“`html
طبق گزارش صحت خبر، مسائلی مبهم در خصوص یک جسد مومیاییشده که در سرداب کلیسای سنت توماس آم بلسناشتاین نگهداری میشد، برای دههها مطرح بوده است.
در خبری از یورو نیوز ذکر شده است: تصور میشد که این جسد که بهطور طبیعی حفظ شده، مربوط به یک کشیش اشرافزاده به نام «فرانتس زاویه زیدلر فون روزناِگ» باشد که در سال ۱۷۴۶ و در سن ۳۷ سالگی جان خود را از دست داده است. این موضوع سبب شده بود که به این مومیایی لقب «کشیش خشکشده با هوا» اطلاق شود.
اکنون متخصصان ادعا میکنند که دریافتهاند این جسد بهطور مصنوعی مومیایی شده است.
به گفته این کارشناسان، پس از انجام تحقیقات علمی، مشخص شد که حفرههای شکمی و لگنی این جسد با موادی مانند پوشال چوب، شاخههای ریز شده، پارچههای کنفی و ابریشمی، و همچنین کلرید روی پر شده بود. این مواد به جذب رطوبت داخلی بدن کمک میکردند.
دکتر آندریاس نرلیش، آسیبشناس در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ آلمان و نویسنده اصلی این تحقیق، عنوان کرد که این کشف بسیار حیرتانگیز بوده، زیرا هیچ نشانی از انجام چنین فرآیندی در خارج ظاهر نمیشد.
او افزود که این روش بهطور مشهودی متفاوت از روشهای شناخته شده مومیایی، به ویژه در مصر باستان، است و گفت: «پوست بدن در طول این فرآیند باز نشده بود، بنابراین تنها راه برای وارد کردن مواد، مقعد بوده است.»
دکتر نرلیش و همکارانش در مقاله خود اشاره کردهاند که این مومیایی قبلاً بهصورت ظاهری بررسی شده و با روشهایی مانند عکسبرداری اشعه ایکس مطالعه گردیده بود.
اگرچه این تصاویر نمای دقیقی از امعاء و احشاء بدن ارائه نمیکردند، اما یک ساختار گرد در قسمت پایین روده چپ مشاهده میشد که منجر به شایعاتی درباره مرگ فرد بر اثر بلعیدن کپسول سمی گردید.
در طی نوسازی اخیر سرداب، محققان فرصت انجام کالبدشکافی جزئی، سیتیاسکن و سایر تحلیلها را داشتند. آنها مشخص کردند که این مومیایی، که قسمت بالایی بدن آن بهخوبی حفظ شده ولی صورت، ساق پا و رانهایش دچار پوسیدگی هستند، به مردی بین ۳۵ تا ۴۵ ساله تعلق دارد.
تحلیلها بابت آزمایش کربن ۱۴ از نمونهای از پوست نیز نشان داد که او در بازه زمانی بین سالهای ۱۷۳۴ تا ۱۷۸۰ جان سپرده است.
پژوهشگران معتقدند که این یافتهها با اطلاعاتی که درباره زیدلر موجود است، مطابقت دارد. همچنین بررسی نمونههای استخوان، دندان و پوست نشان میدهد که رژیم غذایی این فرد متناسب با سبک زندگی یک کشیش محلی بوده و شامل محصولات حیوانی و غلات اروپای مرکزی میباشد.
به گفته این محققان، استخوانبندی جسد هیچ دلیلی از فشار جسمانی یا استرس نداشت که برای یک کشیش با زندگی آرام طبیعی است، اما علائمی از مصرف درازمدت پیپ و انحراف انگشت شست پا در او مشاهده گردید.
آقای نرلیش در این مورد میگوید: «استفاده از کفش نوکتیز و کشیدن پیپ در آن دوران میان کشیشها معمول بوده است.»
درباره «کپسول سمی» نیز تحقیقات نشان داد که این شیء در حقیقت یک دانه مهره شیشهای بوده که شبیه مهرههای استفاده شده در تسبیحهای مذهبی است و به احتمال زیاد به همراه پارچههای تزیینی وارد بدن شده است.
پژوهشگران اضافه کردند که به احتمال زیاد علت مرگ زیدلر خونریزی شدید در ریهها ناشی از بیماری سل بوده است، چرا که علائمی از این بیماری در جسد مشاهده میشود.
با این حال، علت مومیایی شدن زیدلر هنوز مشخص نیست. این تیم تحقیقاتی بر این باورند که این اقدام ممکن است برای جلوگیری از انتقال بیماری از طریق «هوای بد» یا «میازما» انجام شده باشد.
در عین حال احتمال دیگری نیز وجود دارد که جسد او برای انتقال به صومعه زادگاهش در والدهاوزن حفظ شده باشد.
محققان بر این باورند که او ممکن است تنها فردی نبوده که چنین فرآیندی بر روی او انجام شده است. دکتر نرلیش گفته است: «این نخستین مورد ثبتشده از این نوع مومیایی است. بنابراین نمیدانیم که این روش چند بار یا در کجا انجام شده، اما حدس میزنیم که این نوع ‘نگهداری کوتاهمدت’ بیشتر از آنچه تصور میشود رایج بوده است.»
“`