بر اساس گزارشی از صحت خبر، قبل از اینکه غذای تجاری برای حیوانات خانگی معمول شود، گربهها بیشتر از باقیماندههای غذایی انسانها تغذیه میکردند. در آن زمان، اطلاعات کافی درباره نیازهای تغذیهای آنها وجود نداشت. در سال ۱۸۷۷، پزشکی به نام گوردون استیبلز در کتابش مطرح کرد که گربهها باید دو ظرف داشته باشند: «یك ظرف برای آب و یکی برای شیر». او همچنین فرنی را که با شیر سرو میشود بهعنوان یک صبحانهی ایدهآل برای گربهها توصیف کرد.
از این زمان به بعد، تصویر گربهها بهویژه در ارتباط با شیر در ذهن عمومی تثبیت شد و این موضوع از طریق نقاشیها، کتابها، فیلمها و کارتونها که همه شامل گربههایی بودند که عاشق شیر بودند، به یک فرهنگ تبدیل گردید. حتی کلیشهی معروف از گربهی ولگردی که از باران نجات پیدا میکند و از دست یک فرد به نعلبکی پر از شیر میرسد، بخشی از این تصویرسازی است.
به نقل از زومیت، با وجود اینکه این تصور عمومی همچنان پابرجاست، جولیا هنینگ، دانشجوی دکترا در رشته رفتارشناسی گربهسانان در دانشگاه آدلاید، اعلام کرد که تحقیقات علمی نشان میدهند که گربهها بههیچوجه نباید شیر بنوشند.
گربهها مانند دیگر پستانداران، زندگی خود را با مصرف شیر مادر آغاز میکنند؛ اما بعد از دوران نوزادی، دیگر نیازی به شیر ندارند.
زمانی که بچهگربهها از شیر مادر گرفته میشوند (معمولاً در سنین بین ۶ تا ۱۲ هفته)، تولید آنزیمی که برای هضم لاکتوز شیر ضروری است، متوقف میشود. برای بسیاری از گربهها، این به معنی عدم تحمل لاکتوز است. بهطور مشابه با انسانها، میزان این حساسیت در گربهها بسته به مقدار این آنزیم که بدنشان بهطور طبیعی تولید میکند، متفاوت میباشد.
بااینوجود، نباید در دادن شیر به بچهگربهها عجله کرد. اینکه آنها در دوران نوزادی میتوانند لاکتوز را هضم کنند، به این معنی نیست که باید شیر گاو مصرف کنند. گربهها حیواناتی بسیار کوچکتر از گاو هستند و به همین خاطر، میزان لاکتوز موجود در شیر مادرشان بهطور طبیعی پایینتر از شیر گاو است. بهترین گزینه این است که بچهگربهها از شیر مادرشان تغذیه کنند یا اگر این امکان میسر نیست، از شیرخشک مخصوص بچهگربهها بهره ببرند.
علاوه بر عدم تحمل لاکتوز، دلایل دیگری نیز وجود دارد که شیر به گربهها داده نشود. هرچند نادر است، ولی برخی گربهها ممکن است به شیر یا محصولات لبنی حساسیت یا آلرژی نشان دهند.
لاکتوز نوعی قند است. زمانی که نتواند شکسته شود و وارد جریان خون شود، به رودهها وارد میشود و سپس به کولون (روده بزرگ) میرسد؛ جایی که باکتریها آن را تخمیر میکنند. این فرآیند تخمیر میتواند لاکتوز را به اسیدها و گازهایی تبدیل کند که میتوانند علائم ناخوشایندی مثل گاز اضافی، نفخ، یبوست، درد شکمی و حتی تهوع و استفراغ را به همراه داشته باشند. در گربهها، شایعترین علامت، بروز اسهال است.
اسهال مداوم میتواند عوارض دیگری از جمله کمآبی بدن، به هم خوردن تعادل الکترولیتها و سوءتغذیه را به همراه داشته باشد و در مواردی ممکن است سلامت حیوان را تهدید کند. گربههایی که بهطور مرتب شیر یا محصولات لبنی را در رژیم غذایی خود مصرف میکنند، بیشتر در معرض خطر نواقص سلامتی قرار دارند.
۵۸۵۸