طبق گزارش خبرگزاری صحت خبر، وب سایت معتبر نیوزویک در تحلیلی مختصر با عنوان “آیا دونالد ترامپ به دنبال منابع گاز طبیعی غزه است؟” مورد بحث قرار داده است: «چرا این موضوع حائز اهمیت است؟»
در هفته گذشته، ترامپ پیشنهاد داد که ایالات متحده می‌تواند کنترل نوار غزه را در دست گیرد و ساکنان فلسطینی را به مصر یا اردن همسایه منتقل کند. او اعلام کرد که قصد دارد غزه را به عنوان “ریویرا خاورمیانه” معرفی کند و به دنبال از بین بردن تهدید گروه شبه‌نظامی حماس و ایجاد ثبات در منطقه در زمینه جنگ‌های جاری میان اسرائیل و حماس است.
این پیشنهاد میان تحلیلگران با نظرات متفاوتی روبرو شده؛ عده‌ای آن را “بدترین ایده” و “غیرقابل اجرا” خوانده‌اند، در حالی‌که دیگران بر این باورند که این طرح یک “تاکتیک هوشمندانه برای مذاکره” است.
از سوی دیگر، برخی بر این عقیده‌اند که این طرح می‌تواند به عنوان پوششی برای سیاست‌های انرژی در نظر گرفته شود. هفته پیش، آسیا تایمز گزارش داد که طرح ترامپ “کاملا با هدف گاز طبیعی” ارائه شده است. خاویر بلاس، ستون‌نویس انرژی و کالاهای بلومبرگ نیز به‌طور طنزآمیز گفت که منتظر “اولین تحلیل نادرست و بی‌اساسی است که ادعا می‌کند رئیس‌جمهور ترامپ به دنبال منابع گاز طبیعی در غزه است.”
غزه به یک ناحیه زیرآبی با ذخایری حدود ۱ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی شناخته شده است که این میزان می‌تواند تأمین کننده انرژی برای سرزمین‌های فلسطینی باشد و همچنین قابلیت صادرات را دارد.
گفتگوها در خصوص تعیین الگوی مطلوب استفاده از این میدان گازی برای بیش از دو دهه ادامه داشته است، اما پیشرفتی جزئی حاصل آمده، زیرا حقوق حفاری و مجوزها در مراحل مختلف با چالش‌ها و تاخیرها روبرو بوده‌اند.
بر اساس گزارش رویترز، آخرین توسعه پیش از حمله حماس به اسرائیل در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به تأیید اولیه در خصوص توسعه میدان گازی دریایی غزه توسط اسرائیل مربوط می‌شود که به دنبال هماهنگی امنیتی با تشکیلات خودگردان فلسطین و مصر صورت گرفته است.
اسماعیل رضوان، یکی از مقامات حماس، به این خبرگزاری گفت: «ما بر این نکته تأکید داریم که مردم ما در غزه حق دارند از منابع طبیعی خود بهره ببرند.»
برخی بر این باورند که هدف بلندمدت ترامپ از تصرف غزه، دسترسی به گاز طبیعی و میدان گازی دریای غزه است. با این حال، برندا شیفر، کارشناس انرژی در بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها (FDD) و مدرسه تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی ایالات متحده به نیوزویک گفت که اقدامات لازم برای رسیدن به این هدف، ارزش و بازدهی آن را ندارد.
شیفر درباره ذخیره ۱ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی ابراز داشت: «این مقدار گاز زیاد و کفایت ندارد! به نظر می‌رسد یک تریلیون بالا به نظر می‌رسد، اما اگر مشاهده کنید که ایالات متحده در یک روز چقدر گاز مصرف می‌کند… این مقدار واقعیتا کم است.»
سازمان اطلاعات انرژی ایالات متحده (EIA) اعلام کرد که در سال ۲۰۲۳، ایالات متحده روزانه حدود ۳۷۶ میلیون گالن بنزین نهایی‌شده مصرف کرده است که برابر با حدود ۸.۹۴ میلیون بشکه در روز است.
ایالات متحده تا پایان سال ۲۰۲۲ دارای مجموع ذخایر اثبات شده گاز حدود ۶۹۱ تریلیون فوت مکعب بوده که در مقایسه با ۱ تریلیون فوت مکعب گاز غزه، این مقدار به معنای یک قطره در اقیانوس برای ایالات متحده محسوب می‌شود، در حالی که برای غزه می‌توانند تغییرات عمده‌ای در زندگی افراد ایجاد کند.
شیفر افزود: «مزیت میدان گازی دریای غزه این است که می‌تواند برای حدود ۱۰ تا ۱۵ سال برق غزه را تأمین کند. این میدان گاز می‌تواند منبع تأمین گاز باشد—چرا که مصر در سال‌های اخیر با نوعی بحران در نظام گاز مواجه بوده است. این میدان می‌تواند به سرعت مقدار قابل توجهی گاز اضافی را برای مصر تامین کند، اما با مشکلات مالی مواجه خواهد بود، زیرا دشواری‌های زیادی در توسعه میدان گازی دریایی وجود دارد و سوال اصلی اینجاست که چه کسی هزینه آن را پرداخت خواهد کرد؟»
شیفر اضافه کرد که توسعه این منطقه در بلندمدت به نفع اسرائیل خواهد بود، زیرا این مسئله فشار بر اسرائیل برای تأمین انرژی غزه را به حداقل می‌رساند. طبق گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)؛ پیش از جنگ، حدود نیمی از برق غزه از سوی اسرائیل تأمین می‌شده است.
شیفر گفت: «در واقع، توسعه میدان گازی دریای غزه به اسرائیل نیز کمک خواهد کرد، زیرا می‌تواند نیاز به ارائه برق رایگان به نوار غزه را کاهش دهد.»
آیا در آینده چه رویدادهایی ممکن است رخ دهد؟
شرکای خاورمیانه با قاطعیت طرح ترامپ را رد کرده‌اند، اما رئیس‌جمهور هم‌چنان—در حال حاضر—به این طرح پایبند است.
*ترجمه: زهره نوروزپور
315 315