پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶، همهچیز بر اساس یک محاسبه ساده پیش میرفت؛ اینکه سرنوشت صعود ایران، قبل از هر چیز در دیدار با نیوزیلند رقم میخورد. حریفی که روی کاغذ از مصر و بلژیک ضعیفتر بود و قرار بود سکوی پرتاب تیم ملی به مرحله حذفی باشد. اما فوتبال بار دیگر ثابت کرد روی کاغذ بازی نمیشود.
نیوزیلند با دو بار باز کردن دروازه ایران، نهتنها دو امتیاز طلایی را از تیم ملی گرفت، بلکه مهمتر از آن، یک واقعیت تلخ را دوباره آشکار کرد؛ مشکلات دفاعی ایران نه اتفاقی است، نه مقطعی و نه حاصل بدشانسی. همان گلهایی که در بازیهای تدارکاتی دریافت شد، همان آشفتگیهایی که مقابل قطر، ازبکستان و حتی افغانستان دیده بودیم، این بار هم تکرار شد تا مشخص شود هشدارها بیدلیل نبودهاند. اما اشتباه فقط به نیوزیلند محدود نمیشود.
ما تصور میکردیم مصر، رقیبی است که شاید با یک تساوی هم بتوان از کنار آن عبور کرد؛ اما عملکرد این تیم نشان داد که محاسبات اولیه تا چه اندازه اشتباه بوده است. مصر نشان داد حتی میتواند دردسرسازتر از بلژیک باشد و حالا گروه ایران بهمراتب پیچیدهتر از آن چیزی است که در روز قرعهکشی تصور میشد. البته این پیچیدگی بیشتر به دلیل آشکار شدن ضعفهای ایران در بازی با نیوزیلند است!
حالا همین اشتباه محاسباتی، حالا بازی با بلژیک را به یک مسابقه مرگ و زندگی تبدیل کرده است. ایران دیگر نباید با ذهنیت سالهای گذشته وارد زمین شود؛ ذهنیتی که شکست برابر تیمهای بزرگ را امری طبیعی میداند. اگر هدف، صعود به مرحله حذفی است، تیم ملی حق ندارد با همان ساختار دفاعی متزلزل و همان اشتباهات تکراری مقابل بلژیک ظاهر شود.
در چنین مسابقهای، کوچکترین اشتباه بهای سنگینی دارد. ایران بیش از هر زمان دیگری به یک خط دفاع منسجم، هافبکهایی باهوش و مهاجمانی فرصتطلب در ضدحمله ها نیاز دارد. بلژیک شکستناپذیر نیست. اما اگر ایران دوباره شبیه بازی با نیوزیلند باشد و خط دفاعش روی هوا برود، این بار شاید آنچه در تابلوی نتایج ثبت شود، تفاوتی آشکار با نتیجه تساوی ۲-۲ داشته باشد!
بیشتر بخوانید: آخرین فرمان قلعهنویی صادر شد؛ عکسهایش را هم منتشر کردند!