“`html

به گزارش صحت خبر، «سیدعباس عراقچی» وزیر امور خارجه که به جمهوری آذربایجان سفر کرده است، در یادداشتی به بررسی اهمیت و هدف‌های این سفر منطقه‌ای پرداخته است.

متن کامل یادداشت وزیر امور خارجه به شرح زیر است:

روابط میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان، فراتر از صرف همسایگی جغرافیایی، به نوعی تجلی بخشی از یک خویشاوندی عمیق تاریخی، فرهنگی و تمدنی است که ریشه در پیوندهای دیرینه و ناگسستنی مردم دو سوی رود ارس دارد. این ارتباطات عمیق به حدی در تار و پود جوامع ما درهم تنیده شده که تصور تاریخ، ادبیات، هنر، مذهب و هویت یکی بدون دیگری، دشوار می‌نماید. در این روایت، مرزهای سیاسی فقط خطوطی بر روی نقشه هستند، اما دل‌ها و میراث مشترک ما برای قرن‌ها با نوایی یگانه جاودانه شده است.

بررسی تاریخ معاصر نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران در تمام برهه‌های حساس، همواره شریک مطمئن و پشتیبانی استوار برای برادران خود در شمال ارس بوده است. زمانی که نسیم استقلال وزید، ایران در صف نخست کشورهایی قرار داشت که استقلال جمهوری آذربایجان را به رسميت شناخت و با ارتقای فوری سرکنسولگری خود به سفارت، پیامی واضح از حمایت همیشگی خود به جهان ارسال کرد. این حمایت در سال‌های ابتدایی تثبیت حاکمیت ملی جمهوری آذربایجان با کمک‌های مؤثر ادامه داشت و در دوران طولانی مناقشه قره‌باغ، سیاست اصولی تهران همواره بر اساس احترام به تمامیت ارضی و لزوم بازگشت اراضی اشغالی پایه‌گذاری شده بود.

گرچه شاید غبار زمان برخی حقایق را کم‌رنگ کرده باشد، اسناد تاریخی گواهی براین است که «بیانیه تهران» در اردیبهشت ۱۳۷۱، نخستین سند بین‌المللی به شمار می‌رفت که در آن ارمنستان به روشنی تمامیت ارضی جمهوری آذربایجان را شناسایی کرد؛ سندی که نقش کلیدی و دلسوزانه ایران در آن مقطع حساسی را اثبات می‌کند. همچنین حمایت‌های قاطع ما در سازمان ملل و سازمان همکاری اسلامی همیشه مؤید این سیاست اصولی بوده است.

اینک، روابط پیوسته که از پشتوانه تاریخی برخوردار است، در ابعاد گوناگونی از جمله اقتصادی، ترانزیتی، سیاسی، امنیتی و فرهنگی گسترش یافته است. این مجموعه از پیوستگی‌های تاریخی، حمایت‌های عملی و همکاری‌های چندجانبه، روابط ایران و جمهوری آذربایجان را به سطحی فراتر از یک همسایگی ساده ارتقا داده و افق‌های روشن‌تری برای همکاری‌های مستمر و بلندمدت در راستای منافع مشترک دو ملت ترسیم نموده است.

در زمینه اتصالات و ژئوپلیتیک، نقش ایران به عنوان یک شریک مطمئن و حیاتی غیرقابل انکار است. در طول ۳۴ سال گذشته، با توجه به وظیفه همسایگی و انسانی، ایران دسترسی جمهوری خودمختار نخجوان به دیگر مناطق جمهوری آذربایجان را از طریق خاک خود فراهم کرده است. حتی در اوج فشارهای خارجی و نوسانات سیاسی، ایران اجازه نداده که ارتباط میان نخجوان و بدنه اصلی آذربایجان قطع گردد.

امروز نیز در راستای تسهیل این موضوع و ارتقای کیفیت دسترسی، «طرح راهگذر ارس» با جدیت در حال پیگیری است. این طرح استراتژیک نه تنها یک مسیر ترانزیتی، بلکه نمادی از اراده دو کشور برای تنوع‌بخشی به مسیرهای ارتباطی نیز می‌باشد. در حال حاضر چهار گذرگاه مرزی دیگر بین دو کشور به‌صورت ۲۴ ساعته فعال هستند که به عنوان شریان‌های حیاتی تجارت و عبور و مرور افراد عمل می‌کنند. خبر خوب این است که به زودی با اتمام ساخت و بهره‌برداری از پل «کلاله-آغبند»، گذرگاه پنجم بین دو کشور به فعالیت خود ادامه خواهد داد. این گذرگاه جدید، ظرفیت‌های تازه‌ای برای همکاری اقتصادی فراهم کرده و پازل اتصال منطقه‌ای را تکمیل خواهد کرد.

روابط ایران و جمهوری آذربایجان یک پیوند چندوجهی است و یکی از وجوه اصلی آن، همکاری در حوزه انرژی و منابع آبی می‌باشد. رودخانه ارس که روزگاری در ادبیات دو کشور نماد جدایی به شمار می‌رفت، امروزه به سمبل پیوند و همکاری تبدیل گشته است. پروژه‌های مشترک مرزی متعددی از جمله سدها و نیروگاه‌ها در process قرار دارند. ساخت و بهره‌برداری از چندین نیروگاه آبی نیز در دستور کار دو کشور قرار دارد که تعدادی از آن‌ها فعال شده و برخی دیگر در حال اتمام می‌باشند. علاوه بر این، اتصال شبکه‌های برق و خطوط گاز بین دو کشور امنیت انرژی منطقه را تأمین خواهد کرد. ما در حال برنامه‌ریزی برای تبادل برق و اتصال شبکه‌های انرژی هستیم.

“““html

ما در عرصه انرژی، با همکاری سه‌جانبه با روسیه به پیش می‌رویم که قادر خواهد بود قفقاز را به یک مرکز مهم انرژی تبدیل کند. همچنین، در زمینه گاز، اجرای توافقات سواپ گاز به نخجوان در حال تحقق است که این موضوع نشان‌دهنده سطح بالای اعتماد متقابل بین کشورها می‌باشد.

در بعد سیاسی، مذاکرات میان مقامات ارشد دو کشور به‌طور مداوم ادامه دارد. هرچند در سال‌های اخیر، روابط دو کشور دچار نوساناتی شده است که این وضعیت در روابط همسایگان چندان غیرمعمول نیست، اما در کل، روند این روابط به سمت رشد و پیشرفت بوده و عزم مسئولان عالی دو کشور به عبور از سوءتفاهم‌ها و توسعه منسجم این روابط قابل مشاهده است. تبادلات هیأت‌ها و سفرهای اخیر، به ویژه حضور جناب آقای دکتر پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران در جمهوری آذربایجان و توافق برای استمرار دیدارهای رؤسای جمهور در آینده، نشان‌دهنده این است که تهران و باکو هر دو بر گسترش روابط تأکید دارند.

اکنون با حل و فصل مناقشه قره‌باغ، منطقه قفقاز جنوبی به شروع عصری نوین نزدیک شده است؛ فضای نوینی که فرصت‌هایی برای صلح، ثبات و توسعه فراگیر در اختیار ما قرار می‌دهد. ما معتقدیم که تأمین امنیت و ثبات در این منطقه، یک کالا نیست که وارد شود و تنها با همکاری کشورهای همجوار و بدون مداخله خارجی، امکان‌پذیر خواهد بود. در شرایطی که منطقه غرب آسیا تحت تأثیر بازگشت سیاست‌های تنش‌آفرین و یک‌جانبه‌گرایانه رژیم‌های گذشته و رفتارهای خطرناک رژیم صهیونیستی قرار دارد، هوشیاری تهران و باکو برای سالم نگه‌داشتن منافع مشترک در گرو برقراری روابط باثبات، آرام و قابل پیش‌بینی است. چرا که هر عاملی که وضعیت ژئوپلیتیک منطقه را دستخوش تغییرات منفی کند، غیرطبیعی به حساب آمده و نیاز به تدبیر مشترک دارد. بدون شک دست‌یابی به ثبات پایدار مستلزم یک دیدگاه جامع، اجتناب از برنامه‌هایی است که حقوق اساسی همسایگان را نادیده می‌گیرد و بهره‌برداری از پتانسیل‌های داخلی می‌باشد. این همکاری امنیتی اقتضا می‌کند که با هوشیاری، اجازه ندهیم بیگانگان که منافعشان در بی‌ثباتی است، در روابط برادرانه این دو کشور کهن نفوذ کنند.

در سفر به کشور دوست، برادر و همسایه‌مان، جمهوری آذربایجان، مایه افتخار است که حامل پیام صلح، دوستی و اراده قوی دولت و ملت ایران برای آغاز فصلی جدید و درخشان در روابط دوجانبه باشم. این سفر، پاسخی به دعوت گرم وزیر محترم امور خارجه جمهوری آذربایجان بوده و نه‌تنها یک مأموریت دیپلماتیک معمولی، بلکه تجدید عهدی برای تقویت پیوندهای تاریخی میان دو ملت به حساب می‌آید. ما به باکو خواهیم رفت تا به این نکته تأکید کنیم که فضای نوظهور منطقه‌ای، بستر مناسبی برای تسهیل همگرایی و گسترش همکاری‌های هدفمند اقتصادی در زمینه‌های ترانزیت، انرژی، تجارت، سرمایه‌گذاری و تعاملات انسانی فراهم کرده است. هدف نهایی از این توسعه در روابط، چیزی جز ساختن آینده‌ای شاداب برای هر دو ملت نمی‌باشد. اکنون، اراده تهران و باکو بر پایه ساخت آینده‌ای مشترک، شفاف و پایدار قرار دارد؛ آینده‌ای که در آن مرزها به دروازه‌های دوستی تبدیل می‌شوند و جریان‌های آبی، آهنگ‌های همکاری را می‌نوازند.

315

“`

اشتراک‌گذاری »