ویمبلدون تقریباً تنها نقطه در انگلستان بود که در آن خبری از پخش فوتبال نبود. حتی دسترسی ساده به یک صفحهنمایش هم کار آسانی نبود. سالی بولتون، مدیر اجرایی باشگاه آلانگلند، روز دوشنبه تأکید کرده بود که هیچیک از صدها تلویزیون مجموعه، حتی نمایشگرهای بزرگ روی تپه و در ساوت ویلیج، مسابقات فوتبال را پخش نخواهند کرد.
البته این توضیح چندان هم ضروری به نظر نمیرسید. در سالهایی که همزمان با ویمبلدون یک تورنمنت مهم فوتبال برگزار میشود، پرسش درباره پخش فوتبال در محوطه مسابقات به یک سنت تکراری تبدیل شده است.
در یازدهم ژوئن ۲۰۱۸، تقریباً تمام انگلیس مشغول تماشای شکست ۲ بر ۱ تیم ملی مقابل کرواسی در نیمهنهایی جام جهانی بود؛ اما در ویمبلدون، نگاهها روی دیدار کوین اندرسون و راجر فدرر در مرحله یکچهارم نهایی متمرکز بود.
امسال نیز شرایط تفاوتی نداشت؛ در حالی که توجه میلیونها نفر به فوتبال بود، در سنتر کورت باربورا کریچیکووا مقابل میرا آندریوا بازی میکرد، در زمین شماره یک فلیکس اوژه آلیاسیم برابر دینو پریژمیچ قرار داشت و در زمین شماره دو، جسیکا پگولا با سارا سوریبس تورمو رقابت میکرد. این همزمانی برای برخی حتی فرصت محسوب میشد. باشگاه هر زمان که تماشاگران زودتر مجموعه را ترک میکنند، بلیتهای برگشتی را دوباره عرضه میکند و حوالی ساعت چهار بعدازظهر تعداد قابل توجهی صندلی خالی شد.
دلیلش هم چندان پیچیده نبود.
با این حال، حتی در سنتر کورت نیز صندلیهای خالی دیده میشد و بسیاری از حاضران یا از طریق هدفونهای کوچک مسابقه فوتبال را دنبال میکردند یا مخفیانه روی گوشیهایشان نتیجه بازی را چک میکردند. تیم هنمن، تنیسباز سابق بریتانیا، حتی گفته بود که در اتاق گزارشگری هم فوتبال را دنبال خواهد کرد. سالی بولتون در اینباره گفت: «اگر مردم گوشی همراه داشته باشند، ما نمیتوانیم مانع تماشای فوتبال شویم.»
در نهایت، بسیاری از تماشاگران به تماشای فوتبال از طریق تلفن همراه رضایت دادند. درست پیش از شروع بازی، موجی از افراد برای اتصال به وایفای صف کشیدند، زیرا شبکه موبایل تحت فشار از کار افتاده بود. روی تپه معروف ویمبلدون، تعداد قابل توجهی از مردان جوان پشت به زمین تنیس نشسته بودند و فوتبال را دنبال میکردند؛ در حالی که همراهانشان مسابقات تنیس زنان را تماشا میکردند.
بازیکنان تنیس مدتهاست به این شرایط عادت کردهاند.
در یورو ۲۰۲۴، زمانی که دیدار نواک جوکوویچ با آلکسی پوپرین با ضربات پنالتی بازی انگلیس و سوئیس همزمان شد، مسابقه برای دقایقی متوقف شد تا تماشاگران گل پیروزی ترنت الکساندر آرنولد را جشن بگیرند. جوکوویچ نیز در آن لحظات با حرکات نمایشی، وانمود میکرد که مشغول پنالتی زدن است.
او بعدها گفت: «کاملاً میتوانی هیجان فضا را حس کنی. مردم همزمان هم مسابقه تو را دنبال میکنند و هم بازی تیم ملیشان را. این کاملاً طبیعی است. در این چند هفته، همهجا تب فوتبال حاکم است. ما هم بخشی از همین فضا هستیم. من فوتبال را دوست دارم و دنبال میکنم. البته وقتی خودت در حال بازی هستی، بهتر است همه توجهها روی تو باشد، اما این واقعیت شرایط است.»
ویمبلدون با ارزشی حدود ۵۰۰ میلیون پوند، یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی سالانه جهان است؛ اما هیچ چیز مانند جام جهانی فوتبال نمیتواند این واقعیت را یادآوری کند که در سلسلهمراتب علایق ورزشی در انگلیس، فوتبال همچنان بیرقیب در صدر قرار دارد.
همچنین بخوانید: زلزله در پایتخت میزبان جام جهانی؛ جشن صعود زمین را لرزاند