به نقل از صحت خبر، ماهی تهیخار اندونزی، که بهطور رایج به عنوان «فسیل زنده» شناخته میشود، یکی از دو گونهی باقیماندهی تهیخار بوده و قبلاً بر این باور بودند که همزمان با انقراض دایناسورها، حدود ۶۵ میلیون سال پیش، ناپدید گردیده است. با این حال، این گونه در سال ۱۹۳۸ با کشف غیرمنتظرهی یک نمونه از تهیخار در غرب اقیانوس هند (Latimeria chalumnae) توسط ماهیگیران سواحل آفریقای جنوبی دوباره به صحنه بازگشت.
بر اساس گزارش زومیت، ماهی تهیخار اندونزی (Latimeria menadoensis) تا سال ۱۹۹۷ ناشناخته بود و بهطور تصادفی در یکی از بازارهای ماهی مشاهده شد. با این وجود، تا مدتها هیچ تصویر ثبت شدهای از این گونه در زیستگاه طبیعیاش وجود نداشت و اطلاعات تنها محدود به مشاهدات انجامشده توسط زیردریاییهای کنترل از راه دور میشد. اما این وضعیت در اکتبر ۲۰۲۴ دگرگون شد.
در اکتبر ۲۰۲۴، پژوهشگران با یک نمونهی تهیخار اندونزی در عمق تقریبی ۱۴۴ متری در استان ملوک شمالی اندونزی با طولی برابر با ۱٫۱ متر مواجه شدند. محققان اشاره میکنند که: «نکتهی جالب این است که این ماهی در فضای آزاد و نه در غارها یا زیر سنگهای مختلف که بهعنوان پناهگاههای روزانهی تهیخارها شناخته میشوند، مشاهده شد.»
تیم تحقیقاتی توضیح میدهد که در زمان مشاهدات، بالهی پشتی تهیخار اندونزی کاملاً برافراشته بوده و به همین ترتیب باقی مانده است که میتواند نشاندهندهی وضعیت فعال یا رفتار طبیعی بهعنوان واکنش دفاعی باشد. روز بعد، آن نمونهی تهیخار دوباره در همان ناحیه مشاهده شد و این بار هم بالهاش در حالت برافراشته باقی ماند.
تهیخارها بر خلاف بیشتر ماهیانی که امروزه از نیاکان پرتوبالگان ریشه گرفتهاند، بهعنوان یکی از بازماندگان معدود خانوادهی ماهیان لبهبالگان شناخته میشوند؛ این گروه دارای بالههایی گوشتی و استخوانی هستند که به اندامهای حرکتی شبیهاند. تهیخارها نخستین بار در دورهی دوونین، و حدود ۴۲۰ میلیون سال پیش، پدیدار شده و شامل ویژگیهای باستانی فراوانی هستند؛ از جمله سری ساختار لولایی که قابلیت باز شدن دارد و همچنین وجود اندامی الکترودریابی در درون بینی آنها.
نویسندگان این مطالعه بیان میکنند: «در حال حاضر، تمامی جمعیتهای شناختهشدهی تهیخار در سطح جهانی تحت تأثیر فعالیتهای انسانی قرار دارند و با توجه به افزایش بالقوه و بدون کنترل فعالیتهای گردشگری سودآور مرتبط با تهیخارها، تهدیدهای جدید نیز ممکن است در آیندهی نزدیک ایجاد گردند. لذا به منظور حفاظت از احتمال یک جمعیت جدید آسیبپذیر از تهیخار اندونزی در برابر اختلالات انسانی، مکان دقیق این کشف تا زمان انجام تحقیقات بیشتر و فراهم ساختن حفاظتهای مؤثر، افشا نخواهد شد.»
۵۸۵۸