هیچکس نمیتواند اهمیت تقابل استقلال و سپاهان را کتمان کند. این دو تیم که همواره مدعیان اصلی تمامی مسابقات و جامها هستند، برای حفظ اعتبار خود در چنین نبردهایی به میدان میآیند و این حساسیت به ویژه وقتی بیشتر میشود که هر دو تیم به دنبال قهرمانی باشند.
این دیدار در واقع آخرین بازی دور رفت از لیگ بیست و پنجم به شمار میرفت. سپاهان در صورت پیروزی میتوانست فاصلهاش را با پرسپولیس، جدیترین تعقیبکنندهاش، به ۵ امتیاز برساند و استقلال نیز نیاز داشت تا با کسب ۳ امتیاز، برای بازگشت به رقابتها دوباره به تهران گام بگذارد.
اما هیچ کدام از این نکات نمیتواند جبرانکننده اشتباهات مربیان و بازیکنان باشد. در طول بازی، شاهد بودیم که وحید کاظمی بارها ناگزیر به استفاده از کارت زرد شد، اما اتفاقی که در اوایل نیمه دوم رخ داد، باعث دریافت دو کارت برای بازیکنان دو تیم شد که به طرز عجیبی خطرناک بود.
در آن صحنه، آلوز و صالح حردانی به دلیل رفتاری که انجام دادند، کارت زرد دریافت کردند. در حالی که آلوز از صحنه دور شد، به نظر میرسید که اگر صالح حردانی با ممانعت احسان حاج صفی -کاپیتان تیم رقیب- مواجه نمیشد، امکان اخراجش در برخورد با مهندس پرتغالی سپاهان وجود داشت.
حرکت حردانی با آلوز برقرار نشد و در عوض، او بهطرزی اعتراضی قوی به داور میکرد که اگر این بازی در هر کجای دیگر دنیا برگزار میشد، به دلیل این رفتار، مسلماً کارت زرد دوم را دریافت کرده و از زمین اخراج میگشت.
زمانی که داوران مسابقات داخلی به بهانه مدیریت بازی و حفظ جو ورزشگاه، قوانین را نادیده میگیرند، عواقب آن خود را در عرصههای بینالمللی نشان میدهد. به یاد داریم که چطور صالح حردانی در بیشکک موجب شد تیم کشورمان با ۱۰ نفر بازی کند و برتری ۲-۰ ایران به تساوی ۲-۲ تبدیل شد؛ و اگر گل سردار آزمون نبود، صعود ایران به جام جهانی نیز ممکن بود با مشکل مواجه شود.
یا آریا یوسفی که در زمین بازی در فینال کافا بهخاطر یک خطای کوچک، ایران را ده نفره کرد. مسئله نگرانکننده در این دیدار، برخورد دوگانه داوران داخلی و خارجی با تخلفات بازیکنان است که در نهایت به لطمه زدن به نمایندگان کشورمان در رقابتهای بینالمللی، چه در سطح باشگاهی و چه در سطح ملی، منجر میشود.
اینجا را بخوانید: استقلال چگونه سپاهان را در نقش جهان متوقف کرد؟