یکی از تکراریترین شایعات در فوتبال ایران، افزایش تعداد تیمهای لیگ برتر بوده که در بزنگاههای مختلف، همواره موجی در رسانهها ایجاد کرده است. مثل هر اتفاق دیگر، افراد مدافع این شایعه به جنبههای مثبت از سر دغدغههای فوتبالی خود میپردازند، اما کمی که در این فوتبال باشید و آدمها و جریانات را بشناسید، به خوبی متوجه میشوید که پشت این ویترین جذاب چیزی جز سو استفاده از شرایط زمانی برای رسیدن به نفع شخصی نیست!
پس کمک به پیشرفت و توسعه فوتبال و ایجاد بستر مناسب برای جوانان در شهرها و رشد فوتبال در مناطقی که تیم ندارند را رها کنید، این بهانههای دهان پر کن تنها برای حفظ ظاهر قضیه است و اینکه اتفاقات زشت پشت پرده را بپوشاند! درست مثل یک بستهبندی زیبا برای کالا یا محصولی که جز ضرر چیزی ندارد.
قبلاً کارشناسان به مضرات لیگ ۱۸ تیمی از نقطه نظرات گوناگون، با دلایل و فکتهای فنی پرداختهاند. اینجا ما فقط با پشت پرده کار داریم، دلیل بروز هر ازگاه این شایعه و اینکه چه کسانی دنبال چه نیتی هستند که ان را اینگونه زیبا بستهبندی میکنند تا ابتدا از طریق بسترسازی در رسانهها افکار عمومی را آماده و سپس در مرحله اجرا به خواست خود برسند.
این چند خط خطاب به همانهاست، آقایانی که اصلاً کاری به سمت و جایگاه و مناسب آنها در جامعه نداریم. جملگی ثروتمندانی هستند که از طریق رانت به پولهای بادآورده رسیده و حالا چشم به فوتبال برای پرتاب روی سکوهای شهرت دارند. آنها با وجود داشتن مناصب و پول زیاد هنوز پیجی با تیک آبی ندارند و به قول معروف حتی بقال سر کوچه هم ایشان را نمیشناسد!
این افراد هیچ کاری با فوتبال و پیشرفت آن ندارند تنها میخواهند از این نمد کلاهی برای خود بسازند. میدانند که تنها یک سال مالکیت یا مدیریت یک تیم در لیگ برتر فوتبال باعث میشود تریبونهای رسانهای -اعم از دیداری، شنیداری یا سایبری و نوشتاری- در اختیار ایشان قرار گرفته و یک شبه ره صد ساله رفته و مشهور میشوند.
فوتبال امتیازات مالی هم دارد، از معافیت مالیاتی گرفته تا باز شدن راه دیدار و گفتگو با هر مقام مسئول در هر شهر و استان، خیلی ها حاضرند خرج کنند تا مشهور شوند، چرا که یک چهره مشهور هرگز پشت در اتاقی معطل نمیماند و به هر چه بخواهد، زودتر از سایرین می رسد و این یعنی پول بیشتر!
آقای ثروتمند رانتی! برای کسب شهرت در فضای مجازی و اعتبار اجتماعی در فضای واقعی، راهی دیگر پیدا کنید. فوتبال الفبا و قوانین و قواعد خودش را دارد، اگر مرد میدان هستید این گوی و این میدان، بفرمایید ابومسلم را احیا کنید!
پاس همدان و برق شیراز هم هست، ماشین سازی تبریز، تام اصفهان، گهر درود، سپیدرود رشت، پیام خراسان، شهید قندی یزد و تا قیام قیامت اسم برای مثال هست.
اینها همه تیمهایی هستند که روزگاری در لیگ برتر بودند. پاس سابقه قهرمانی در آسیا را هم دارد، اگر مرد میدان هستید آنها را در اختیار گرفته و فوتبالی به لیگ برتر بیاورید. در آن صورت شهرتی که به دست میآورید، از شیر مادر حلالتر! اما اینکه بخواهید بدون زحمت و دردسر با سو استفاده از شرایط فعلی کشور، تیمی را از راه غیر فوتبالی بالا بیاورید، سرنوشتی جز محو آن تیم نخواهد داشت و فوتبال دیگر زیر بار تکرار این تجربه تلخ نمیرود.
بیشتر بخوانید: وقتی در پرسپولیس «سفر با هماهنگی» ناگهان تبدیل به گناه نابخشودنی و دلیل اخراج می شود!