بر اساس گزارش خبرگزاری خبرانلاین به نقل از همشهری، در حالی که تنها مدت کمی تا پایان سال ۲۰۲۵ باقی مانده بود، روزنامه الدیاریو اقدام به درخواست از ۵۶ کارگردان معروف اسپانیایی — از جمله الیور لاشه با اثر «صراط»، کارلا سیمون با فیلم «رومریا» و آلخاندرو آمنابار با «دیگران» — کرد تا فیلمهای تاثیرگذار دو دهه و نیم گذشته را که بیشترین اثرگذاری را بر آنها داشته، فهرست کنند. نتیجه این نظرسنجی، شامل ۲۵ فیلم شده که بهطور غیرمستقیم از فهرست جنجالی تابستانی نیویورک تایمز الهام پذیرفته بود. این مجموعه با فیلم «روبان سفید»، اثر میشائل هانکه (برنده نخل طلای سال ۲۰۰۹) در انتهای لیست و فیلم «جاده مالهالند» به کارگردانی دیوید لینچ در سال ۲۰۰۱، در صدر این فهرست قرار گرفته است. در میان آثار دیگر نامبردهشده، میتوان به «در حالوهوای عشق» ساخته وونگ کار وای، «پرتره بانویی در آتش» و «مامان کوچولو» از سلین سیاما، همچنین «منطقه مورد علاقه» و «زیر پوست» از جاناتان گلیزر و «یک پیامبر» اثر ژاک اودیار اشاره کرد.
در جمع کارگردانانی که الدیاریو با آنها گپوگفت کرده بود، پدرو آلمودووار، یکی از نویسندگان برجسته اسپانیایی، نیز به چشم میخورد؛ وی که آثار او در اوایل قرن ۲۱، همچون «با او حرف بزن» و «بازگشت» در فهرست ۲۵ فیلم برتر این نظرسنجی قرار گرفتهاند. آلمودووار به این نشریه اسپانیایی فرصت داد تا فهرست ۱۰ فیلم اول خود از قرن حاضر را بهعنوان مکمل این انتخاب مشترک منتشر کند؛ فهرستی که الدیاریو آن را در تضادی محسوس با فهرستی توصیف کرد که شش ماه پیش نیویورک تایمز ارایه داده بود؛ جایی که بر آن سلطه سینمای آنگلوساکسون مشهود بود.
اگرچه تمامی انتخابهای کارگردان «مرا ببند! مرا ببند!» به لیست نهایی وارد نشدند، اما این انتخابها از سلیقهای مشابه برای فیلمهای غیرانگلیسی تأثیرگذار حکایت دارند؛ آثاری که بیشتر از آنکه پاسخگوی سوالات باشند، سوالات جدیدی را مطرح میکنند. این فهرست شخصی از سال ۲۰۰۲ آغاز میشود، با فیلم «ده» ساخته عباس کیارستمی و به آثار سال جاری، از جمله «ارزش احساسی» اثر یواخیم تریر و «صراط» اثر الیور لاکس، ادامه مییابد. این ده فیلم نهتنها برخی از بااستعدادترین نویسندگان سینما را معرفی میکنند، بلکه دریچهای به دنیای تفکر یکی از درخشانترین، مرزشکنترین و محبوبترین کارگردانان این قرن و قرن پیشین میگشایند.
در ادامه، ۱۰ فیلم برتر پدرو آلمودووار از قرن بیستویکم بهصورت تصادفی آمده است:
«ده» (عباس کیارستمی، ۲۰۰۲)
«مرا به نام خودت صدا کن» (لوکا گوادانینو، ۲۰۱۷)
«تونی اردمان» (مارن آده، ۲۰۱۶)
«رشته خیال» (پل توماس اندرسن، ۲۰۱۷)
«عشق» (میشائل هانکه، ۲۰۱۲)
«مرداب» (لوکرسیا مارتل، ۲۰۰۱)
«ارزش احساسی» (یواخیم تریر، ۲۰۲۵)
«ماشینم را بران» (ریوسوکه هاماگوچی، ۲۰۲۱)
«آناتومی یک سقوط» (ژوستین تریه، ۲۰۲۳)
«صراط» (الیور لاشه، ۲۰۲۵)
59243