در روزهای جنگ و هنگامی که شایعه پیرامون جدایی برخی بازیکنان خارجی استقلال مطرح شده بود، مدیران این باشگاه قاطعانه با آن مخالفت کرده و تاکید داشتند این نفرات هرگز جایی نخواهند رفت چون با استقلال قرارداد دارند و باید به آن متعهد بمانند.
استقلال اساس کار تاکتیکی خود را بر پایه چند بازیکن خارجی بنا نهاده و قطعاً نبودن مهرههایی مانند یاسر آسانی، منیر الحدادی و رستم آشورماتوف موجب ضعیف شدن این تیم میشود بنابراین ناگفته پیداست که کادر فنی باشگاه زیر بار جدایی آنها نمیرفتند اما علاوه بر این مسئله، مدیران استقلال یک دلیل بسیار مهم دیگر هم برای حفظ برخی نفرات خارجی داشتند که هنوز هم دارند.
طبق قوانین فیفا، هر باشگاهی در دنیا به ازای هر بازیکنی که داخل تیمهای مختلف حاضر در جام جهانی داشته باشد، از بیستم اردیبهشت ۱۴۰۵ تا روزی که تیم ملی آن بازیکنان آخرین دیدار خود در جام جهانی را برگزار کنند، به ازای هر روز حداقل ۴ هزار دلار پاداش خواهند گرفت نابراین استقلال جدا از ملیپوشان ایرانی خود، میتواند روی پولی که بابت این قانون از رستم آشورماتوف، دوکنز نازون و احتمالاً جلال الدین ماشاریپوف کسب میکند، حساب ویژهای باز نماید و قاعدتاً اصلاً رقم کمی هم نمیشود به همین دلیل باشگاه خیلی اصرار داشت تا بازیکنان خارجی در ایام جنگ از استقلال جدا نشوند و حتی دوکنز نازون هم با وجود برخورداری از کارنامه ناموفق، در استقلال نگه داشته شد چون اگر رضایتنامه هر کدام از این نفرات صادر میشد، بخشی از مبلغ مورد نظر به حساب باشگاهی میرفت که در آستانه جام جهانی آنها را جذب کرده بود.
البته ناگفته پیداست که بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی استقلال و عدم اجازه باشگاه برای جذب نفرات جدید تا زمستان سال آینده نیز در این سختگیری تاثیر داشت.
بیشتر بخوانید: بیانیه پرسپولیس همه را به یاد ضرب المثل موش و جارو انداخت/ این سوگلیها چهارم جدول بودند لباس همه را جر میدادند