“`html
طبق گزارش صحت خبر، محققان دانشگاه کمبریج با بررسی ۱۸۳ فسیل معتبر از حداقل ۳۲ آناکوندا در ناحیه اُروماکو در شمالغرب ونزوئلا، به این نتیجه رسیدند که طول این مارهای باستانی در حدود چهار تا پنج متر بوده است که به وضوح با اندازه آناکونداهای سبز امروزی مطابقت دارد.
این فسیلها در شراطی کشف شدهاند که امکان حفظ استخوان در آن به شدت محدود است. شرایط رطوبت بالا و خاک اسیدی جنگلهای استوایی معمولاً موجب از بین رفتن بقایای جانوران قبل از فسیل شدن میشود، به همین دلیل این مجموعه دارای ارزش علمی بسیار بالا و خاصی است.
غولهایی که کوچک نشدند
براساس گزارشی از iflscience، تحقیقات قبلی نشان دادهاند که بسیاری از حیوانات عظیمالجثه از جمله تمساح غولپیکر Purussaurus و لاکپشت بزرگ Stupendemys از زمان میوسن کاهش اندازه داشته یا به طور کامل ناپدید شدهاند. اما آناکوندا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است: حفظ اندازهای ثابت در طول میلیونها سال.
محققان اظهار میکنند که این پایداری اندازه به عنوان یک «استثنای تکاملی» در نظر گرفته میشود. سازگاری آناکوندا با محیطهای گوناگون و شیوه زندگی نیمهآبزی به احتمال زیاد به این گونه اجازه داده تا فشارهای محیطی که دیگر خزندگان بزرگ را به نابودی کشاند، پشت سر بگذارد.
چرا آناکوندا بزرگ ماند؟
دانشمندان چندین دلیل را برای این پدیده ارائه میکنند.
-
زندگی در آب: قرار گرفتن بخش عمدهای از بدن در آب، محدودیت وزن را کاهش میدهد و به مار اجازه میدهد بهطور مؤثری و با هزینه انرژی کمتر، اندازهاش را حفظ کند.
-
تنوع طعمهها: آناکوندا قادر است از ماهی و پرنده تا خوک وحشی، کایمن و گیاهخواران کوچک را شکار کند. این تنوع غذایی، خطر کاهش اندازه جمعیت را در زمانهای کمبود منابع کاهش میدهد.
-
سازگاری بالای اقلیمی: برعکس برخی خزندگان بزرگ که به سرزمینهای خاصی وابستهاند، آناکوندا توانسته در تالابها، مردابها و رودخانههای متنوع دوام بیاورد.
سالها، روایتهایی درباره وجود مارهای ۱۰ یا حتی ۱۵ متری در جنگلهای آمازون از اکتشافات قرن بیستم تا داستانهای محلی منتشر شدهاند. اما این تحقیق اخیر نشان میدهد که هیچ شواهد فسیلی یا زیستی دقیقی برای تأیید وجود چنین مارهایی وجود ندارد. حتی نمونههای خاص و استثنایی آناکونداهای زنده نیز به ندرت از ۷ متر تجاوز میکنند.
برای دانشمندان، این تحقیق تنها به اندازه یک مار محدود نمیشود؛ بلکه به درک بهتر شرایطی میپردازد که برخی جانداران قادرند میلیونها سال با ثبات باقی بمانند، در حالی که بسیاری دیگر زیر فشار تکاملی محو میگردند. آناکوندا به عنوان یکی از معدود «غولهای زنده» دنیا به شمار میرود، نمونهای باقی مانده از دوران باستان.
۵۸۵۸
“`