“`html

طبق گزارش صحت خبر، سیارک‌های بالقوه خطرناک به اجرام آسمانی سنگی و فلزی اطلاق می‌شوند که فاصله‌شان از زمین کمتر از ۷.۴ میلیون کیلومتر (۴.۶ میلیون مایل) است و اندازه مناسبی دارند که در صورت برخورد، می‌توانند خسارات قابل توجهی به بار آورند. تا سال ۲۰۱۳، بیش از ۱۴۰۰ سیارک در این دسته شناسایی شده‌اند که قطر آن‌ها از حدود ۱۴۰ متر آغاز می‌شود.

دیروز، ۵ خرداد ۱۴۰۴ (۲۶ می ۲۰۲۵)، سیارکی به نام «۲۰۲۵ KT1» در فاصله تقریبی ۲ میلیون کیلومتری از زمین عبور کرد. این سیارک دارای قطری معادل ۱۲.۸ متر و به اندازه یک خانه کوچک است.

از روز پنج‌شنبه گذشته، سیارکی به نام «۲۰۲۵ KH» با قطر ۱۱ متری و سرعت ۴۰ هزار کیلومتر در ساعت (سرعت هایپرسونیک) از فاصله تقریبی ۱.۱ میلیون کیلومتری زمین گذشت. با وجود اینکه این فاصله بسیار زیاد به نظر می‌رسد، اما از دید ناسا، «فقط یک قدم آن‌طرف‌تر» محسوب می‌شود.

در روزهای آتی، چهار سیارک دیگر نیز از کنار زمین عبور خواهند کرد؛ از جمله «۲۰۲۵ JP» با قطر بیش از ۲۵ متر که امروز، ۶ خرداد (۲۷ می)، از فاصله سه میلیون کیلومتری از زمین عبور خواهد کرد.

چرا این سیارک‌ها تهدیدی برای زمین نیستند؟

عبور سیارک‌ها از کنار زمین یک پدیده عمدتا عادی است و هر سال بیشتر از ۳۰۰۰ سیارک نزدیک به زمین توسط تلسکوپ‌های ناسا شناسایی می‌شوند. فقط سیارک‌هایی که به فاصله معین‌تری نزدیک‌تر شوند و اندازه‌ی بزرگ‌تری داشته باشند، در زمره سیارک‌های بالقوه خطرناک قرار می‌گیرند.

یکی از نزدیک‌ترین سیارک‌ها که قرار است به زودی عبور کند، «۲۰۲۴ YR4» است که با قطری نزدیک به ۶۰ متر، بالاترین احتمال برخورد (۳.۱ درصد) را داشت، اما این احتمال بعداً به ۰.۰۰۴ درصد کاهش یافت. همچنین ناسا پیش‌بینی کرده است که در یک قرن آینده هیچ خطر جدی از این دسته سیارک‌ها متوجه زمین نخواهد بود.

با این حال، برای درک ابعاد تهدید ناشی از سیارک‌ها، می‌توان به سیارکی به نام «چیکشلوب» اشاره کرد که تقریبا ۱۰ کیلومتر قطر داشت و ۶۶ میلیون سال پیش با سرعت ۶۴ هزار کیلومتر در ساعت به زمین برخورد کرد. انرژی ناشی از این برخورد معادل سه میلیارد بمب اتمی جنگ جهانی دوم بود و به انقراض دایناسورها انجامید.

سیارک‌های بزرگ‌تر از ۱۰۰ متر در هر ۱۰ هزار سال به‌طور میانگین تهدیدی برای زمین محسوب می‌شوند. دانستن این نکته مهم است که بزرگ‌ترین سیارک موجود در منظومه شمسی «سرس» نام دارد. اگر زمین را به اندازه یک سکه در نظر بگیریم، سرس تقریباً برابر با یک دانه خشخاش خواهد بود.

گرچه عبور سیارک‌ها به نزدیکی زمین همیشه وجود دارد و برخی از آن‌ها حتی به‌طور قابل توجهی بزرگ هستند، اما ناسا تأکید می‌کند که در قرن آینده هیچ سیارک خطرناکی در فاصله‌ای تهدیدآمیز به زمین نزدیک نخواهد شد.

به‌علاوه، اجرام کوچکتری مانند شهاب‌سنگ‌ها به طور مداوم به جو زمین وارد می‌شوند و در جو می‌سوزند و بدون ایجاد خطر خاصی محو می‌شوند.

منبع: interestingengineering

۵۸۳۲۱

“`

اشتراک‌گذاری »