تینا مزدکی_در ساعت ۴ صبح روز چهارشنبه، سفیر چین در پاکستان با سرعت به سمت وزارت خارجه این کشور رفت تا یک موفقیت بینظیر در زمینه نظامی را جشن بگیرد. پیش از این، Pakistan اعلام کرد که با استفاده از جتهای چینی J-۱۰C، تعدادی از جنگندههای هندی را سرنگون کردهاست.
اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان، در سخنرانی خود در پارلمان در روز چهارشنبه اظهار داشت: «جنگندههای ما موفق به ساقطکردن سه فروند رافال هندی شدند که تولید فرانسه هستند. این عملیات بهواسطه جنگندههای J-۱۰C انجام شد.» وی همچنین تصریح کرد که هیئت چینی حاضر در اسلامآباد که با آغاز درگیری از خواب برخاسته بودند، از این پیروزی نظامی ابراز خرسندی کرده و افزود: «چون دوستان ما هستند، از این موضوع بسیار خوشحال شدند.»
تا کنون، هند هنوز بهطور رسمی نسبت به گزارشهایی که از سقوط احتمالی پنج جنگندهاش حکایت دارد، واکنشی نداشته است. اما نقش احتمالی جنگندههای چینی J-۱۰C در سرنگونی یک رافال فرانسوی به سرعت در محافل نظامی مورد توجه قرار گرفته و ارزش سهام سازنده J-۱۰C، شرکت چنگدو، تا ۲۰ درصد افزایش یافته است.
پیشتر، هیچ کره تسلیحاتی چینی در نبردی مستقیم علیه تجهیزات غربی به کار نرفته بود. نیروی هوایی هند بهطور فعلی ۳۶ فروند مدل پیشرفته رافال F۳R را در اختیار دارد. یک منبع اطلاعاتی فرانسوی در روز چهارشنبه به سیانان اطلاع داد که حداقل یک فروند از این جنگندهها در درگیری اخیر از بین رفته است؛ این واقعه، اولین بار است که یک رافال در عملیات جنگی نابود میشود.
در واکنش به این رخداد، وزارت خارجه چین در بیانیهای رسمی اعلام کرد که از جزئیات این تعارض آگاه نیست. اما شامگاه پنجشنبه، یکی از مقامات ایالات متحده به خبرگزاری رویترز گفت که با قاطعیت بالا میتوان ادعا کرد که یک جنگنده J-۱۰C با موشکهای هوا به هوا موفق به ساقط کردن دو جنگنده هندی شده است.
بهنظر میرسد این ادعا نخستین پیروزی ثبتشده برای جنگنده J-۱۰C باشد که برای نخستین بار در سال ۲۰۰۳ به خدمت گرفته شد. این جنگنده، مشابه تایفونهای اروپایی و با قابلیتهای جنگندههای نسل پنجم مانند F-۳۵ آمریکایی، بهعنوان یک جنگنده از نسل ۴.۵ طبقهبندی شده است. هو جیکسین، سردبیر سابق روزنامه گلوبال تایمز، در واکنش به این تعارض نظامی گفت: «این نبرد نشاندهنده پیشرفت قابل توجه تولیدات نظامی چین نسبت به روسیه و فرانسه است» و افزود که «تایوان حالا باید بیشتر نگران باشد.»
با این حال، کارشناسان حوزه دفاع تأکید کردهاند که نمیتوان به راحتی در خصوص مقایسه فناوری دو طرف قضاوت کرد، زیرا عواملی نظیر اشتباهات خلبان یا قوانین درگیری نیز میتوانند در سرنگونی جنگنده رافال تأثیرگذار باشند. در همین راستا، تحلیلگران اطلاعاتی منبعباز در حال بررسی تصاویری از بقایای یک موشک PL-۱۵ ساخت چین هستند که در تلویزیون هند و شبکههای اجتماعی منتشر شده است. این موشک، که توسط J-۱۰C حمل میشود، تاکنون در هیچ نبردی مورد استفاده قرار نگرفته و توانایی آن در هدفگیری خارج از محدوده دید مستقیم خلبان با روایت رسمی درگیری اخیر تطابق دارد.

بر اساس اطلاعات موجود، هیچیک از جنگندههای پاکستانی یا هندی وارد حریم هوایی یکدیگر نشدهاند و درگیری بهعنوان «نبرد از راه دور» و در فواصل بیش از ۱۰۰ کیلومتر انجام شده است. بقایای یک فروند رافال نیز به عنوان نتیجه تحلیل دادههای منبعباز، در نزدیکی شهر باثیندا در هند یافت شده است.
توسعه موشک PL-۱۵ توسط چین، باعث شده تا ارتش آمریکا اقدام به سرمایهگذاری جدیدی بر روی تولید موشکی با بُرد بیشتر نسبت به آن نماید. مدل صادراتی این موشک با نام PL-۱۵E که به نیروهای پاکستانی عرضه شده، بُردی معادل ۱۴۵ کیلومتر دارد؛
“`html
عددی که از نسخه داخلی آن کمتر است. فابین هافمن، پژوهشگر فناوری موشکی وعضو مرکز سیاستگذاری اروپایی، اظهار میکند: «این موشک همواره بهعنوان یک سامانه بسیار کارآمد شناخته میشد، اما اگر واقعاً توانسته باشد هدفی را نابود کند، اکنون بهصورت عمومی توانمندیهای صنایع دفاعی چین را به نمایش گذاشته است؛ موضوعی که از حوزههای تخصصی فراتر میرود. این درگیری نشان میدهد که در صورت وقوع جنگی بر سر تایوان، نباید به سادگی فرض کرد که فناوری چینی در مقایسه با فناوری روسی در اوکراین ناکارآمد خواهد بود.»
در تاریخ ۲۹ آوریل و به دنبال تشدید تنشها، ارتش پاکستان ویدیویی در یوتیوب منتشر کرد که در آن توان نظامی این کشور نمایان شده بود. در این ویدیو، جنگنده JF-۱۷ Block ۳ (مدل ضعیفتری از J-۱۰C) مشهود است که با موشکهای PL-۱۵ تجهیز شده و صحت این خبر بههمراه عبارت: «ترکیبی با قدرت ضربت بالا» تأیید شده است.

موشک PL-۱۵ امکانات متعددی را برای خلبانان نیروی هوایی پاکستان فراهم میآورد. بعد از شلیک، بوستر قدرتمند آن به سرعتهای بالای ماخ ۵ (محدوده فراصوت) دست مییابد. در مرحله میانی پرواز، موشک توسط رادار AESA (آرایه اسکن الکترونیکی فعال) هدایت میشود که قابلیت نصب بر روی خود هواپیما یا سکوی دیگر را دارد. در مرحله پایانی، موشک با فعالسازی رادار داخلی و قفلکردن روی هدف، به سوی آن حرکت میکند. موتور دو مرحلهای (dual-pulse) به موشک این امکان را میدهد که پس از پایان مرحله اول، در فاصله aproximadamente ۱۰ کیلومتری از هدف، سرعتش را افزایش داده و به اصابت مؤثر برسد.
بر اساس گفته هافمن، بهدلیل سرعت بسیار بالا، این موشکها در محدودهای به نام «منطقه بدون فرار» جای میگیرد. علاوه بر این، انتقال از رادار اولیه به رادار داخلی موشک این اجازه را به جت شلیککننده میدهد که پس از شلیک، مسیر خود را تغییر داده و از خطر پاسخ متقابل دشمن فرار کند. به عبارت دیگر، هم هواپیمای شلیککننده احتمال تابآوری دارد و هم موشک بهعنوان یک سلاح خطرناک باقی میماند.

رقابت میان حامیان تسلیحاتی هند و پاکستان
درگیری میان هند و پاکستان، درواقع کشمکش میان حامیان تسلیحاتی این دو کشور است. در سالهای اخیر، روند واردات تسلیحات این دو کشور بهطور کامل از یکدیگر جدا شده است. اسلامآباد بیشتر تجهیزات خود را از چین تأمین میکند. براساس اطلاعات مؤسسه پژوهش صلح بینالمللی استکهلم (SIPRI)، در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳، حدود ۸۲ درصد واردات تسلیحاتی پاکستان از چین بود. واردات این کشور از آمریکا تقریباً به صفر کاهش یافته است. در عوض، دهلی نو واردات از متحدان غربی خود را افزایش داده و وابستگی خود را به روسیه کاهش داده است. از سال ۲۰۰۶، واردات از فرانسه، اسرائیل و آمریکا بهطور قابل توجهی افزایش یافته و سهم روسیه از ۷۵ درصد به ۳۶ درصد کاهش یافته است.
والتر لادوینگ، پژوهشگر اندیشکده سلطنتی خدمات متحد لندن (RUSI) اظهار میدارد: «برتری بزرگ پاکستان این است که تأمینکننده اصلی سلاحهایش کشور چین است.» او اضافه میکند: «در حالی که بودجه دفاعی هند بهنظر بیشتر میرسد و همچنین بودجه نوسازی ارتش بیشتر است، اما چین در ارائه سریع و مؤثر تجهیزات کارآمدتر عمل کرده است.»
چین به سرعت تانکها، جنگنده JF-۱۷ Block ۳ و سامانههای موشکی را به پاکستان تحویل داده است. بهعلاوه، به گفته لادوینگ، روسیه و فرانسه به دلایل مختلف در تحویل سفارشات هند تأخیر داشتهاند، و نیروی هوایی هند هنوز هم از جنگندههای قدیمی MiG استفاده میکند.

منبع: yahoo
۵۸۳۲۳
“`