علی دایی در بهار سال ۱۳۹۲ هدایت راهآهن را بر عهده داشت اما شایعات زیادی در مورد احتمال بازگشت او به روی نیمکت پرسپولیس شنیده میشد. شهریار ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ در مورد تمام ابهامات و بسیاری از نکات حاشیهای زندگی ورزشی خود مصاحبه مفصلی انجام داد که خواندن خلاصه حرفهایش همچنان جذابیت دارد:
- از روز اول مخالف قانون سقف قرارداد بودم. قانونی که در سال ۱۳۹۰ پیاده شد و واقعا مفهومی نداشت. آخر سر هم دیدیم که ناکارآمد بود.
- تراکتور را خیلی دوست دارم و خودم هم آذری هستم اما فعلا شرایط برای سرمربیگری من در این تیم فراهم نیست.
- یکی از آرزوهایم این است که در اروپا مربیگری کنم ولی ایران را از هر کجای دنیا بیشتر دوست دارم.
- در ۲۳ بازی رسمی که سرمربی تیم ملی بودم، فقط یک شکست رسمی داشتم (منظور علی دایی ناکامی مقابل عربستان در هشتم فروردین ۱۳۸۸ بود) و همان باخت نیز موجب شد تا از هدایت تیم ملی برکنار شوم؛ اقدامی که غیرفوتبالی بود.
- ۲۷ اسفند ۱۳۹۰ من و برادرم در مسیر اصفهان به تهران تصادف کردیم و یک راننده نیسان که فرد بسیار شریفی بود، در آن شب کمک بزرگی کرد و من را به بیمارستان رساند. خیلی دلم میخواهد ملاقاتش کنم.
- پرسپولیس نهتنها هنوز مطالباتم را نداده بلکه تکلیف مالیات اضافی که باید پرداخت میکردند نیز همچنان نامشخص است. این باشگاه فصل قبل من را ۱۰ درصد جریمه کرد که قبولش ندارم. قراردادم با پرسپولیس ۵۰۰میلیون تومان بود که ۱۰ درصد آن میشود ۵۰میلیون ولی نمیدانم کدام ریاضیدان برای پرسپولیس حساب و کتاب میکند که جریمه من شده ۶۰میلیون تومان!
- فعلا تمام ذهنم به کارهای فنی و مربیگری است ولی شاید در آینده نگاهم عوض شود و حتی به ریاست بر کنفدراسیون فوتبال آسیا هم فکر کنم.
- الان به سرمربیگری مجدد در تیم ملی فکر نمیکنم اما آرزویم این است که یکبار دیگر به این سمت برسم و آنقدر باتجربه شدهام که دیگر حتی با ۱۰ شکست هم نمیتوانند برکنارم کنند.
بیشتر بخوانید: سرمربی اسبق تیم ملی: بارها به خودکشی فکر کردم