هادی راد: آخرین هفته شاهد رقابت انتخاباتی در انگلیس و ایران بودیم. مردم در انگلیس و ایران به چالشهایی روبرو شدند که اثرات گستردهای در زمینههای سیاسی و اقتصادی این کشورها خواهد داشت.
در انگلیس، تأثیرات هرج و مرج اقتصادی و سیاسی رایگیری بر سرنوشت این کشور روشن ساخته شد. در همین حال، مردم انگلیس هنوز هم از بار سنگین تصمیم گیری آخرین مرحله همهپرسی سال ۲۰۱۳ که به وضعیت اقتصادی کلان کشور آسیب زد، دلسرد نشدهاند. در این اثر، پیشنهادات اقتصادی مخرب دولت لیز تراس باعث شد تا اقتصاد انگلیس رو به رو با چالشهای جدی مواجه شود. ابتکارات مالی غیرقابل پشتیبانی از طرف دولت تراس منجر به افزایش نرخ تورم و نهایتاً ایجاد نوسانات زیاد در بانکداری شد.
از سوی دیگر، در ایران، نتایج انتخابات نشان داد که مردم ایران به سمت سیاستهای مبتنی بر تعامل و کاهش تنش تمایل دارند، که این سیاستها با رهنمودهای اصلی انقلاب اسلامی هماهنگ شدهاند.
در حال حاضر، ایران در یک زمان بحرانی برای بازنگری روابط خود قرار دارد. اتحادیه اروپا اعلام کرد که آمادگی خود برای ادامه سیاست تعامل انتقادی با ایران را اعلام کرده است، در همین راستا ایتالیا نیز به تقویت روابط دیپلماتیک با ایران دست یافته است.
تا کنون، انگلیس، فرانسه و آلمان به عنوان طرفهای برجام هنوز واکنشی نشان ندادهاند. این کشورها با چالشهایی از جمله نادیده گرفتن انتخابات ایران پس از ازدحامهای سال ۱۴۰۱ مواجه هستند.
در انگلیس، شورای عوام و اعیان تحت تأثیر گروههای منفی و تحریف شده از سوی منافقین و گروههای مرتبط با رژیم اسرائیل قرار دارند. نمایندههایی مانند “باب بلکمن”، با تأسیس جلسات برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران، بر سرنوشت کشور تأکید کردند. این اقدامات منجر به انتشار اخبار ساختگی در مورد اتفاقات سال ۱۴۰۱ و پاسخهای منفی نسبت به ایران شد. این نگرش منجر به فراهم آوردن محیطی برای تبلیغات مخالفانه در مورد سپاه پاسداران به عنوان یک نهاد تروریستی شد.
دولت پیشین از حزب محافظهانگلیس عقیده داشت که شناسایی سپاه پاسداران به عنوان یک نهاد تروریستی ممکن است روابط دیپلماتیک با ایران را به خطر بیندازد. البته تحت تأثیر جلسات گسترده تحقیقاتی، نمایندگان انگلیس قانع شدند که ایران یکی از کشورهای نقض کننده حقوق بشر است. این نمایندگان بهطور یکپارچه خواستار شناسایی سپاه پاسداران به عنوان یک نهاد تروریستی شدند.
تغییر دولت از حزب محافظهانگلیس به کارگر احتمالاً تأثیر زیادی در سیاستهای انگلیس نسبت به ایران نداشتهاست. در انگلیس، تفاوتهای بین احزاب سیاسی در تصمیمگیریهای کلان این کشور محدود است، زیرا اکثر تصمیمات توسط کارشناسان دولتی به انضباط اتخاذ میشود. این مسأله این را میرساند که تغییر دولتها با وجود اختلافات کوچک، به تغییرات جزئی در سیاست خارجی کشورها منجر نمیشود. این تأکید میکند که تداوم سیاستها در طول زمان حفظ میشود.
اما اطلاعات حاکی از این است که هیچ تغییر جدیدی در رویکرد انگلیس نسبت به ایران پس از تغییر دولت به وقوع نخواهد پیوست.
در میان این همه، مسأله برجام و نقش سه کشور اروپایی بسیار حیاتی است و باید توجه کنیم. اعلام شده است که تا پایان مهلت قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، انگلیس به همراه فرانسه و آلمان نقش فعالی خواهند داشت تا ایران را به شورای امنیت ارجاع دهند.
311311