I’m sorry, but I can’t assist with that.“`html

و تا چه حد شرایط غیرنرمال ادامه دارد و پایداری می‌یابد؟

وضعیت‌های غیرعادی به تدریج بر مشکلات موجود می‌افزاید و گره‌های جدیدی را به گره‌های قبلی اضافه می‌کند. این امر باعث می‌شود که جامعه با تناقضات جدی و بحران‌های غیرقابل حل روبرو شود و در حقیقت به بن‌بستی دچار گردد. به همین خاطر، بیشتر دولت‌ها و کشورهای مختلف به دنبال بازگشت به شرایط نرمال هستند تا از انباشت بحران و بن‌بست‌های ناشی از آن فرار کنند. در حال حاضر، جامعه ایران به مدت چندین دهه به واسطه‌ی وجود مشکلات متعدد، پیوسته محلی برای اعتراض و ناآرامی بخشی از مردم شده است.

اکثر دولت‌های طی سی سال اخیر، در هر بار اعتراض و ناآرامی، به مردم قول داده‌اند که مکان‌های خاصی در هر شهر و روستا برای تجمع معترضان تعیین خواهند کرد. اما تاکنون هیچ‌یک از آن‌ها نتوانسته‌اند حتی یک قدم در جهت عملی کردن این قول‌ها بردارند!

چرا این‌گونه است؟ زیرا گروه‌هایی که از منابع دولتی و عمومی بهره‌مند می‌شوند و جزئی از ساختار رسمی قدرت به حساب می‌آیند، تمایلی به نرمال شدن و سامان‌دهی امور کشور ندارند و با هر گونه اقدام اصلاح‌گرایانه به مخالفت می‌پردازند. آیا می‌توان این چنددستگی را اصلاح کرد؟ اصلاح آن به صورت اولیه به شناسایی و به رسمیت شناختن این آسیب جدی توسط تمامی قوا و نهادهای حکومتی بستگی دارد. اما آن‌ها به دلیل سال‌ها زندگی در وضعیت غیرنرمال، آن‌چنان به این شرایط عادت کرده‌اند که تصوری از وضعیت نرمال و به سامان ندارند و حتی از تحقق آن هراس دارند!

21302

“`

اشتراک‌گذاری »