پاریسنژرمن دیگر تیمی نیست که به ستارههای خود وابسته باشد؛ اکنون این تیم با طراحی لوئیس انریکه، بدنهای از شوق، آرامش، انسجام و عطش برای پیروزی را به معرض نمایش گذاشته است. تیمی که در میانه فصل با خطر حذف مواجه شد، اما با یک بازگشت شگفتانگیز، در حال حاضر در آستانه تسخیر اروپا قرار دارد. در فینالی که لوچو آن را یکی از زیباترین سالهای اخیر میداند، PSG با مهاجمانی همچون اوسمان دمبله – که در انتظار دیدار با رقیبش مارکوس تورام است – و دروازهبانی چون دوناروما که اهداف شخصیاش برای پیروزی بر اینتر واضح است، به میدان خواهد آمد.
لوئیس انریکه، سرمربی کاربلد اسپانیایی، تصریح میکند تیمش دیگر بر پایه ستارهها بنا نشده، بلکه با ۲۴ بازیکن آماده به دنبال قهرمانی در لیگ قهرمانان است. این مسابقه نه تنها یک بازی فوتبال بلکه آزمونی برای ذهنیت، دوستی، رقابت و بالاتر از همه، روح تیمی خواهد بود.
دمبله: «ما گرسنهایم و تورام این را به خوبی درک میکند…»
از شوخیهای دو دوست-رقیب
تا لوئیس انریکه: «این فینال یکی از زیباترینها خواهد بود»
و دوناروما: «در زمین فقط رقیب دارم»
پیاسجی امروز به تیمی متفاوت تبدیل شده است – نه فقط از نظر تاکتیک بلکه از نظر ذهنیت. چیزی که بیشتر از همه جلب توجه میکند، روحیهایست که این تیم با آن در مسیر فینال لیگ قهرمانان قدم میگذارد: یک ترکیب از جاهطلبی و آرامش. این حال و هوا بهدست لوئیس انریکه ایجاد شده؛ کسی که ده سال پیش با مسی، نیمار و سوارز، بارسلونا را به قله اروپا رساند. او میگوید: «آن زمان تحت فشار بودم. اما اکنون میخواهم فضایی آرام را منتقل کنم.»
لوچو اینبار با تیمی به فینال رسیده که از تمرکز بر ستارهها دوری کرده و بر اتحاد جمعی تأکید دارد. پیاسجی که در ژانویه نزدیک به حذف بود، با یک بازگشت شگفتانگیز برابر منچسترسیتی و درخشش دمبله و دوناروما دوباره زنده شد – و اکنون برای آخرین مرحله آماده است.
ذهنیتی برنده
لوچو تأکید میکند: «بسیاری رویای فینال را دارند، اما تنها تعداد محدودی به آن میرسند. در بارسا، همه فکر میکردند قهرمانی آسان است، اما دیدیم اینطور نیست. پروژه ما در پاریس متفاوت است. به تیمی با یک ذهنیت صحیح دست یافتهایم. در برابر اینتر، یک رقابت سخت در پیش داریم – برای هر دو تیم. این میتواند یکی از زیباترین فینالهای سالهای اخیر باشد.»
این ذهنیت را به وضوح میتوان در اوسمان دمبله مشاهده کرد – مهاجم ۲۸ سالهای که در این فصل ۳۳ گل در ۴۲ بازی به ثمر رسانده است: «باید از این لحظه بهره ببریم. من همیشه با لبخند بازی میکنم. به رغم اینکه اینتر تیمی با تجربه و قدرتمند است، ما گرسنهایم. اما فینال، فرصتی برای انجام کارهای بزرگ است.» برای دمبله، این دیدار لحظهای است برای روبرو شدن با دوست صمیمیاش مارکوس تورام: «هر روز با هم صحبت میکنیم و همدیگر را مسخره میکنیم. همه بازیهایش را تماشا کردهام. حالا در برابر هم ایستادهایم – و فقط یکی از ما قهرمان خواهد شد. شرطی نبستیم، اما امیدوارم من پیروز شوم.»
سخاوت در میدان
علاوه بر شوخیهای دوستانه، سخاوت واژهای اساسی در فلسفه لوچو است؛ او تیمش را حتی بدون ۴۴ گل امباپه نیز شکل داده است: «در ژوئیه همه فکر میکردند تعداد گلهای ما به نصف کاهش خواهد یافت، اما برعکس، با پاسگلهای بیشتر و بازیکنان متنوعتر عملکرد بهتری داشتیم. این تنها زمانی امکانپذیر است که هر بازیکن به همتیمیاش فکر کند – به کسی که در موقعیت بهتری قرار دارد. وقتی چنین روحیهای وجود داشته باشد، تیم به اوج خود میرسد. سال گذشته نیز تیم واقعی بودیم، اما اکنون دیگر وابسته به یک فرد نیستیم. اگر قهرمان شویم، با یک ستاره نخواهد بود، بلکه با ۲۴ ستاره خواهد بود.»
رقابت، دوستی، جدیت
در این میان، دوناروما هم یکی از این ستارهها است. برای دروازهبان سابق میلان، این دیدار به نوعی دربی شخصی محسوب میشود – حتی اگر برخی هواداران روسونری شرط بستهاند که در صورت شکست اینتر، او را خواهند بخشید. او میگوید: «این مسئله برای من اهمیتی ندارد. تمرکزم بر روی فینال خودم است. میخواهم پیروز شوم. همیشه رقابتی با اینتر وجود داشته، اما دوستانی در آن تیم دارم – هرچند در زمین، تنها رقبایم هستند.»
لوچو نیز مطمئن است: «برای جیجو، این دیدار ممکن است به عنوان یک انگیزه یا حتی استرس محسوب شود. اما او باتجربه است و میداند چطور با شرایط کنار بیاید. پیشرفت او در این فصل واقعاً چشمگیر بوده است. اکنون با اعتماد به نفس بالا بازی میکند. همان دوناروما را میبینم که در یورو ۲۰۲۱، زمانی که من سرمربی اسپانیا بودم و او با ایتالیا قهرمانی را تجربه کرد، برابرش ایستادم.»
این هشداری جدی برای اینتر خواهد بود.