به گزارش خبرگزاری صحت خبر، سازمان اسناد و کتابخانه ملی همزمان اول اردیبهشت سالگرد درگذشت ملک‌الشعرای بهار تصویری از این ، شاعر برجسته و از چهره‌های اثرگذار فرهنگی و سیاسی ایران در دوره پهلوی، در سال‌های میان‌سالی و در دوران تصدی وزارت فرهنگ منتشر کرد.

محمدتقی بهار (ملقب به ملک الشعرا) در سال ۱۲۶۵ شمسی در مشهد چشم به جهان گشود. پدرش میرزامحمدکاظم صبوری نام داشت.

 میرزا محمدکاظم صبوری، ملک‌الشعرای آستان قدس رضوی در زمان ناصرالدین‌شاه بود؛ مقامی‌که پس از درگذشت او، به فرمان مظفرالدین شاه، به فرزندش محمد تقی بهار رسید.

 ملک الشعرای بهار، آخرین قصیده‌سرای بزرگ زبان فارسی، سراینده ترانه مشهور مرغ سحر، قصیده دماوند و… در طول عمر نه چندان بلندش به شاعری بسنده نکرد، او در عین حال روزنامه‌نگار، محقق ادبی، وکیل مجلس و سیاست پیشه نیز بود.

بهار که در تاریخ معاصر ایران هم در عرصه ادبیات و هم در حوزه سیاست نقش‌آفرین بود، در سال ۱۳۲۴ به مقام وزارت فرهنگ رسید و از این جایگاه در مسیر توسعه آموزش و فرهنگ کشور فعالیت کرد.او در سال ۱۳۲۹شمسی به بیماری سل مبتلا شد.

 «بهار» سرانجام در سال ۱۳۳۰ شمسی بر اثر بیماری سل درگذشت. پیکر او از مسجد سپهسالار(شهید مطهری) تا آرامگاه ظهیر الدوله در شمیران تشییع و در همانجا به خاک سپرده شد.

۲۴۲۲۴۳

اشتراک‌گذاری »