به نقل از صحت خبر، «عبدالباری عطوان»، تحلیلگر شناخته شده فلسطینی و سردبیر روزنامه رای‌الیوم، در مقاله جدید خود به نشستی که روز گذشته در قاهره برای سران عرب برگزار شد اشاره کرده و نوشت: پردازش به طرح بازسازی فوری نوار غزه و برگزاری کنفرانس بین‌المللی برای بررسی تأمین مالی این پروژه به گونه‌ای که به جابجایی مردم ناچار نینجامد، که در بیانیه پایانی نشست سران عرب در قاهره به آن پرداخته شد، بسیار حائز اهمیت است؛ با این حال، این موضوعات اولویت‌ها را به شکل نادرستی تنظیم می‌کند و چالش‌های ضروری و سرنوشت‌ساز را نادیده می‌گیرد.
عطوان همچنین اشاره کرد: به روشنی می‌توان گفت که بی‌احترامی عمدی رژیم صهیونیستی به این اجلاس و تمامی شرکت‌کنندگان آن، حتی به تحریم‌کنندگان این نشست، به وضوح در پیشبرد جنگ گرسنگی علیه نوار غزه نمایان است؛ این وضعیت با جلوگیری از ورود مساعدت‌های بشردوستانه به این نوار طی دو روز اخیر و همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان، آشکارتر شده است. این اقدام رژیم اشغالگر، بی‌احترامی علنی به اعراب به همراه حامی آمریکایی‌اش به شمار می‌آید و به نظر می‌رسد که آنها مطمئن هستند که اعراب هیچگونه واکنشی به این بی‌احترامی‌ها نخواهند داشت؛ همچنان که در موارد گذشته شاهد بوده‌ایم.
این نویسنده فلسطینی اضافه کرد: گزارش‌های اولیه از شرایط دشوار داخل نوار غزه، نشان‌دهنده نگرانی شدید و ترس دو میلیون انسان در این منطقه از مرگ در اثر گرسنگی است؛ جایی که رژیم اشغالگر تمامی گذرگاه‌ها را به روی کامیون‌های امدادی مسدود کرده و قیمت ملزومات اولیه حیات با افزایش ۲۰۰ درصدی مواجه شده و رژیم در حال استفاده از سلاح گرسنگی برای تهدید فلسطینی‌ها است، در حالی که اعرابی در فاصله چند کیلومتری از آنها در مراسم‌های مجلل خود به سر می‌برند و این واقعیت آزاردهنده است. واقعاً حیرت‌انگیز است که چگونه اعراب می‌توانند چنین جشن‌های پرهزینه‌ای را برگزار کنند، در حالی که برادران روزه‌دار آنها در نوار غزه قادر به یافتن یک تکه نان، خرما یا آبی برای شکستن روزه‌شان نیستند.
در ادامه این مقاله آمده است که با بکارگیری سلاح گرسنگی علیه مردم غزه، رژیم اشغالگر به طور مستقیم سران عرب حاضر در نشست قاهره را به چالش کشیده و هدف آن، تحریک و باج‌خواهی از این مقامات عرب و واداشتن آنها به فشار آوردن بر جنبش‌های مقاومت در نوار غزه تحت رهبری حماس به منظور تسلیم شدن در برابر درخواست‌های رژیم صهیونیستی است؛ از جمله تمدید مرحله اول توافق آتش‌بس و شانه خالی کردن از تمامی تعهدات، از جمله خروج کامل اشغالگران از نوار غزه و توقف تمامی جنگ‌ها. (شایان ذکر است که این فشارها بر روی حماس پیش از نشست قاهره آغاز شده و همچنان ادامه دارد).
این نویسنده عرب‌زبان تصریح کرد: اگر سران عرب که در اجلاس قاهره شرکت کرده‌اند، اقداماتی جدی برای مقابله با ظلم‌های رژیم صهیونیستی و حمایت آمریکا از آن انجام ندهند، این موضوع به ننگی برای آنها تبدیل می‌شود که بهای سنگینی خواهد داشت و به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر جسارت بیشتری برای ادامه جنگ گرسنگی و نسل‌کشی در نوار غزه طی یک و نیم سال اخیر می‌دهد.
عطوان با قاطعیت خاطرنشان کرد: هیچ شکی وجود ندارد که تمام سران عرب حاضر در نشست قاهره، حتی یک گلوله هم برای دفاع از دو میلیون مسلمان عرب در نوار غزه نخواهند شلیک کرد و ملت فلسطین و صدها میلیون نفر از سایر ملت‌ها نیز از درخواست منطقی و اخلاقی خود ناامید شده‌اند؛ چرا که اکثریت حکام عرب واقعا خود را به فراموشی سپرده و فاقد هرگونه شهامت، کرامت و مسئولیت ملی و اخلاقی هستند و اگر نام مقاومت غزه را بشنوند، بی‌هوش می‌شوند.
بر اساس این مقاله، مخالفت با آوارگی مردم نوار غزه به عنوان یک اقدام خوب مطرح است، اما در نهایت اقدام قهرمانانه‌ای نیست و در چارچوب دفاع از مردم غزه به شمار نمی‌رود. پیش از این، بسیاری از غیر مسلمانان در اروپا و سایر نقاط جهان نیز با آواره‌سازی مردم فلسطین مخالفت کرده و آن را محکوم کرده‌اند، اما سران عرب در ابتدا به خاطر دفاع از خود و امنیت ملی‌شان به طرح آواره‌سازی فلسطینی‌ها اعتراض می‌کنند.
سردبیر روزنامه رأی الیوم ادامه داد: سران عرب بسیار خوب آگاهند که اگر با این پروژه توطئه آمیز که از غزه آغاز می‌شود، و تا مصر، اردن، عربستان سعودی و تمامی کشورهای مرتبط ادامه پیدا کند، اقدام نکنند…
در حال حاضر، کسانی که به دنبال میزبانی از آوارگان فلسطینی هستند، هیچ واکنش خاصی نشان نمی‌دهند. نتانیاهو هرگز با ایده ایجاد کشوری مستقل برای فلسطینی‌ها مخالفتی ندارد و حتی از این ایده حمایت می‌کند؛ اما شرط او این است که آن کشور در شبه جزیره عربی تأسیس شود. امروز شاهد هستیم که نتانیاهو چگونه مناطق وسیعی در جنوب سوریه را تصرف کرده و همچنین نوار مرزی عریضی از لبنان را نیز به دست آورده است، در حالی که پروژه‌های خطرناک دیگری نیز در شرف اجرا هستند.
در ادامه این مقاله آمده است: اگر اجلاس سران عربی نتواند تصمیمات عملی فوری اتخاذ کند، از جمله مقابله با جنگ نسل‌کشی و قحطی که رژیم صهیونیستی علیه غزه به راه انداخته، یا متوقف کردن تمامی میانجیگری‌ها که در واقع پوششی برای تجاوزات و اعمال جنایتکارانه این رژیم بر کرانه باختری، غزه و جنوب لبنان محسوب می‌شود، و همچنین اخراج سفرای رژیم صهیونیستی از پایتخت‌های عربی و قطع کامل روابط با تل آویو، در آن صورت همه شرکت‌کنندگان در این نشست، بار سنگین ننگ و شرم را بر دوش خواهند کشید و به جهانیان نشان خواهند داد که از دروازه‌های ننگین وارد می‌شوند.
عبدالباری عطوان در تحلیل خود تأکید کرد: شاید گروه‌های مقاومت موقتا عقب‌نشینی کنند تا خون مردم غزه را حفظ نمایند، اما تحت هیچ فشاری از سوی کشورهای عربی، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی نیک نمی‌توانند سلاح‌های خود را به زمین بگذارند. در تاریخ هیچ جنبش مقاومتی سلاح خود را زمین نگذاشته است؛ به جز سازمان آزادی بخش فلسطین که متأسفانه بدون دریافت هیچ امتیازی سلاح خود را به خاک سپرد و بدتر از آن اینکه از سلاح خود برای محافظت از رژیم اشغالگر و جنایتکاران صهیونیست استفاده کرد.
نویسنده این مقاله در نهایت هشدار می‌دهد: بنابراین، با توجه به عملکرد موفقیت‌آمیز سازمان آزادی بخش فلسطین در خدمت به منافع صهیونیست‌ها و حفاظت از آنها در کرانه باختری، احتمال دارد که این سازمان همچنان بتواند در نوار غزه نیز قدرت را در دست بگیرد. اما به احتمال زیاد، حکومت آن در غزه پایدار نخواهد بود؛ البته اگر بتواند در آنجا حکمرانی کند، چون انسان عاقل دو بار از یک سوراخ نمی‌خورد و ما فکر نمی‌کنیم گروه‌های مقاومت فلسطین در دام‌هایی که صهیونیست‌ها با همکاری آمریکا و دول عربی برای آنها چیده‌اند، گرفتار شوند.
310310