آهنگ جدید «عزیزم» (Azizam) از اد شیرن، خواننده مشهور بریتانیایی، این روزها در شبکههای اجتماعی و بخصوص اینستاگرام به طرز قابل توجهی در حال جذب توجه است.
این اثر موسیقایی با ویژگیهای ایرانی، یکی از ترکیبهای زیبا از موسیقی شرقی و غربی است که مخاطبان جهانی را تحت تأثیر قرار داده و به نوعی برای هموطنانمان موجب افتخار شده است.
آهنگ مذکور در ابتدا به زبان انگلیسی انتشار یافت، اما نسخه جدید آن با یک سورپرایز خاص، یعنی همخوانی با یک خواننده زن ایرانی، ارائه شده است.
کلیپ این اثر شامل نماهایی از رقص و پوششی است که برای رسانههای رسمی ایران غیرمعمول به نظر میرسد و قابل انتشار در پلتفرمهای داخلی نیست؛ اما به طور گسترده در فضای مجازی در دسترس عموم قرار گرفته است.
واژه “عزیزم” ریشه در زبان فارسی دارد و در این آهنگ، اد شیرن با همکاری هنرمندانی از ایران و هند، از سازهای مانند دف، سنتور، دولسیمر چکشی و لوت استفاده کرده است.
تأثیر این آهنگ به قدری عمیق است که برخی آن را از لحاظ معرفی فرهنگ و صنایعدستی ایرانی، موثرتر از دهها پروژه تبلیغاتی و سیاسی میدانند.
یکی از صحنههای جالب کلیپ از جایی آغاز میشود که پای اد شیرن به لبه یک فرش ایرانی میخورد.
از آن لحظه، آثاری از فرهنگ ایران به نمایش درمیآید، از فرش ترکمن و سفرههای ترمه گرفته تا غذاهایی مانند زرشکپلو با مرغ و املت و رقص و بشکن ایرانی و کاسه و بشقابهای مسی…
حضور این نمادها در یک اثر جهانی، نمایانگر تمدن و زیباییهای ایرانی است که سالها در تولیدات سینمایی ضدایرانی نادیده گرفته شده بودند.
اد شیرن در صحبتهایش اعلام کرده که این کار را از دوستی ایرانیاش، ایلیا، الهام گرفته است. البته عدهای این پروژه را با زمینههای فرهنگی و حتی سیاسی مرتبط میدانند و آن را به توافقات ایران و مسائل مربوط به رفع تحریمها متصل میکنند، اما بسیاری آن را به عنوان یک عمل فرهنگی غیرسیاسی و خالص تلقی میکنند که شباهت زیادی به کلیپهایی دارد که بدون نیاز به بودجههای کلان، چهرهای تازه از ایران به جهان معرفی کردهاند.
برای مثال، کار میلاد کرمی در معرفی زیباییهای طبیعی ایلام به شدت موفقتر از گزارشهای رسمی و تورهای تبلیغاتی بوده است.
در مقایسه با تولیداتی مانند کلیپهای ساسی مانکن، که به خاطر محتوای نامناسب مورد انتقاد قرار گرفتهاند، “عزیزم” از نظر هنری روایت بهتری ارائه کرده و توانسته توجه میلیونها نفر را بدون ایجاد تنش یا احساس منفی جلب کند.
شاید آهنگ “عزیزم” تنها یک اثر موسیقایی باشد، اما تأثیراتی که در سطح جهانی گذاشته، این را به ما یادآوری میکند که فرهنگ و هنری ایرانی آنچنان غنی و جذاب است که میتواند حتی بدون تبلیغات رسمی، در دل بینندگان بینالمللی جا بگیرد.
بدون شک، عربستان برای تولید اثر مشابهی حاضر بود میلیاردها دلار خرج کند.
شاید زمان آن فرا رسیده که به ظرفیتهای هنری و فرهنگیمان توجه بیشتری نشان دهیم و بجای تکرار کلیشهها، از روشهای خلاقانه و مدرن برای معرفی ایران و جذب گردشگر بهرهبرداری کنیم.
46