“`html

طبق گزارشات، دکتر مریم بهشتیان، رئیس اداره سرطان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با تأکید بر این نکته که به طور کلی نمی‌توان به سادگی اظهار نظر کرد که سن ابتلا به سرطان‌ها به شکل واضحی به سمت سنین پایین‌تر حرکت کرده است، به روزنامه «ایران» می‌گوید: «واقعیت این است که در برخی انواع خاص سرطان، موارد ابتلا در سنین کمتر مشاهده شده است. بخشی از این وضعیت نتیجه بهبود سیستم ثبت سرطان و تشخیص زوداعد بیماری بوده اما بخش دیگر به تغییرات در سبک زندگی مرتبط می‌شود؛ تغییراتی مانند نداشتن فعالیت بدنی، چاقی، الگوهای غذایی نامناسب، افزایش مصرف فست فودها، نوشیدنی‌های قندی، استرس مزمن و آلودگی هوا. لذا می‌توان نتیجه گرفت که نکته مهم‌تر از کاهش سن بروز سرطان، کاهش سن مواجهه با عوامل خطر این بیماری است.»

به گفته وی، آمار ۵ تا ۶ ساله ثبت سرطان در کشور، نشان‌دهنده رشد مثبت در برخی سرطان‌ها است. در این سال‌ها، سرطان‌های پستان، پروستات، روده بزرگ و مقعد، پوست و معده به عنوان شایع‌ترین نوع سرطان‌ها شناخته شده‌اند. بر اساس آخرین آمار ثبتی، حدود ۱۴۲ هزار مورد جدید سرطان در کشور شناسایی گردیده و متأسفانه بین ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر هر سال به دلیل این بیماری جان خود را از دست می‌دهند. البته با تشخیص زودهنگام و درمان به موقع، بخش عمده‌ای از این مرگ‌ها می‌تواند پیشگیری شود.
رئیس اداره سرطان وزارت بهداشت در پاسخ به هشدار متخصصان مبنی بر اینکه آمار ابتلا به سرطان تا ۲۰ سال آینده دو برابر می‌شود، می‌گوید: «این هشدار بر اساس شواهد علمی و روندهای جمعیتی مطرح شده و متأسفانه هشدار پر اهمیتی است. افزایش امید به زندگی، سالمند شدن جمعیت، تغییر در سبک زندگی نظیر تداوم عوامل خطر رفتاری و محیطی و زندگی شهری، همانند زندگی نشسته، مصرف غذاهای ناسالم و موارد مشابه، همگی منجر به افزایش تعداد مبتلایان به سرطان خواهند شد. اما اگر بتوانیم در زمینه پیشگیری، خودمراقبتی، اصلاح سبک زندگی و غربالگری به طور جدی سرمایه‌گذاری کنیم، می‌توانیم این روند را کند یا حتی متوقف کنیم.»

نرخ بروز سرطان در ایران پایین‌تر از کشورهای توسعه یافته
ایران به عنوان کشوری با شیوع متوسط سرطان در سطح جهانی شناخته می‌شود و در زمره کشورهای پر ابتلا قرار ندارد. این موضوع بهشتیان مطرح کرده و توضیح می‌دهد: «در حال حاضر، نرخ بروز سرطان در ایران کمتر از بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته است؛ اما به هر حال مانند سایر نقاط جهان، روند این بیماری رو به افزایش است. پیشگیری و کنترل سرطان از اولویت‌های نظام سلامت به شمار می‌آید، اما در این زمینه همکاری تمام وزارتخانه‌ها و سازمان‌هایی که به نوعی در کنترل عوامل خطر سرطان موثر هستند، ضروری است.»
رئیس اداره سرطان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با اشاره به اینکه بر اساس داده‌های ثبت شده، بروز برخی سرطان‌های شایع در کشور در سال‌های اخیر به شکل تدریجی افزایش یافته است، می‌افزاید: «به طور کلی در زمان‌های چند ساله، سن ابتلا به برخی سرطان‌ها به حدود ۱ تا ۱.۲ برابر افزایش یافته است. این نوع افزایش‌ها بیشتر ناشی از تغییرات جمعیتی، سبک زندگی و بهبود سیستم تشخیص و ثبت بیماری است. هرچند که آمار و ارقام سرطان‌ها بسیار حائز اهمیت و راهنمای اصلی سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان به خصوص در نظام سلامت می‌باشد، اما آنچه برای مردم ما اهمیت واقعی دارد و باید به آن توجه کنند، شناسایی عوامل خطر و پرهیز از آن‌هاست و نیز آگاهی از نشانه‌های هشداردهنده سرطان نظیر توده‌های غیرطبیعی، خونریزی‌های غیرعادی، کاهش وزن بی‌دلیل، تغییرات پایدار در اجابت مزاج، زخم‌های بهبود نیافته و سرفه یا گرفتگی صدا به مدت طولانی است.

او در پاسخ به این سؤال که به غیر از عامل ژنتیکی که تأثیر والایی در بروز سرطان دارد، سایر عوامل محیطی و اکتسابی چه تأثیری در بروز سرطان دارند، توضیح می‌دهد: «طبق شواهد علمی، حدود ۵ تا ۱۰ درصد از سرطان‌ها منشأ ارثی دارند. واقعیت این است که سرطان‌ها نتیجه تعامل بین عوامل ژنتیکی، محیطی و رفتاری هستند. مصرف دخانیات، رژیم غذایی نامناسب، چاقی، کم تحرکی، مصرف الکل، آلودگی هوا، تماس با مواد شیمیایی و برخی عفونت‌ها، همگی از عوامل مهم اکتسابی به شمار می‌آیند.»
وی در ادامه بیان می‌کند که نوع سرطان و شیوع آن در مناطق مختلف کشور متفاوت است و می‌تواند به سبک غذایی، آب و هوا یا حتی آب منبع مربوط باشد. به عنوان مثال، در بعضی مناطق سرطان دستگاه گوارش بیشتر مشاهده می‌شود. بهشتیان در این خصوص خاطرنشان می‌کند که در سیستم ثبت سرطان کشور، جغرافیای بروز سرطان نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

“““html

تفکیک استان‌ها به‌صورت دقیقی محاسبه شده و در اختیار سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان هر استان قرار می‌گیرد. این فرآیند به آنها کمک می‌کند تا تصمیماتی مبتنی بر شواهد و داده‌ها در خصوص پیشگیری و کنترل سرطان اتخاذ کنند. به طور طبیعی، بروز سرطان در مناطق مختلف تحت تأثیر عوامل خطر متعدد و خاص هر منطقه جغرافیایی قرار دارد؛ این عوامل شامل الگوهای تغذیه، سبک زندگی، شرایط جوی، و مسائل محیطی و مشابه آن‌ها می‌باشد. با وجود اینکه برخی سرطان‌ها، مانند نوع‌های مربوط به دستگاه گوارش، در نواحی خاصی از کشور شیوع بیشتری دارند و چندین مطالعه این موضوع را تأیید کرده‌اند، اما برای نتیجه‌گیری نهایی درباره تأثیر هر یک از عوامل در بروز سرطان، انجام تحقیقات و مطالعات در سطح استانی و منطقه‌ای بسیار ضروری خواهد بود. نتایج این پژوهش‌ها توانایی قابل توجهی در طراحی مداخلات پیشگیرانه هدفمند خواهند داشت.

21302

“`

اشتراک‌گذاری »