.

متاسفانه مسائلی که در داخل کشور وجود دارد، روند مذاکرات را تحت تاثیر قرار می‌دهد و نمی‌توان نسبت به مذاکرات خوش‌بین بود. اگر نظرات بر اساس واقعیت‌ها مطرح شوند، اختلافی بین دیدگاه‌های دو جناح وجود ندارد و در بسیاری از زمینه‌ها، اتفاق نظر وجود دارد. زمانی که صحبت‌های نامربوط مطرح می‌شود، ممکن است شخص بدون تخصص در آن حوزه یا به دلایل سیاسی موضع‌گیری کند. در نهایت، برای حل این مشکلات نیاز است که بیشتر به بحث‌های تخصصی پرداخته شود.

کارشناس مسائل بین الملل

21212

اشتراک‌گذاری »