“`html

غزال زیاری: در حال حاضر و زمانی که کشورهایی نظیر آمریکا، استرالیا و بریتانیا در پیگیری تعهدات زیست‌محیطی خود کوتاهی می‌کنند، چین در حال اتخاذ مباحثات جدی و اقدامات موثری برای کاهش چشمگیر گازهای گلخانه‌ای است.

طبق جدیدترین ارزیابی‌ها از میزان انتشار سالانه دی‌اکسید کربن (CO₂)، کشور چین در سال جاری نسبت به سال گذشته، شاهد کاهشی ۱.۶ درصدی در انتشار این گازها در سطح ملی بوده است. به‌طوری‌که مجموع انتشار کربن از ابتدای امسال تا به امروز، نسبت به همین بازه زمانی در سال ۲۰۲۴، یک درصد تنزل پیدا کرده است.

کاهش انتشار CO₂ علی‌رغم افزایش تقاضا برای انرژی

بر اساس تحلیلی که توسط نشریه معتبر اقلیمی بریتانیا، Carbon Brief منتشر شده، این کاهش در میزان انتشار CO₂ ناشی از سرمایه‌گذاری‌های کلان چین در منابع انرژی سبز، از جمله انرژی بادی و خورشیدی و همچنین سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هسته‌ای است. این امر نشان می‌دهد که وابستگی به زغال‌سنگ به کمترین مقدار خود رسیده است. نکته جالب این است که این کاهش در انتشار گازهای گلخانه‌ای در شرایطی رخ داده که تقاضای انرژی در چین در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

علاوه بر این، کاهش‌های قبلی در انتشار کربن در چین معمولاً با کاهش در مصرف انرژی همزمان بوده، اما این بار برای نخستین بار، کاهش انتشار مستقیماً به استراتژی‌های سبز این کشور مرتبط شده و از این لحاظ، یک دستاورد قابل توجهی تلقی می‌شود.

تحلیلات بیشتر نشان می‌دهد که تولید برق از منابع پاک در چین در حال پیشرفت سریع‌تری نسبت به رشد فعلی و بلندمدت مصرف برق در کشور است. به‌ویژه، انتشار کربن در بخش تولید برق (که جدا از دیگر بخش‌ها بررسی می‌شود) از مارس تا ۲۰۲۵، دو درصد کاهش یافته است. هرچند این کاهش به نظر جزئی است، اما به گفته کارشناسان، این نقطه عطف به‌منزله آغاز یک تغییر بنیادین در الگوهای انتشار گازهای گلخانه‌ای چین به حساب می‌آید که از سال ۲۰۲۳ مورد انتظار بوده است.

آغاز تأثیرات انرژی سبز

این نشریه همچنین هشدار داده که سطح فعلی انتشار CO₂ تنها یک درصد کمتر از بالاترین میزان ثبت‌شده در تاریخ اخیر چین است. این بدین معنی است که افزایش مصرف انرژی در کوتاه‌مدت ممکن است باعث خنثی سازی این کاهشی موقت شود؛ با این حال، واقعیت این است که شواهد نشان‌دهنده آغاز تأثیرات مثبت انرژی سبز در یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان است.

چین به‌عنوان بخشی از برنامه پنج‌ساله چهاردهم خود که از سال ۲۰۲۱ آغاز شده است، در سال‌های اخیر میلیاردها دلار در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر سرمایه‌گذاری کرده و طبق آمار، تا سال ۲۰۲۴، زیرساخت‌های انرژی سبز بالغ بر ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل خواهند داد؛ رقمی که از سهم بازار املاک و مستغلات چین نیز بالاتر است.

چین در حال حاضر نسبت به آمریکا در برخی زمینه‌ها پیشروتر است.

اکنون با نزدیک شدن به پایان این دوره برنامه پنج‌ساله، پیش‌بینی‌های مرتبط با پایداری به واقعیت پیوسته و به نظر می‌رسد که چین قادر است تا سال ۲۰۳۰ میلادی، بیشتر از نیمی از انرژی تجدیدپذیر جهانی را به خود اختصاص دهد. هرچند هنوز چالش‌های قابل ملاحظه‌ای برای کاهش وابستگی به زغال‌سنگ در پیش دارد، اما شایان ذکر است که چین از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۴۹ در مدت زمان بسیار کمتری نسبت به بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، شامل آمریکا، به یکی از پیشرفته‌ترین قدرت‌های جهانی در عرصه انرژی تبدیل شده است.

امروزه چین در زمینه خودروهای الکتریکی، زیرساخت‌های خورشیدی و تولید ربات‌ها به‌عنوان متولی جهانی شناخته می‌شود و در عین حال در حال توسعه نخستین راکتور هسته‌ای جهان با سوخت توریم ‌است که در صورت بهره‌برداری، به‌طور قابل توجهی خطر بروز حوادث هسته‌ای را کاهش خواهد داد.

از سوی دیگر، انتظار می‌رود که شهروندان چینی به زودی به بزرگ‌ترین بازار مصرفی جهان تبدیل شوند و این تصویر کاملاً متفاوتی نسبت به کلیشه‌های رایج غربی درباره فقر و کارگاه‌های استثماری در این کشور ارائه می‌دهد.

منبع: futurism

۵۸۳۲۱

“`

اشتراک‌گذاری »