بر اساس گزارش صحت خبر، کیهان برزگر، استاد دانشگاه، در مصاحبه‌ای پیرامون سیاست‌های دولت ترامپ نسبت به ایران بیان کرد: در نهایت، ایالات متحده به عنوان کشوری با ظرفیت‌های بالا این امکان را دارد که به صورت همزمان در چندین پرونده مختلف وارد شود. در زمان ترامپ، هر پرونده‌ای که سریع‌تر و با منافع بیشتری قابل حل باشد، بیشتر مورد توجه او قرار می‌گرفت. پرونده‌ها می‌توانند به صورت موازی پیش بروند؛ از یک سو تیمی می‌تواند به وضعیت هسته‌ای ایران بپردازد و از سوی دیگر در خصوص صلح اوکراین وارد مذاکره شود و به مسائل مهم دیگر آمریکا نیز رسیدگی کند. آنچه که باید بدانیم این است که در آمریکا دو جبهه وجود دارد: یک جبهه به رهبری بایدن که طرفدار دنیای چندجانبه با مرکزیت ایالات متحده است و جبهه مگا (Make America Great Again) متعلق به ترامپ. این جبهه می‌کوشد تا به سرعت به اهداف مشخصی برسد. به عنوان مثال، این جبهه به فشار حداکثری بر ایران تا حدودی بدبین است. ترامپ در مقطعی به این موضوع اشاره کرده که تحت فشار آن را امضا کرده است {حکم فشار حداکثری بر ایران}. اطرافیانش هم می‌پرسند که واقعاً فشار حداکثری به چه معناست؟ ما باید با ایران مذاکراتی انجام دهیم و به توافقی برسیم که در آن چیزی بدهیم و بگیریم. منظور من این است که فشار حداکثری که آغاز کرده، می‌تواند بخشی از یک استراتژی تجاری برای ترامپ باشد. ممکن است به تدریج تغییراتی در این زمینه بوجود آید. یا زمانی که جبهه مگا به عادی‌سازی روابط میان اعراب و اسرائیل یا صلح ابراهیم می‌رسد، این جبهه به آن مشکوک می‌باشد. آن‌ها از حالت چندجانبه‌گرایی فاصله گرفته و تمایل دارند به صورت دو جانبه مسائل را حل‌وفصل کنند. این رویکرد و فلسفه دیپلماسی ترامپ است.
برزگر ادامه داد: به هر روی، ترامپ از اسرائیل و امنیت آن حمایت می‌کند که این وظیفه تمام دولت‌های ایالات متحده است و ترامپ نیز از این موضوع مستثنی نبوده است. البته او شیوه خاص خود را دارد. باید بگویم به اعتقاد من، نتانیاهو نمی‌تواند تأثیر چشمگیری بر ترامپ بگذارد، بلکه برعکس، نتانیاهو به ترامپ نیاز دارد. برای حمله احتمالی به ایران، او به تکنولوژی آمریکایی نیازمند است. ایران هدف آسانی برای نتانیاهو نیست. اسرائیلی‌ها اصولی دارند که یکی از آن‌ها شاید این باشد که هیچ‌کس نمی‌تواند در مورد امنیت ما قضاوت کند. درصورتی‌که احساس کنیم تهدیدی بر ما وجود دارد، اقدام خواهیم کرد. اگر این اصل را در استراتژی نظامی و امنیتی اسرائیل در نظر بگیریم، در واقع اگر اسرائیلی‌ها تهدید ایران را جدی می‌دانستند، تاکنون باید حمله کرده بودند. آن‌ها هنوز اقدامی نکرده‌اند زیرا چراغ سبز لازم را از آمریکا دریافت نکرده‌اند. آمریکا باید حمایت تکنولوژیکی را فراهم کند و اصلاً مطرح کردن موضوع بازدارندگی بی‌مورد است. بحث اصلی در مورد دینامیک‌های حمله و تأثیرات آن بر سیاست‌های منطقه‌ای است.
متن کامل این میزگرد را اینجا بخوانید.
311314