به نقل از صحت خبر، در دنیای فوتبال مدرن، شماری از بازیکنان به قدری اهمیت دارند که غیبت آن‌ها می‌تواند کل مسیر یک تیم را دگرگون کند. اگرچه آسیب‌دیدگی جزئی جدایی‌ناپذیر از این ورزش است، نبود “بازیکنان کلیدی” یک کابوس واقعی برای هر مربی به حساب می‌آید. در آرسنال امسال، اشتراک نظر بر این است که بوکایو ساکا در صدر این فهرست قرار دارد. او یکی از ستاره‌های تأثیرگذار دنیای فوتبال و محبوب‌ترین چهره در بین طرفداران آرسنال است؛ بازیکنی که سادگی و فروتنی‌اش ممکن است موجب شود تا ارزش واقعی‌اش کمتر دیده شود، ولی عملکرد و تأثیرگذاری‌اش بی‌حساسیتی او را ثابت کرده و او را در زمره بازیکنانی قرار می‌دهد که به سادگی قابل تعویض نیستند.

مت بارلو – انگلیس | در دوران قدیمی‌تر فوتبال، ضرب‌المثل معروفی میان مربیان وجود داشت؛ مردی که در آغاز فصل نگاهی به ترکیب تیم می‌انداخت و می‌گفت: “همه چیز درست است، مگر آنکه آن‌ها مصدوم شوند!” به عبارتی دیگر، آسیب‌دیدگی اجتناب‌ناپذیر است، اما برخی بازیکنان را نمی‌توان جایگزین کرد.

این حقیقت همچنان موجود است. غیبت رودری یا ارلینگ هالند، منچسترسیتی را به تیمی کاملاً متفاوت تبدیل می‌کند. غیبت محمد صلاح یا ویرجیل فن‌دایک، به همان سرنوشت برای لیورپول خواهد انجامید. تمامی مربیان، در تنهایی خود، از دست دادن برخی مهره‌ها را به مثابه یک کابوس می‌دانند؛ و در فصل جاری آرسنال، همگی اذعان دارند که “کلیدی‌ها” دچار آسیب شدند.

در صدر این فهرست، بوکایو ساکا قرار دارد؛ محبوب دل هواداران نورث بانک و یکی از معدود ستارگان حقیقی فوتبال انگلیس؛ هرچند که فروتنی و سادگی‌اش گاه سبب می‌شود تا ارزش واقعی‌اش کمتر دیده شود.

بوکایو ساکا نشانی از رفتارهای پرستاره ندارد. زمانی که از آکادمی به تیم اصلی ملحق شد، هیچ جنجالی ایجاد نشد و عنوان “پدیده” به او تعلق نگرفت. واقعاً می‌توان گفت که توجهات بیشتر به سمت امیل اسمیت رو، هافبک خلاق و فانتزی، جلب شده بود. اما ساکا حقیقتاً همان چیزی‌ست که فوتبال مدرن نیاز دارد: بازیکنی چابک و تکنیکی که با تغییرات ناگهانی مسیر و شتاب خود، مدافعان را گیج می‌کند؛ یا با پاس‌های کوتاه و سانترهای دقیق، فرصت‌هایی را برای تیم به وجود می‌آورد.

او تمام عرض جناح راست را پوشش می‌دهد؛ هم دفاع می‌کند، هم حمله می‌کند و در کناره‌ها حاضر می‌شود. بازیکنی باهوش و مطیع که پشت لبخند کودکانه‌اش، جاه‌طلبی عمیق پنهان شده است. میکل آرتتا بهترین شیوه استفاده از توانایی‌های او را در جناح راست یافته؛ جایی که ساکا با پای چپ به داخل می‌زند و تهدیدی جدی ایجاد می‌کند. کمتر کسی می‌تواند این کار را بهتر از او انجام دهد. در حرکاتش، نشانه‌هایی از آرین روبن دیده می‌شود؛ همه می‌دانند که چه خواهد کرد، ولی کنترل او آسان نیست.

آمار عملکرد او نیز نشان‌دهنده پیشرفت پیوسته‌اش هستند: ۷ گل و ۹ پاس گل در فصل ۲۱-۲۰۲۰، ۱۲ گل و ۷ پاس گل در ۲۲-۲۰۲۱، ۱۵ گل و ۱۲ پاس گل در ۲۳-۲۰۲۲، و ۲۰ گل و ۱۷ پاس گل در فصل گذشته. در این فصل، با وجود غیبت سه ماهه‌اش، آمارش هنوز حیرت‌انگیز است: ۱۱ گل و ۱۴ پاس گل. در دنیای آمارمحور فوتبال امروزی، همین اعداد به علاوه سن ۲۳ ساله‌اش، او را به یکی از باارزش‌ترین بازیکنان لیگ برتر بدل کرده‌اند؛ با ارزیابی ۱۲۸.۶ میلیون پوند در سایت ترنسفرمارکت، در رده دوم پس از هالند.

اما برای طرفداران آرسنال، این‌ها اطلاعات جدیدی نیستند. آن‌ها مدتهاست که ارزش او را درک کرده‌اند. همانطور که در استقبال باشکوه از بازگشت او پس از آسیب‌دیدگی در برابر فولام شاهد بودیم. هرگز برای بازیکنی که بعد از کشیدگی همسترینگ به میادین بازگشته، چنین احساسی ندیدم؛ و من آنجا بودم وقتی که کریستین اریکسن پس از ایست قلبی به میدان بازگشت.

پس از آن، ساکا تنها با پنج لمس توپ در هفت دقیقه، گل پیروزی را به ثمر رساند؛ با همان لبخند همیشگی و شانه‌بالا انداختن معروفش. اما آن شب، من لندن را با تصور این ترک کردم که آسیب‌دیدگی گابریل ماگالیائش، مدافع میانی، مشکل جدی‌تری است؛ چراکه او بازی سرنوشت‌ساز با رئال مادرید و پایان فصل را از دست می‌داد. ولی به نظر می‌رسید که طرفداران آرسنال خیلی نگران نبودند. آن‌ها ساکا را دوباره در اختیار داشتند؛ و همین برایشان کافی بود. و وقتی او در برنابئو، رئال مادرید را غرق کرد؛ با همان لبخند و با همان شانه‌بالا انداختن؛ فهم آن‌ها معنا پیدا کرد، اما تصور من نه.

آرتتا شاید بتواند خط دفاعی را بدون گابریل بازسازی کند؛ ممکن است کمی آسیب‌پذیرتر شود؛ ولی هیچ‌کس نمی‌تواند جای ساکا را پر کند. آرسنال با ساکا، تیمی متحول است. و اکنون لایه‌ای تازه اضافه شده است: پیش از آسیب‌دیدگی ساکا، مارتین اودگارد؛ کاپیتان و خلاق‌ترین بازیکن تیم؛ نیز به مدت دو ماه غایب بود. این دو، مغز سمت راست تیم را شکل می‌دادند؛ هماهنگ، گویی که یک ذهن مشترک داشتند.

با حضور همزمان آن‌ها، آرسنال به طور متوسط ۲.۳۶ گل در هر بازی در لیگ برتر به ثمر رسانده است؛ اگر یکی از آن‌ها غایب باشد، این عدد به ۱.۸۳ کاهش می‌یابد؛ و بدون هر دو، تنها ۰.۸ گل. شوت‌های در چارچوب و لمس‌های داخل محوطه نیز، همین الگو را نشان می‌دهند. تحلیل پیچیده‌ای نیست؛ اما تأثیر عمیقی بر نتیجه فصل داشته که می‌توانست بهتر باشد.

اما اکنون، نشانه‌هایی از امید موجود است؛ آرسنال با حضور هر دو بازیکن، آماده تقابل با پاری‌سن‌ژرمن در لیگ قهرمانان است؛ تیمی که لیورپول و استون ویلا را شکست داده است.

اشتراک‌گذاری »