“`html

طبق گزارش صحت خبر، بر مبنای آخرین تخمین‌ها، تا اردیبهشت ۱۴۰۴ (می ۲۰۲۵)، بیش از ۱۱ هزار ماهواره فعال اعم از نظامی، علمی و تجاری در مدار زمین مستقر است. شبکه ماهواره‌ای استارلینک متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس، با نزدیک به ۷٬۵۰۰ ماهواره فعال، به تنهایی کنترل بیش از ۶۰٪ از کل ماهواره‌های فعال را در دست دارد.

علاوه بر این، پروژه‌های جدیدی چون «Project Kuiper» از شرکت آمازون و منظومه ماهواره‌ای «هزار بادبان» چین در حال توسعه است. اکنون، با وجود موشک‌های قابل استفاده دوباره مانند «فالکون ۹» ساخت اسپیس‌ایکس، پرتاب ماهواره‌ها هم آسان‌تر و هم کم‌هزینه‌تر شده است. برخی از شرکت‌ها همچنین در تلاشند تا صدها ماهواره را همزمان با تکنولوژی‌هایی چون «توپ‌های فضایی غول‌پیکر» پرتاب کنند.

ظرفیت مدار پایینی زمین (لئو) چقدر است؟

اکثر ماهواره‌ها در مدار پایینی زمین (LEO) که تا ارتفاع ۲٬۰۰۰ کیلومتر فعالیت می‌کنند، مستقر هستند. به‌گفته دانشمندان، ظرفیت نهایی این مدار به حدود ۱۰۰ هزار ماهواره فعال می‌رسد. اگر این تعداد بیشتر از حد تعیین‌شده در مدار لئو باشد، خطر برخورد میان ماهواره‌ها و تولید زباله‌های فضایی به‌شدت افزایش می‌یابد.

جالب است که برخی متخصصین پیش‌بینی می‌کنند اگر روند کنونی ادامه یابد، تا پیش از سال ۲۰۵۰ به این ظرفیت نهایی خواهیم رسید.

پیامدهای نگران‌کننده

افزایش تعداد ماهواره‌ها به معنای افزایش تعداد قطعات بلااستفاده نیز هست. برخورد این اجسام با هم ممکن است منجر به تولید هزاران تکه زباله کوچکتر شود که خطر وقوع حوادث زنجیره‌ای را افزایش می‌دهد. این پدیده به نام «سندرم کسلر» شناخته می‌شود.

بازتاب نور از ماهواره‌ها نیز می‌تواند مانع از مشاهدات نوری تلسکوپ‌ها شود. همچنین، نشت امواج رادیویی از ماهواره‌ها می‌تواند سیگنال‌های کیهانی را مختل کرده و رصد کهکشان‌های دوردست را برای اخترشناسان مشکل‌ساز کند.

در این میان، هنگام بازگشت ماهواره‌ها به جو، فلزات سنگین در لایه‌های بالایی جو آزاد می‌شود که اثرات آن هنوز به‌طور کامل شناسایی نشده است. سوخت‌های مصرفی در پرتاب موشک‌ها نیز به افزایش گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کند.

آیا به این تعداد ماهواره نیاز داریم؟

برخی متخصصین بر این باورند که اینترنت ماهواره‌ای می‌تواند دسترسی مناطق محروم و دورافتاده به شبکه جهانی را فراهم کند، در حالی که دیگران این ادعا را مورد تردید قرار می‌دهند. بنابراین محققان خواستار محدودیت در روند پرتاب ماهواره‌ها و ایجاد قوانین بین‌المللی سخت‌گیرانه‌تر شده‌اند.

منبع: livescience

ترجمه فرزاد مظفری

۵۸۵۸

“`

اشتراک‌گذاری »