در فوتبال ایران برخی متخصص استفاده از شرایط و مصادره به مطلوب هر نیت یا عمل خوب و مثبت هستند. آنها چند قدم از تعریف کلمه ابن الوقت فراتر رفتهاند و روشهای کاریشان تبدیل به یک دکترین شده است.
نمونهاش اتفاقی بود که مورد استقبال کارشناسان قرار گرفت، اینکه وقتی تیم ملی امکان بازی دوستانه با تیمهای ریز و درشت خارجی را ندارد و با علم به اینکه یک بازی در شرایط مسابقه به اندازه چند جلسه تمرین در آمادگی بازیکن تاثیر دارد، همه موافق بودند که تیم ملی با تیمهای لیگ برتری خودمان بازی یا ملی پوشان دیدار درون اردویی برگزار کنند.
این اتفاق افتاد اما ببینید پس از آن عدهای چطور از همین شرایط تلخ و نابسامان سوء استفاده کردند! آنهایی که در رسانهها شروع به عددسازی برای بازیکنان و مربیان کرده و از اصطلاحاتی همچون اولین بازی ملی یا اولین گل ملی استفاده کردند تا رزومه جعل کنند.
انگار نه انگار که در دنیای مدرن امروزی، همه چیز حساب و کتاب دارد. بازی ملی تنها به مسابقاتی گفته میشود که در تقویم فیفا گنجانده شده و طبعاً در بازه زمانی فیفا دی یا تورنومنتهای رسمی باشد. مسابقه با مراسم آغازین اهتزاز پرچم دو کشور و نواختن سرود ملی دو رقیب آغاز شود و داور نیز از طرف فیفا انتخاب شده باشد.
در دهه ۶۰ که کشور درگیر جنگ تحمیلی بود و تیم ملی هر دو سال یکبار برای حضور در جام ملتها یا بازیهای آسیایی تشکیل میشد، بازیهای درون اردویی رونق داشت. همینطور بازیهای دوستانه با تیمهای منتخب استانها اما حتی همان زمان نیز نسلهای پیشین رسانه این نوع مسابقات را در کارنامه بازیکن محسوب نمیکردند.
نسلی که در دهه ۷۰ شروع به کار رسانهای کرد، در غیاب منابعی که امروز در اختیار همه قرار دارد با تمام وجود جنگید تا دیدارهایی که با تیمهای باشگاهی خارجی در ورزشگاه آزادی برای تیم ملی در دهه ۶۰ تدارک دیده شده بود را از کارنامه بازیکنان حذف کند.
و حالا حاصل آن همه سختی و مرارت برای جا انداختن ارزش آمار و اعداد، تبدیل به بازیچهای در دست برخی شده تا برای ابراز پاچه خواری نزد این و آن، از بازی دوستانه درون اردویی به عنوان بازی ملی یاد و برای تعویضیهایش نیز نوشابه باز کنند!
کاش این افراد حداقل از پسوند ملی خجالت بکشند. حضور در یک اردوی تیم ملی افتخاری بزرگ است و یک دقیقه بازی برای تیم ملی -در هر رشته و هر کشور- افتخاری بزرگتر، اما درست به همین دلیل باید احترام گذاشت به کسانی که طی سالها در بازیهای رسمی ملی به اعداد بالا در کارنامه خود رسیدهاند. نمیتوان همینطوری این تمرینات را تبدیل به سابقه ملی برای بازیکن و مربی کرد!
بیشتر بخوانید: طلب پاداش بابت جنگیدن زیر پرچم ملی؛ همیشه بد بود، الان زشتتر از همیشه!