علی علیپور از جمله فوتبالیست‌هایی است که گاهی اوقات مصاحبه‌هایش حسابی جنجال به پا می‌کند. مهاجمی که حالا همراه با تیم ملی به جام جهانی ۲۰۲۶ رسیده، اما ۵ سال قبل اصلا در این مورد نگاه مثبتی نداشت!

علیپور ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ مصاحبه‌ای جنجالی با ما انجام داد که نگاه کردن به چکیده حرف‌هایش هنوز هم جذاب است:

  • هرگز فراموش نمی‌کنم از یک روستا با مردمانی عزیز و ارزشمند به نام قراخیل در مازندران به پرسپولیس رسیدم و حتی نامم در لیست لژیونرهای فوتبال ایران نیز ثبت شد. البته در پرسپولیس هم خیلی اذیت شدم ولی حرفی نزدم. بعضی از مدیران پرسپولیس بارها حقم را خوردند و دلم را به درد آوردند.
  • ۶ فصل در پرسپولیس حضور داشتم اما مجموع دریافتی‌ام از این باشگاه به ۳میلیارد تومان هم نرسید (علیپور در مقطعی این ادعا را مطرح کرد که قیمت دلار زیر ۲۵هزار تومان بود)
  • یک بار وقتی در پرسپولیس بازی می‌کردم، برای برپایی مراسم ازدواجم از این باشگاه پول خواستم ولی معاون وقت پرسپولیس گفت ۶۰میلیون به تو می‌دهیم به شرطی که قراردادت را ۳ سال تمدید کنی!
  • اصلا باورم نمی‌شد در بازی مقابل ماشین‌سازی وقتی پنالتی را گل زدم، کل ورزشگاه علیه من شعار «حیا کن، رها کن» سر بدهد! البته شاید از این تیم دلخوری‌هایی داشته باشم ولی ارتباطی به اسم بزرگ پرسپولیس ندارد و اشخاصی بودند که ناراحتم کردند. مطمئن باشید اعتبار خودم را مدیون پرسپولیس می‌دانم.
  • در این مسئله هیچ شکی وجود ندارد که ما مهاجمان خوبی مانند سردار آزمون و مهدی طارمی در تیم ملی داریم، ولی انصافا باید علی علیپور هم دیده می‌شد. من در زمان مارک ویلموتس بهترین آمار را داشتم و با مهدی طارمی هم زوج بسیار خوبی شده بودیم که چشم‌بسته در زمین همدیگر را پیدا می‌کردیم. ما بهترین زوج ۱۰ سال اخیر فوتبال ایران بودیم ولی نمی‌دانم چرا حتی برای یک بار هم این زوج در تیم ملی آزمایش نشده! در این چند سال افرادی به تیم ملی دعوت شده‌اند که بعضی از آن‌ها حتی نصف آمار علی علیپور را نداشته‌اند.
  • کاری به هیچ بازیکنی ندارم، ولی گاهی اوقات فکر می‌کنم شاید باید ملیت خودم را عوض کنم تا به تیم ملی دعوت شوم! البته خودتان می‌دانید که چنین کاری نمی‌کنم و تا آخرین روز فوتبالم منتظر دعوت به تیم ملی ایران باقی خواهم ماند.

بیشتر بخوانید: علی پروین: همه ما را در پرسپولیس سر کار گذاشته بودند/ شاید از قیافه من خوششان نمی‌آمد!

اشتراک‌گذاری »