به نقل از صحت خبر، روزنامه هممیهن اشاره کرد: در حالی که برخی افراطیون در فضاهای مجازی و کاغذی در تلاشاند تضادی میان مفهوم ملت و امت یا دیانت و وطندوستی ایجاد کنند، مداحان و عزاداران با نوآوریهایی که در مراسمهای عزاداری به خرج میدهند، ترکیبی از احساس ملیگرایی و عزاداری را به نمایش گذاشتهاند و این امر با استقبال گستردهای نیز مواجه شده است.
واقعیت آن است که مردم هیچ تضادی بین این دو مفهوم نمیبینند، بلکه آنها را در راستای هم و همراستا با یکدیگر درک میکنند. این نوع تضادآفرینیها از افرادی ناشی میشود که نه تنها دیندار واقعی نیستند، بلکه از وطندوستی نیز بی بهرهاند.
این رفتار به چه چیزی اشاره دارد؟ این اقدام نشاندهنده این است که بسیاری از دوگانههایی که تاکنون منتشر شدهاند، حداقل از نظر اکثریت مردم، جعلی و ساخته و پرداخته شدهاند. در زندگی روزمره، مردم با استفاده از خرد و فهم طبیعی خود، درکی سازگار از دین و ملت و زندگی دارند.
دشمنان ملت به منظور شکاف انداختن در میان جامعه، این گونه دوگانهها را مطرح میکنند و به مردم آسیب میزنند. آنها به اشتباه خود را مدافع دین میدانند و در برابر میهندوستی میایستند و آن را به نوعی مشارکت یا شبهمشارکت قلمداد میکنند، درحالیکه تصور میکنند مردم در این زمینه به نفع دین تبلیغشده جانبداری میکنند؛ در حالی که واقعیت کاملاً عکس این است.
چنانکه همیشه بوده و این اشتباهی است که رژیمهای گذشته نیز مرتکب شدند، سعی در تضعیف دینداری به نفع ملیگرایی باستانی داشتند و واکنش مردم کاملاً مغایر با هدف آنها بود و به دینداری سیاسی گرایش پیدا کردند.
در حال حاضر نیز برخی افراطیون به استناد نظریات مرحوم آقای مصباح، مفسری غیرمتعارف از دینداری و اسلام ارائه میدهند و سعی دارند عشق به ایران و وطندوستی را به حاشیه برانند. نه تنها این مسائل، بلکه همچنین موضوع حجاب و سایر رفتارها و ارزشها را به شکل دوگانهای صفر و یکی دستهبندی میکنند و تصور میکنند که گرایش مردم به سمت گزینه مدنظر آنها خواهد بود.
اما به دلیل ناآشنایی با روانشناسی اجتماعی، این افراد نمیدانند که انسان ها بهطور عمومی بر اساس قاعدهای رفتار میکنند که اگر چیزی از آنها منع شود، تمایل بیشتری به آن پیدا میکنند. بنابراین وقت آن است که بیاموزیم و از این دوگانههای غلط فاصله بگیریم. این مردم بیش از هزار سال دیندار بوده و دیانت آنها بههیچوجه مرتبط با تندروها نیست و حتی دینداری واقعی مردم با ظاهرسازیهای این گروه بیگانه است.
روایتی هست از فردی که قیافهای ترسناک و خشن داشت و کودکی را در آغوش گرفته بود؛ کودک به شدت گریه میکرد و آن مرد بهدنبال آرام کردن او بود ولی موفق نمیشد. تا اینکه شخصی دیگر وارد شد و کودک را از او جدا کرده و بر زمین گذاشت و کودک فوراً آرام شد. او گفت که کودک از چهره تو میترسید. درسی که باید از این داستان گرفت این است که باید جایگاه متولیان خودخوانده دین را از تندروها بگیریم و بگذاریم دین در جایگاه حقیقی خود قرار گیرد و کارکرد اصلیاش که همانا آرامش و ترویج معنویت است، را عملی سازد. این دو ویژگی مدتهاست که تندروها از مردم بیگناه ایران دریغ کردهاند.
23302