استقلال پس از قهرمانی بینقص در لیگ بیست و یکم، در فصل بعد نتوانست هیچ جام دیگری را از آن خود کند؛ اما آن سال به عنوان یک استثنا در طول ۸۰ سال تاریخ این باشگاه شناخته میشود. فصلی که در آن ۷ نفر به عنوان سرمربی هدایت تیم را بر عهده گرفتند و بدترین نتایج تاریخ استقلال به ثبت رسید. در این دوران حتی روزبه چشمی نیز ابراز نگرانی میکرد که نباید اجازه دهیم استقلال به لیگ آزادگان سقوط کند! به معنای واقعی، اوضاع آنقدر وخیم بود که حتی برای ماندن در لیگ، کاپیتان استقلالیها مجبور به کریخوانی شد!
با این حال، فصل بعد با قهرمانی در جام حذفی برای هواداران استقلال خوش یمن بود. مجتبی جباری و دستیارانش توانستند تیم را به دستاوردی برسانند و به مسابقات آسیایی راه پیدا کنند، تا ولو اینکه پایانی شیرین برای داستان پرمشقت آن فصل رقم بخورد؛ واقعهای که حالا در اصفهان دوباره تکرار شده است.
استقلال این فصل را تحت رهبری ساپینتو و با شکست در سوپر جام مقابل تراکتور آغاز کرد. جالب اینجاست که استقلال در این بازی پیش افتاده بود اما در عرض ۵ دقیقه، نتیجه را واگذار کرد. سپس در لیگ و آسیا، از باخت ۷-۱ تا ناکامیهای شدید در لیگ برتر، شرایط به طرز فجیعی وخیم شد. در جایی ساپینتو به اولتیماتوم رسید و توانست تا حدی به تیمش نظم و ترتیب بدهد، اما در هفتههای اخیر، اوضاع دوباره از دستش خارج شد.
بار دیگر بحث اولتیماتوم و اخراج به میان آمد و یک بازی -چه در آسیا و چه در لیگ- به صفت مرگ و زندگی تبدیل شد، چرا که شکست آبیها میتوانست به معنای وداع با سرمربی پرتغالی باشد. اما این بار آبیها به کمک ساپینتو آمدند. او در آسیا، المحرق را در منامه مغلوب کرد و به مرحله بعدی صعود کرد. در جام حذفی، با وجود باخت به یک تیم لیگ دویی در دقیقه ۹۰، بازی را به تساوی کشاند و در وقت اضافه گل برتری را به ثمر رساند و پیروز شد. در لیگ برتر نیز آخرین بازی دور رفت را در اصفهان برابر سپاهان برد.
این عادت جدید آبیها که حتی در بدترین شرایط و آغازهای ناامیدکننده خود، موفق به رقم زدن پایانهای خوب میشوند، امیدواری جدیدی در دل هواداران این تیم ایجاد کرده است.
اینجا را بخوانید: تیر دروازهای که تاثیر بیشتری از برخی نامهای بزرگ داشت!