از ابتدای این جام جهانی مسئله مسافتهای طولانی بین شهرها، پروازهای بلند و اختلاف ساعت و مشکلات ریکاوری بازیکنان در شهرهای مختلف آمریکا، مورد بحث کارشناسان بود که البته نمونههایی از بهانه جویی و سوءاستفاده نیز مثل تیم خودمان در این مقوله داشتیم!
اما به هر حال این یک حقیقت است که تیمی که بیشتر پرواز کرده و طولانیتر در زمین بوده، آن هم در ساعات اوج گرما در تابستان، از نظر قوای جسمانی بیشتر به تحلیل رفته است.
قبل از بازی اسپانیا و فرانسه آماری در این زمینه منتشر شد که نشان میداد از ابتدای جام، اسپانیا ۱۰ هزار کیلومتر بیشتر از فرانسه پرواز کرده است. اما دیدیم که لاروخا مثل مراحل قبلی حذفی اجازه نداد کار به وقت اضافه و ضربات پنالتی برود و در همان ۹۰ دقیقه نسخه حریف را پیچید. کم نیستند کسانی که معتقدند اگر بازیهای اسپانیا به وقت اضافه می رفت، شانس شکست این تیم و کم آوردن بدنی بیشتر بود.
آرژانتین در مقابل کیپ ورد، کارش به ۱۲۰ دقیقه کشید. مصر را در ثانیههای آخر وقتهای تلف شده بازی برد و دوباره در بازی قبل در یک چهارم نهایی برابر سوئیس، مجبور به ۱۲۰ دقیقه رقابت شد. اتفاقی که برای انگلستان هم افتاد و از این نظر هر دو تیم نسبت به اسپانیا، زمان بیشتری در مراحل حذفی در زمین بودند.
با توجه به اینکه اسپانیا ۲۴ ساعت زودتر بلیت فینال را گرفته، امشب آرژانتین و انگلستان هر دو مجبورند نتیجه را در ۹۰ دقیقه تمام کنند تا لااقل با ۲۴ ساعت اختلاف و فرصت ریکاوری کمتر، انرژی بیشتری برای بازی با اسپانیا ذخیره کنند.
آن هم این اسپانیا با این پیروزیهای قاطعانه و بیحرف و حدیث که نشان داده رقیبی گردن کلفت برای هر دو تیم خواهد بود و هر کدام به فینال برسند، به شدت به این ذخیره انرژی نیاز پیدا میکنند.
بیشتر بخوانید: پایان یک رکورد ۴۴ ساله؛ فینال جام جهانی بدون حضور همزمان بایرنیها و اینتریها