طبق گزارشات صحت خبر، ناتاشا نلسون که کارآفرینی ۳۵ ساله میباشد، پس از آنکه فرزند کوچک او به اوتیسم مبتلا شد، به نوعی متوجه شد که خود نیز دچار این اختلال است.
او بیان میکند: «اگر در زندگیات آشفتهگی وجود دارد، اگر احساس راحتی نمیکنی، و اگر نمیفهمی که در حال پیشرفت هستی یا نه و فقط روزها را یکی پس از دیگری سپری میکنی، چه چیزی برای از دست دادن داری؟» نلسون به دیگران تأکید میکند که در صورتی که چنین احساساتی دارند، حتماً برای تشخیص اقدام کنند.
بر اساس گزارش یورونیوز، تشخیص اوتیسم در بزرگسالی نه تنها دشوار، بلکه هزینهبر نیز هست، زیرا تعداد متخصصانی که به طور ویژه با بزرگسالان کار میکنند، بسیار محدود است.
اوتیسم چه نوع اختلالی است و معمولاً چه زمانی شناسایی میشود؟
اختلال طیف اوتیسم شامل چالشهای فکری، اجتماعی و زبانی است. این چالشها ممکن است شامل تعهدات متعصبانه به روالها، علایق ثابت یا وسواسی و مشکل در ایجاد ارتباط چشمی یا درک سیگنالهای غیرکلامی باشد. معمولاً اوتیسم در دوران کودکی شناسایی میشود و آکادمی پزشکان اطفال آمریکا تأکید میکند که تمامی کودکان باید از ۱۸ ماهگی مورد غربالگری قرار گیرند.
افزایش تشخیص اوتیسم در بزرگسالان
در دههی گذشته، شمار زیادی از بزرگسالان شروع به جستجوی فهم بیشتری از وضعیت عصبی خود نمودهاند. این آگاهی معمولاً پس از آن صورت میگیرد که فرزندانشان به اوتیسم مبتلا میشوند یا با مشاهدهی پستهای شبکههای اجتماعی این اطلاعات را میآموزند.
مطالعهای که سال گذشته در «جاما نتورک اوپن» منتشر شد، نشان داد که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲، تشخیص اوتیسم در افراد ۲۶ تا ۳۴ ساله به میزان ۴۵۲ درصد افزایش یافته است. ویژگیهای خاصی از اوتیسم ممکن است تا سنین بزرگسالی خود را نشان ندهند، زیرا نیازهای اجتماعی جدیدی در این مرحله از زندگی ایجاد میشود. برخی افراد هم ممکن است رفتارهای خود را پنهان کنند که به این پدیده «نقابزنی» گفته میشود.
دکتر ویتنی انس، روانشناس دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو و کارشناس در حوزه اوتیسم، میگوید: «بزرگسالان به مرور زمان یاد گرفتهاند که با شرایط خود سازگار شوند. آنها ممکن است دریابند که نباید برخی از رفتارها را در جمع نمایش دهند و به همین دلیل این رفتارها را در تنهایی انجام میدهند.»
علاوه بر این، همپوشانی علائم اوتیسم با دیگر اختلالات مانند وسواس فکری-عملی (ADHD-OCD) میتواند فرآیند تشخیص را پیچیدهتر کند، چراکه این اختلالات هم شامل مشکلاتی در حوزه توجه، حافظهی کاری و حل مسئله هستند.
علائم اوتیسم در بزرگسالان چه هستند؟
بروز علائم اوتیسم در افراد مختلف متفاوت است. بسیاری از این ویژگیها مانند علاقه به روالهای خاص یا کنجکاوی عمیق درباره یک موضوع ممکن است در افراد غیر اوتیستیک نیز دیده شود. اما برای دریافت تشخیص اوتیسم، این علائم باید بهطور جدی در زندگی فرد اختلال ایجاد کنند. دکتر آرتور وستوور، روانپزشک و متخصص اوتیسم در مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس، اشاره میکند:
«همهی ما به عنوان انسانها تا حدی به روالهای مشخص علاقه داریم… اما تنها لذت بردن از یک روال به معنی اوتیستیک بودن نیست. موضوع فراتر از این حرفها است.»
راسل لمن، فردی ۳۴ ساله، بیش از دو دهه با تشخیص اوتیسم زندگی کرده و به عنوان یک سخنران انگیزشی، روالهایی دارد که هم آرامشبخش و هم استرسزا قلمداد میشود. او اعتراف میکند که خوردن غذای تکراری و خرید از یک فروشگاه خاص به او آرامش میدهد، اما اگر یک روز از رفتن به باشگاه غافل شود، احساس افسردگی و ناکامی میکند.
او میگوید: «اگر به باشگاه نروم، انگار روزم بیفایده است… روزمرگیام بار سنگینی بر دوشم شده، زیرا هر شب که به خواب میروم، میدانم فردا باید کاری را انجام دهم که نمیخواهم، تنها برای آنکه بتوانم عملکرد مناسبی از خود نشان دهم.»
نحوهی تشخیص اوتیسم چگونه است؟
اگرچه ابزارهای مختلف غربالگری آنلاین برای اوتیسم در دسترس هستند، اما این تشخیص به دلیل پیچیدگیهایش نیاز به توجه و دقت بالایی دارد، به همین دلیل کارشناسان توصیه میکنند که…
ابتدا لازم است که با پزشک عمومی خود مشورت کنید تا در صورت نیاز، به یک روانپزشک ارجاع شوید. روانپزشک معمولاً ممکن است تمایل داشته باشد با افرادی که در دوران کودکی شما حضور داشتهاند، نظیر اعضای خانواده و دوستان، گفتگو کند تا تأیید کند که این علائم از همان دوران کودکی وجود داشتهاند.
چندین روانپزشک ممکن است شما را به یک روانشناس ارجاع دهند تا یک آزمون استاندارد جهت تشخیص اوتیسم انجام دهد یا بر اساس قضاوت بالینی خود، تصمیمگیری نمایند. تا به امروز، هیچ آزمایش خونی یا تصویرسازی مغزی برای شناسایی اوتیسم وجود ندارد.
تشخیص اوتیسم در بزرگسالی میتواند فرایندی زمانبر و هزینهبر باشد. دکتر وستوور اشاره میکند که تعداد متخصصینی که با بزرگسالان مبتلا به اوتیسم همکاری میکنند، به طرز محسوسی کم است. نلسون بیش از سه سال برای بهدست آوردن تشخیص خود منتظر ماند و بیش از ۳۰۰۰ دلار از پول خود را هزینه کرد.
۴۷۲۳۶