طبق گزارش صحت خبر، در تالار هیئتمدیره باشگاه ناتینگهام فارست، بلافاصله در سمت راست ورودی، دو جام اروپایی در ویترین شیشهای خودنمایی میکنند. این دو جام بهعنوان نمادی از باشگاه فارست و لحظاتی فراموشنشدنی در تاریخ ورزشی انگلستان، همچنان در خاطرها باقی ماندهاند.
علاوه بر این، یادگارهایی نظیر کفشهای جان مکگاوان و نسخهای از قرارداد کاپیتان پیشین، همچنین تصاویری از تیم قهرمان تحت سرپرستی برایان کلاف نیز وجود دارد. اما در این میان، جام حذفی فوتبال انگلستان (FA Cup) غایب است؛ گواهی بر کمبود آن در کارنامهی معاصر فارست.
آخرین باری که این جام را به خانه آوردند به سال ۱۹۵۹ بازمیگردد. تیم برایان کلاف در سال ۱۹۹۱ فرصت بزرگی برای قهرمانی داشت، اما نتوانست فینال را مقابل تاتنهام به سود خود به پایان برساند. کلاف که در سال ۲۰۰۴ درگذشت، بهقدری متاثر شد که هزینهی ساخت مدال نقرهای نایبقهرمانی را بهصورت شخصی تأمین کرد. اکنون در آستانهی نیمهنهایی شب قبل مقابل منچسترسیتی، ناتینگهام بار دیگر به یک فرصت جدید چشم دوخته بود، اما شکست خورد. فارست، افتخار خود را بهسان دو ستارهای که بر پیراهنهایش نقش بسته، با خود حمل میکند؛ هر کدام از این ستارهها نمایانگر یک قهرمانی اروپایی است. فوتبال ممکن است گاهی روندی طولانی داشته باشد، اما حالا وقت برداشت میوهی تلاشها رسیده بود.
صبح پنجشنبه، کارکنان ورزشگاه مشغول آمادهسازی هزار دست لباس برای هزار دانشآموز بودند.
در تعطیلات عید پاک، بازدیدکنندگان موزهی سیتی گراند به رکوردی بیسابقه دست یافتند. به زودی، بازسازی این ورزشگاه برای عموم رونمایی خواهد شد. اما در هفتههای پیش رو، تمام توجهات معطوف به فوتبال است؛ تلاشی برای بهدست آوردن جامی که کلاف هرگز موفق به تصاحب آن نشد و تلاشی برای ورود به لیگ قهرمانان اروپا؛ مکانی که با نام کلاف گره خورده است.
فارست دیروز فرصت تجربهی پرواز به سمت قلههای بزرگ را داشت؛ گامی در مسیر بزرگان. عصر شنبه، مربی پرتغالی، نونو اسپریتو سانتو، با قدی بلند و سر بدون مو، به اتاق وارد شد؛ مردی با نوری در چشمانش که رؤیاهای فارست را به ومبلی و شاید اروپا خواهد برد. این نونوی پیشین وولوز یا تاتنهام نیست؛ بلکه نونویی است که در رنگینکمان زندگیاش به سر میبرد و تیم مورد علاقهاش را یافته است. از دفتر شیشهایاش در زمین تمرینی فارست، که یک مایل با ورزشگاه فاصله دارد، احیای باشگاه را نظارهگر بوده است، بدون آنکه ریتم خود را از دست بدهد.
یکی از کارکنان به «میل اسپورت» گفت: «او آرامشی شبیه ذن دارد. هرگز کسی چون او را در فوتبال ندیدهام.» نونو بهخوبی از اهمیت ماه پیش رو باخبر است. وی بیان کرد: «مربیان و بازیکنان قبل از بازی در ومبلی، هیجان و شور و شوق شهر را حس میکنند.» نونو با لبخندی دلنشین و نگاهی متمرکز صحبت میکند و بیشتر از طریق عمل رهبری میکند تا با سخنرانیهای پرشور. در فارست، بهخاطر مهارتش در مدیریت تیم و واگذاری وظایف به دیگران، مورد استقبال قرار گرفته است.
پس از پیروزی حساس برابر تاتنهام، او تمرکز تیم را حفظ کرد؛ رسانهها را محدود کرد و بازیکنان را برای مسابقه آماده نگه داشت. در این هفته، بازیکنانی چون رایان ییتس و نکو ویلیامز با لباسهای تیم به مدارس رفتند؛ با اینکه هر دو به دلیل مصدومیت غایب خواهند بود. نونو تأکید کرد که همهی بازیکنان همراه تیم به ومبلی خواهند رفت، حتی آنهایی که در سکو خواهند نشست.
برای باشگاه و مالک جاهطلبش، اوانجلوس ماریناکیس، صعود به لیگ قهرمانان اروپا از فتح جام حذفی اهمیت بیشتری دارد؛ درامدی در حدود ۹۰ میلیون پوند که میتواند تابستان امسال برای تقویت تیم ضروری باشد. اما فوتبال بیشتر از هر چیز دیگر یک بازی احساسی است و شکست در فینال ۱۹۹۱ همچنان زخمی عمیق بر قلب فارست است. برایان کلاف و تری ونبلز تیمهای خود را دست در دست وارد ومبلی کردند. پل گاسکوین به خاطر مصدومیت نتوانست به میدان برود، فارست پیش افتاد، اما در وقت اضافه مغلوب شد؛ زیرا کلاف تصمیم گرفته بود در دقایق استراحت وقت اضافه با بازیکنانش صحبت نکند.
مارک کراسلی، دروازهبان آن زمان، گفت: «کسب آن جام برای ما همه چیز بود. اگر امروز نیز انتخاب داشتم، جام حذفی را بر لیگ قهرمانان ترجیح میدادم.» کراسلی که در آن فینال پنالتی گری لینکر را مهار کرده بود، پیش از بازی امروز در «باکس پارک» حضور دارد. او قبل از بازی گفته بود: «نوشیدنی میخورم، آواز میخوانم، اما کمی نگران هستم. تیم باید کار را به سرانجام برساند.»
در سال ۱۹۹۱، کلاف هم نگران بود؛ او ترسیده بود که فرم تیمش بیش از حد خوب باشد. در ومبلی، با اضطراب دست تری ونبلز را در دست گرفت. اگر فارست آن فینال را فتح کرده بود، ممکن بود کلاف آن زمان بازنشستگیاش را اعلام کند. این روزها در فروشگاه باشگاه، پیراهن سبزی با افتخارات نهگانهی کلاف به فروش میرسد. در کنار آن، تیشرت «سربیناتور» برای نیکولا میلِنکوویچ نیز در دسترس است.
فارست جایی است که گذشته و حال در هماهنگی کامل کنار هم زندگی میکنند.
برتلز نیز بر این باور است که برای دستیابی به موفقیت در فوتبال، فقط روش بازی کافی نیست؛ بلکه به هوش و فداکاری نیز نیاز داریم، همانطور که تیم فارست در فینال ۱۹۸۰ در برابر هامبورگ به نمایش گذاشت.
با این حال، بخت به ناتینگهام رو نکرد و این تیم در یک قدمی فینال برابر سیتی متوقف شد.