بر اساس گزارش صحت خبر، «کاظم غریب‌آبادی» که به عنوان معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شود، به موضوع مکان دور دوم مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا اشاره کرد.

به نقل از ایسنا، غریب‌آبادی در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری که شامگاه چهارشنبه برگزار شد، در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره محل برگزاری دور دوم مذاکرات ایران و آمریکا، با اشاره غیرمستقیم به طرف غربی گفت: تا کنون تقاضای جدیدی از طرف مقابل برای تغییر مکان مذاکرات دریافت نکرده‌ایم و مکان فعلی همچنان رم خواهد بود.

او افزود: از نگاه ما، این مسأله به نوعی جنبه حاشیه‌ای دارد و به درخواست یکی از طرفین محادثه یا به دلایل فنی، لجستیکی و پشتیبانی پیش می‌آید. در ابتد، عمان قرار بود به عنوان محل اصلی گفت‌وگوها تعیین شود، ولی پس از آن موضوع رم دوباره مورد بررسی قرار گرفت و اکنون نیز به عمان و سپس بازگشت به رم مجدداً پرداخته شده است. این خواستی بود که ما دریافت کردیم اما ما معتقدیم نباید زمان‌مان را صرف مسائل مربوط به مکان یا زمان کنیم و آن را به عنوان پروژه‌ای در نظر بگیریم که ساعت‌ها و روزها بحث برانگیز باشد.

این دیپلمات ارشد ایرانی تصریح کرد که طرف ایرانی نسبت به این موضوع حساسیت خاصی ندارد و تاکید کرد: ما باید تمرکز خود را بر روی محتوا و کار اصلی بگذاریم و از گرفتار شدن در حاشیه‌ها جلوگیری کنیم. به همین دلیل، در مواقعی که با درخواست طرف مقابل برای تغییر مکان مذاکرات روبرو شدیم، آن را قبول کردیم، اگرچه وجود ثبات بهتر است. در صورتی که درخواست‌هایی از جانب طرفین ارائه شود، ما با دید مثبت به آن‌ها نگاه خواهیم کرد، مگر اینکه کشوری مطرح شود که به دلایل سیاسی یا علل دیگر، مشکل خاصی با آن داشته باشیم. همچنین ممکن است خود ما هم نظراتی درباره کشور خاصی داشته باشیم و بخواهیم در دورهای بعدی آن را مطرح کنیم. این موضوع کلیدی نیست و تأثیری بر محتوا نخواهد داشت.

غریب‌آبادی در ادامه گفت: دور اول مذاکرات به صورت طبیعی به این منظور به وجود آمده بود که دو طرف ارزیابی‌هایی از یکدیگر انجام دهند تا مشخص شود آیا برای گفت‌وگوها جدی هستند یا خیر و آیا امکان شکل‌گیری یک مذاکره با هدف دستیابی به تفاهم وجود دارد یا خیر. همچنین به این منظور بود که خطوط اصلی و مواضع بنیادی خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند. این سه موضوع در دور اول در عمان به انجام رسید. از آنجا که در دوره اول واقعاً دچار اختلافات کلیدی نبودیم، زمان مذاکرات حتی با وجود غیرمستقیم بودن، کمتر از سه ساعت به طول انجامید و با موفقیت به پایان رسید.

معاون وزیر خارجه ایران همچنین تصریح کرد: اینکه دور اول با موفقیت خاتمه یافت، به این معنا نیست که بتوانیم ادامه گفتگوها را بر مبنای همان نخستین جلسه پیش‌بینی کنیم. این یک دیدگاه ساده‌انگارانه است؛ چراکه مذاکره و گفتگو فرایندی تدریجی است. ما باید ببینیم در دورهای بعدی مذاکرات با چه موضوعاتی مواجه خواهیم شد و اینکه آیا طرف مقابل جدی است یا خیر، و چه مقدار از فشارهای دیگر کشورها بر آن‌ها اثر می‌گذارد. این نکات در دوره‌های آتی مشخص خواهد شد.

او همچنین به بیانات رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند، در مذاکرات نه باید دچار خوش‌بینی افراطی باشیم و نه بدبینی افراطی، بلکه بر اساس واقعیت‌های حاکم بر گفت‌وگو، برنامه‌ریزی کنیم. از این منظر، ما نظرات جمهوری اسلامی ایران را زمانیکه به طرف مقابل منتقل کردیم، خطوط اصلی برای شکل‌گیری یک گفت‌وگو و تفاهم را به آن‌ها اعلام کردیم.

غریب‌آبادی با تأکید بر اینکه «ایران به دنبال اتلاف وقت نیست»، گفت: ما آمادگی داریم که این مذاکرات را نه تنها در یک زمان مشخص، بلکه در ایام مختلف ادامه دهیم و ببینیم آیا می‌توانیم به تفاهم برسیم یا خیر. نکته دومی که باید به آن اشاره کرد، بحث تهدیدات است و اینکه آیا طرف مقابل هم همانند ایران جدی است یا خیر، و آیا با نیت واقعی برای رسیدن به توافق وارد این مذاکرات شده‌اند یا خیر. در صورتی که جدی باشند، با این

“`html

اقداماتی که در منطقه صورت گرفته و تهدیدات امریکا به معنای جمع‌آوری و متمرکز کردن تجهیزات نظامی در این ناحیه، می‌تواند باعث بروز سوالات جدی درباره نیت و جدیت آنها شود. به همین خاطر، این موضوع یک پرسش اساسی از سوی طرف ایرانی مطرح گردید.

وی در مورد سوم گفت: ما بر این باوریم که گفت‌وگوها باید به دو جنبه کلیدی متمرکز شود؛ نخستین موضوع، مسئله هسته‌ای است، یعنی به آن جنبه‌ای که طرف مقابل به اشتباه عنوان می‌کند «نگرانی ما از برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران» است. از نظر ما، چنین نگرانی نه‌تنها بی‌اساس است، بلکه برنامه هسته‌ای ایران همیشه تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده و صلح‌آمیز بودن آن تاکید شده است. هیچ گزارش رسمی مبنی بر انحراف به سمت مقاصد نظامی در فعالیت‌های هسته‌ای ما وجود نداشته و اگر آنها ادعای نگرانی دارند، جمهوری اسلامی ایران همواره آماده گفتگو در این زمینه و اعتمادسازى بوده و همچنین متعهد به پذیرفتن مسئولیت‌هایی است.

معاون وزیر خارجه ایران خاطرنشان کرد: موضوع دوم که باید به آن پرداخته شود، رفع تحریم‌ها است. ما با تحریم‌های بی‌پایه و یکجانبه و غیرقانونی مواجهیم. ضروری است که این تحریم‌ها به نحوی لغو شوند که مردم ما به‌طور واقعی از آن بهره‌مند گردند و نه صرفاً قابل مشاهده روی کاغذ باشند. ما به برچسب‌هایی مانند حقوق بشر، هسته‌ای، موشکی یا منطقه‌ای اهمیتی نمی‌دهیم. هر تحریمی که بر وضعیت اقتصادی ما تأثیر بگذارد باید از میان برداشته شود. به عقیده ما، این دو محور کلیدی باید در مذاکرات مورد توجه قرار گیرد و این موضوع به طرف مقابل نیز منتقل شده و آنها هم بر آن توافق کردند.

غریب‌آبادی افزود: نکته دیگر این است که ما فراتر از این موضوعات، هیچ محور دیگری برای مذاکره نداریم که به موضوعات فراتر از هسته‌ای مربوط باشد. ما هیچ موضوع فراهسته‌ای برای گفتگو نخواهیم داشت. از این نظر، جمهوری اسلامی ایران با توجه به این نکات، آماده دستیابی به یک توافق برد-برد و عادلانه است و این توافق باید منطقی و پایدار باشد، به طوری که پس از یک سال یا سه سال با تغییر دولت‌ها نقض نشود. ما بی‌درنگ آماده رسیدن به این توافق هستیم.

او در ادامه تصریح کرد: این چارچوب‌ها مورد قبول هر دو طرف قرار گرفت؛ این دور گفت‌وگو به پایان رسیده و هم‌اکنون به دور دوم مذاکرات غیرمستقیم ورود پیدا می‌کنیم. در دور دوم مذاکرات، تمرکز بر تعیین چارچوب‌ها و دستور کار خواهد بود و باید مشخص شود که اگر ما قرار است در مورد موضوع هسته‌ای و بحث اعتمادسازی نسبت به برنامه هسته‌ای ایران صحبت کنیم و همچنین رفع تحریم‌ها به‌طور ملموس برای جمهوری اسلامی ایران انجام شود، چه اقدامات خاصی لازم است، چه موضوعاتی باید مورد بحث قرار گیرد و کدام تحریم‌ها باید لغو شود؟ نه اینکه به جزئیات ریزدادن متن بپردازیم. چارچوب کلی این دو موضوع در دور دوم بررسی خواهد شد.

دیپلمات ارشد ایرانی یادآور شد: چنانچه این روند به درستی و به خوبی در دور دوم پیگیری شود، ما می‌توانیم کار بر روی متن را آغاز کنیم، البته مشروط بر اینکه طرفین در مورد چارچوب‌ها و دستورکارها به تفاهم برسند. ما به‌طور جدی در حال مذاکره هستیم و موضوع نیز مشخص است. اگر طرف مقابل هم با جدیت به گفتگو وارد شود، ما در دور دوم می‌توانیم درباره این چارچوب و دستور کار مذاکره کنیم. این پروسه چالش‌برانگیز و پیچیده خواهد بود، اما غیرممکن نیست. تنها اگر طرف مقابل با همان رویکرد پیشین در دور اول ادامه دهد، می‌توان به امکانات پیشرفت در دور دوم امیدوار بود.

او همچنین در پاسخ به اتهامات وارده به ایران گفت: مرجع اظهاراتی که می گویند «ما نگرانیم که ایران به سلاح هسته‌ای دست یابد یا به دنبال آن است»، کاملاً مشخص است. تاکنون آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در این خصوص هیچ گزارشی ارائه نکرده است. تنها اظهاراتی که برخی تکرار می‌کنند این است که ایران هم‌اکنون مواد لازم برای تولید هفت یا نه بمب را دارد. اگر بر این اساس محاسبه می‌کنند، برخی کشورهای عضو ان‌پی‌تی نیز مواد کافی برای تولید صدها کلاهک هسته‌ای دارند. چرا درباره آنها اعتراضی به گوش نمی‌رسد؟ تا زمانی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر فعالیت‌ها نظارت دارد، ابراز این نگرانی‌ها معنایی نخواهد داشت. مگر تولید یک سلاح هسته‌ای تنها به مواد هسته‌ای بستگی دارد؟ این‌طور نیست، آنها به‌دنبال ایجاد یک بحران مصنوعی و ساختگی در این زمینه هستند. ما در همین منطقه رژیم صهیونیستی را داریم. اگر واقعاً نگرانی امریکا در مورد سلاح هسته‌ای واقعی است، بهتر است بر رژیم صهیونیستی فشاری وارد شود تا به ان‌پی‌تی بپیوندد.

“`

و واقعاً خلع سلاح حقیقی را آغاز نماید.

غریب‌آبادی یادآور شد: این نگرانی‌ها دقیقاً واقعی نیستند اما با این حال جمهوری اسلامی ایران همواره در حالت آماده‌باش بوده و هنوز هم به واقع آمادگی داریم که اگر طرف مقابل می‌گوید «نگرانی داریم» بنشینیم و مباحثه کنیم و بررسی کنیم این نگرانی‌ها چیست، همان‌طور که ما نیز درخواست‌ها و نگرانی‌های خود را داریم و باید به یک توافقی در این زمینه دست یابیم.

معاون وزیر خارجه همچنین در ادامه این مصاحبه تلویزیونی به سؤالی پیرامون مواضع متناقض «استیو ویتکاف»، مذاکره‌کننده آمریکایی، در رابطه با حق غنی‌سازی ایران پاسخ داد و بیان کرد که آیا این مواضع متناقض ناشی از یک استراتژی است یا آن‌ها درصدد دریافت امتیازی هستند یا اینکه نشان‌دهنده سردرگمی طرف آمریکایی است؟ گفت: به‌طور طبیعی برای تیم مذاکره‌کننده و سرپرستی آن، از هر چیزی که مهم‌تر است، آگاهی از دیدگاه‌ها و مواضع طرف مقابل در میز مذاکره است. البته نمی‌توانیم مواضع رسانه‌ای طرف مقابل را در تحلیل‌های خود نادیده بگیریم و باید آن‌ها را نیز کنترل کنیم، هر دگرگونی در مواضع را پیگیری کنیم و تحلیل خود را داشته باشیم، اما باید بر مواضع خاصی تمرکز کنیم و سیاست خود را بر مبنای آن تنظیم کنیم که بر سر میز مذاکره عنوان می‌شود و آن را به‌عنوان نظر اساسی طرف مقابل در نظر بگیریم.

غریب‌آبادی افزود: نکته دوم این است که برنامه غنی‌سازی ایران، برنامه‌ای کاملاً بومی و متکی بر تلاش دانشمندان جوان ایرانی و سازمان انرژی هسته‌ای می‌باشد. در حقیقت، این برنامه نتیجه‌ای از دانش بومی است و هیچ‌گاه در فعالیت‌های غنی‌سازی خود از تعهدات خود فراتر نرفته‌ایم و انحرافی در این خصوص نداشته‌ایم. نکته سوم این است که هیچ مقرره‌ای در اساسنامه آژانس و معاهده ان‌پی‌تی وجود ندارد که بیان کند شما حق غنی‌سازی ندارید یا اینکه چه درصدی می‌توانید غنی‌سازی کنید. در این زمینه هیچ‌گونه محدودیتی وجود ندارد و تنها شرط این است که غنی‌سازی نباید به سمت مقاصد نظامی انحراف یابد.

این دیپلمات ارشد جمهوری اسلامی ایران بیان کرد: «ما در مورد صنعت هسته‌ای و غنی‌سازی شهیدانی تقدیم کرده‌ایم و دانشمندان شهدای زیادی داریم». او افزود: فعالیت غنی‌سازی ایران موضوعی نیست که در میز مذاکره بتواند مبنای معامله قرار گیرد. اگر نگرانی آن‌ها نسبت به تسلیحاتی شدن فعالیت‌های هسته‌ای ایران باشد، این موضوع قابل بررسی است و اگر هدف آن‌ها تعطیلی صنعت هسته‌ای و غنی‌سازی با ادعای بی‌پایه باشد، قطعاً به هیچ وجه پذیرفته نخواهد شد و در واقع این مباحث موضوعاتی نیستند که بخواهید سر میز مذاکره مورد بحث و بررسی قرار دهید.

غریب‌آبادی تأکید کرد که «در دور قبلی مذاکرات به‌طور واضح به طرف مقابل اعلام شده و وزیر خارجه نیز امروز در حاشیه جلسه هیئت دولت به‌صراحت مواضع ایران را مطرح کردند».

او در ادامه این گفت‌وگو خاطرنشان کرد که «یکی از دلایل اصلی که جمهوری اسلامی ایران به مذاکرات مستقیم با آمریکا رضایت نداد، استفاده آن‌ها از الگوی تهدید و تحریم است». او گفت: ایالات متحده کشوری است که حداقل در گذشته‌ای نه‌چندان دور، به یک تعهدی که به آن پایبند بوده، وفادار نمانده و از توافق هسته‌ای خارج شد؛ نه تنها از این توافق خارج شد، بلکه به زعم خود، سیاست فشار حداکثری را اتخاذ کرده و اخیراً هم سند سیاست فشار حداکثری را امضا کردند.

دیپلمات ارشد ایرانی با ذکر مثالی توضیح داد: اگر قرار باشد گفت‌وگویی آغاز شود، مشابه این است که دو فرد با اختلافات عمیق، درگیر یکدیگر باشند؛ زمانی که بخواهند اختلافات خود را بدون هیچ‌گونه پیش‌زمینه‌ای حل کنند، آن‌ها به یکدیگر ناهار و شام نمی‌دهند، هدیه نمی‌دهند یا به خانه یکدیگر دعوت نمی‌کنند، بلکه سعی می‌کنند برخی اصول را بررسی کنند و با یک میانجی، داور یا یک محاکمۀ عادلانه، امکان رسیدن به صلح را ارزیابی کنند. به این مفهوم که شما یک امتیاز بزرگ نمی‌دهید که طرفی که شما را آسیب‌دیده و تهدید کرده، وقتی می‌گوید بیایید گفت‌وگوی مستقیم کنیم، به سرعت بر سر میز مذاکره نشسته و این را از موضع ضعف تلقی کنید.

غریب‌آبادی با تأکید بر اینکه «این بدعهدی و تهدید است»، اصرار کرد: ما نمونه‌های بسیاری از این تهدیدات نسبت به مردم و نظام جمهوری اسلامی ایران داریم. تهدید و فشار واقعاً همخوانی با مذاکره ندارد، به همین دلیل بود که جمهوری اسلامی ایران مذاکره مستقیم را نپذیرفت و برای حفظ باب دیپلماسی، بر گفت‌وگوی غیرمستقیم تأکید کرد که مورد قبول طرف مقابل نیز واقع شد.

او در ادامه بیان کرد: این سیاست آمریکاست؛ تهدید و تحریم. ما نیز سیاست خاص خود را داریم، اگر تهدید کنند، جمهوری اسلامی ایران نیز مکانیزم‌ها و ابزارهای خود را دارد.

باید توجه داشت که هرگونه تهدیدی خاص خود را به همراه دارد. در صورتی که اقداماتی علیه امنیت ملی ما انجام شود، مقام معظم رهبری اشاره کردند که ما هم امنیت ملی آن‌ها را تحت تهدید قرار خواهیم داد و یا اقداماتی انجام خواهیم داد که امنیت آن‌ها به خطر بیفتد.

معاون وزیر امور خارجه ایران بیان کرد که تحریم‌ها واقعاً کارایی لازم را نداشته‌اند. از زاویه‌ای که باید بررسی کرد، آیا دولت تحریم‌کننده به هدف خود رسیده است؟ به وضوح پاسخ منفی است. هدف ایالات متحده از تحریم‌ها این بوده که جمهوری اسلامی ایران از برنامه هسته‌ای خود دست بکشد و رفتار و سیاست‌های خود را حداقل نسبت به ایالات متحده و متحدانش تغییر دهد. آیا ما شاهد این تغییرات هستیم؟ به هیچ وجه. در حالی که تحریم‌ها فشاری اقتصادی بر زندگی مردم وارد کرده، مقام معظم رهبری همواره تاکید کرده‌اند که ما در داخل باید سیاست‌های خود را به شکل منسجم تنظیم کنیم و رویکردی در راستای خنثی‌سازی تحریم و بهره‌برداری از تمام ظرفیت‌ها در پیش بگیریم تا کمتر به مذاکرات و رفع تحریم‌ها نیاز داشته باشیم.

غریب‌آبادی با اشاره به این نکته که «اگر امروز ایالات متحده تمایل داشته باشد با جمهوری اسلامی ایران مذاکره کند، نتیجه عوامل مختلفی است و نشان‌دهنده ضعف جمهوری اسلامی ایران نیست»، ادامه داد: کشوری که در حالت ضعف باشد، دیگر کشورها با آن مذاکره نمی‌کنند و خواسته‌های خود را به آن تحمیل می‌نمایند. اما امروز ما با چنین وضعیتی مواجه نیستیم. جمهوری اسلامی ایران هرگز تن به تحمیل نداده و همواره در مقابل تهدیدات ایستادگی کرده است. اینکه مذاکره را پذیرفته و این درخواست را ارائه داده‌اند، نشان‌دهنده اینست که جمهوری اسلامی ایران در موضع قدرت قرار دارد و همچنان کشوری تاثیرگذار است. اگر تحریم‌ها اثرگذار بودند، آن‌ها باید به رویکرد تحریمی خود ادامه می‌دادند و به میز مذاکره نمی‌آمدند. البته، دستیابی به توافقی که دغدغه‌های طرفین را در نظر بگیرد، برای هر دو سوی مذاکرات مثمرثمر خواهد بود.

وی ادامه داد: ایالات متحده به طور مکرر اعلام کرده که ایران نباید به سلاح اتمی دست یابد. ما این را کاملاً قبول داریم و در واقع، در برنامه‌های خود هدف دستیابی به سلاح هسته‌ای را نداریم، نه در دکترین هسته‌ای و نه در دکترین نظامی ما، و رفتار عملی ما هم این موضوع را ثابت کرده است. اگر واقعاً این چیزی است که آن‌ها می‌خواهند و فراتر از این نیست، چرا که جمهوری اسلامی ایران فراتری از این را نمی‌پذیرد، موضوع مذاکرات در زمینه هسته‌ای و رفع تحریم خواهد بود. برای رسیدن به این هدف، فرمولی داریم که بر اساس اعتمادسازی در راستای رفع تحریم به شیوه‌ای عملی و ملموس با منفعت‌های اقتصادی برای مردم کشورمان خواهد بود.

غریب‌آبادی خاطرنشان کرد: ما می‌توانیم بر روی بعضی از موضوعات به گفت‌وگو بپردازیم و عناصر آن را مشخص کنیم، همان‌طور که در توافق هسته‌ای قبلی نیز این کار انجام شده بود. به نوعی نظارت‌هایی از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی وجود داشت و بنابراین پذیرش محدودیت‌ها صورت گرفت، اما این محدودیت‌ها هرگز نباید به این معنا باشد که فعالیت‌های غنی‌سازی ما متوقف شود، چرا که این موضوع هرگز قابل پذیرش نبوده است. در زمان ریاست‌جمهوری اوباما، در مذاکرات با جمهوری اسلامی ایران در چارچوب ۱+۵ آن‌ها با سیاست ممنوعیت غنی‌سازی شروع کردند، اما نتایج کار خلاف این بود، چرا که این یک موضع اصولی برای ایران است که غنی‌سازی و فناوری آن باید در داخل کشور باقی بماند. این فناوری کاملاً بومی است و ما آن را از کسی نخواسته‌ایم؛ بنابراین، هیچ دلیلی برای توقف آن وجود ندارد. وقتی از اوباما پس از توافق پرسیدند، او گفت: «اگر دست من بود، پیچ و مهره‌های صنعت هسته‌ای ایران را باز می‌کردم.» این نشان‌دهنده دیدگاه آن‌ها بود، اما باید توجه داشت که نهایتا مذاکرات باید به نوعی تفاهم مشترک منجر شود. این موضوع هرگز ممکن نبود و حال هم امکان‌پذیر نیست. اما درباره نگرانی‌های مربوط به تسلیحاتی شدن، می‌توانیم فرمول‌هایی داشته باشیم و عناصر آن را مورد بحث قرار دهیم. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز معتبرترین نهاد برای راستی‌آزمایی تعهدات مربوطه است.

معاون وزیر امور خارجه ایران در ادامه اظهاراتش در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه «آیا فکر می‌کند مذاکرات غیرمستقیم ایران و ایالات متحده طولانی خواهد شد یا به زودی به نتیجه خواهد رسید؟» گفت: این موضوع به اراده و مواضع طرف مقابل بستگی دارد. اگر آن‌ها رویکرد مناسبی داشته باشند، به نظرم رسیدن به توافق زمان زیادی نخواهد برد، اما اگر با مواضع غیرسازنده مواجه شویم، پروسه گفتگو به پیچیدگی کشیده می‌شود. باید انتظار داشت که در دور دوم مذاکرات چه پیش‌بینی خواهد شد و شاید آن زمان بتوان با راحتی بیشتری نظرات خود را بیان کنیم.

این مقام ارشد مذاکراتی همچنین در ارتباط با گفت‌وگوهای ایران و اروپا خاطرنشان کرد: ما چهار دور گفت‌وگو…

در حال حاضر در ارتباطات مستمر با کشورهای اروپایی هستیم. آقای تخت‌روانچی، معاون سیاسی وزیر امور خارجه، پس از مذاکراتی که در مسقط با رؤسای نمایندگی سه کشور اروپایی یعنی آلمان، فرانسه و انگلیس انجام داد، به بیان نظرات در مورد روند مذاکرات پرداخت و اعلام کرد که ما به‌طور فعال با آن‌ها در تعامل هستیم.

غریب‌آبادی تأکید کرد: نکته اصلی در اینجا آن است که کشوری که اقدام به تحریم ایران کرده، متعلق به آمریکاست. به این منظور که تحریم‌ها لغو شوند، باید کشور مبداء تحریم‌ها در کانون بحث‌ها و گفتگوها قرار گیرد. ما مذاکرات غیرمستقیم با آمریکا را با هدف رفع تحریم‌ها ادامه داده و در این راستا تماس‌های دیپلماتیک خود با کشورهای اروپایی را حفظ می‌کنیم.

معاون وزیر خارجه در ادامه در پاسخ به پرسشی درباره اینکه چرا برخی گروه‌ها نظیر منافقین حاشیه‌ای مانند “خودکار طلا” در حاشیه مذاکرات مسقط ایجاد کردند، توضیح داد: نخستین نکته این است که ما نماینده ملت بزرگ ایران در این مذاکرات هستیم و ستایش می‌کنیم که ملت شریف ایران به ما اعتماد دارد. نمایندگان ما در این مذاکرات به نمایندگی از مردم بزرگ ایران حضور دارند و در راستای تحقق منافع ملی ملت عمل می‌کنند. دومین نکته این است که روش فعالیت‌های منافقین کاملاً مشخص است. آن‌ها به هر نحوی سعی دارند تا ضربه بزنند. هنگامی که در قوه قضاییه بودم، با تمام توان پیگیر تشکیل دادگاه‌های مرتبط با منافقین بودم و با همکاری نهادهای دیگر، توانستیم آزادی افرادی چون آقای نوری و اسدی را فراهم کنیم.

غریب‌آبادی همچنین به بیان ادامه داد: این حاشیه‌سازی‌ها هیچ‌گونه تزلزلی در مسیر ما ایجاد نخواهد کرد و به عنوان نمایندگان ملت ایران در راستای تحقق منافع آن‌ها و دفاع از این منافع قدم برمی‌داریم. این مسائل حاشیه‌ای تأثیری بر اراده ما نخواهد داشت.

معاون وزیر خارجه در ادامه گفت‌وگوی تلویزیونی خود و در پاسخ به سؤالی درباره سفر آقای عراقچی به مسکو، اعلام کرد: روسیه یکی از کشورهای کلیدی برای ایران است و روابط میان ایران و روسیه یک ارتباط راهبردی به شمار می‌آید. در سال گذشته توافق‌نامه‌ای جامع و راهبردی بین دو کشور به امضا رسید و اکنون روند نهایی‌سازی آن در نهادهای قانون‌گذاری هر دو کشور در حال انجام است.

غریب‌آبادی با تأکید مجدد بر اهمیت روابط ایران و روسیه اظهار کرد: این روابط راهبردی اقتضائات خاص خود را در تمامی حوزه‌ها دارد.

این دیپلمات با اشاره به اینکه سفر آقای عراقچی به روسیه با دو هدف کلیدی انجام می‌شود، افزود: هدف نخست ابلاغ پیام مقام معظم رهبری به آقای پوتین است. در این سفر وزیر خارجه با آقای پوتین دیدار کرده و این پیام را برای ایشان ارائه خواهند کرد.

غریب‌آبادی اشاره کرد که «در جریان این سفر، درباره راهکارهای گسترش و تقویت همکاری‌های دوجانبه، چندجانبه و بین‌المللی بحث و گفت‌وگو صورت می‌گیرد» و خاطرنشان کرد: دو کشوری که دارای روابط راهبردی هستند ضرورت دارد که در سطوح مختلف با یکدیگر تعامل و برنامه‌ریزی‌های مناسبی داشته باشند.

این دیپلمات ارشد ایران با نگرش بر اینکه «ما در موضوع هسته‌ای با دو کشور روسیه و چین از نزدیک ارتباط داریم» تأکید کرد: هر بار که مذاکرات هسته‌ای و رفع تحریم‌ها را با کشورهای اروپایی انجام داده‌ایم، چین و روسیه را نیز در این گفتگوها در جریان گذاشته‌ایم.

او در پاسخ به سؤالی درباره موضع چین و روسیه در ارتباط با برنامه هسته‌ای ایران گفت: موضع چین و روسیه در این زمینه بسیار اصولی است. آن‌ها بر لزوم رفع تهدیدات علیه ایران تأکید دارند و معتقدند که راه‌حل‌ها باید بر پایه گفتگو و مشاوره‌های دیپلماتیک باشد. هم‌چنین آن‌ها بر ضرورت لغو تحریم‌های ناعادلانه تأکید دارند.

غریب‌آبادی همچنین اضافه کرد: ما همواره تعامل خود را با شرکای خود، چین و روسیه، حفظ کرده و به تقویت آن ادامه خواهیم داد.

310310

اشتراک‌گذاری »