غزال زیاری: “سررو ال کُنو” (Cerro El Cono) یک تپه مخروطی و منحصر به فرد در میان جنگلهای بارانی آمازون در سرزمین پرو است که منشأ آن هنوز در سایهای از ابهام باقی مانده و از نظر معنوی برای ساکنان بومی این منطقه ارزش بالایی دارد.
این ساختار طبیعی با ارتفاعی حدود ۴۰۰ متر، به شکل ناگهانی و بارز از منظر نسبتاً همواری در شرق پرو سر برآورده و در روزهای آفتابی، حتی از فاصلهٔ ۴۰۰ کیلومتری در رشتهکوههای آند در غرب نیز قابل مشاهده است.
این پدیده طبیعی که نامش به معنای “تپه مخروطی” است، در ناحیهای کوهستانی به نام “سیرا دل دیویسور” در مرز پرو و برزیل قرار دارد. در بسیاری از تصاویری که از این تپه خاص و متفاوت گرفته شده، کوههای اطراف آن در پسزمینه به چشم میخورد، اما فرم مخروطی سررو ال کُنو باعث شده تا از دیگر قلهها متمایز و جدا به نظر برسد.
آتشفشان خاموش یا سازند سنگی
منشأ این قله عجیب که در مکانی دورافتاده قرار دارد، هنوز ناشناخته باقی ماندهاست. برخی مطالعات احتمال میدهند که این ساختار ممکن است آتشفشان خاموشی باشد، در حالی که نظریههای دیگری آن را بهعنوان یک سازند سنگی غیرعادی بررسی میکنند.
با این حال، باورهای بومیان منطقه نسبت به ال کُنو بسیار متنوع است. به گزارش روزنامه “لا رپوبلیکا” ی پرو، سررو ال کُنو برای قبایل و گروههای محلی به عنوان یک موجود معنوی مطرح است و برخی از آنها آن را به عنوان یک “آپو” (Apu) (موجودی مقدس یا ایزدکوهی که در فرهنگهای اسطورهای پرو، بولیوی و اکوادور از دل زمین برمیخیزد تا از ساکنان آن منطقه حراست کند و راهنمای شان باشد)، معتبر میدانند.
نظریه چهارmi که شواهد علمی از آن وجود ندارد، ادعا میکند که این قله در حقیقت بر بقاهای یک هرم ساختهشده توسط قبایل باستانی بومی قرار دارد، نظریهای که در روزنامه لا رپوبلیکا منتشر شدهاست.
قله سررو ال کُنو در مجاورت رود اوکایالی قرار دارد که یکی از شاخههای اصلی رود آمازون به شمار میآید. جنگلهای پیرامون این ناحیه به عنوان یکی از نقاط داغ تنوع زیستی در جهان شناخته میشود و جایی برای گونههای در معرض خطر انقراض همچون آرمادیلوی غولپیکر (Priodontes maximus)، جگوار (Panthera onca) و انواع میمونهاست. این قله نیز پوشیده از جنگل است و بخشی از منطقه وسیعی را تشکیل میدهد که از دهه ۱۹۹۰ میلادی به عنوان یک اولویت برای محافظت از تنوع زیستی معرفی شده است.
با افزایش نگرانیها در مورد تخریب این اکوسیستم به علت ساختوسازها، قطع درختان به طور غیرقانونی و استخراج طلا، سال ۲۰۱۵ میلادی پارک ملی “سیرا دل دیویسور” با هدف حفاظت از محیط زیست این منطقه تأسیس شد. اما بهتازگی بررسیها نشان میدهد که حتی این اقدام حفاظتی نیز نتوانسته بهطور کامل تهدیدهای ناشی از جنگلزدایی غیرقانونی و شکار بیضابطه حیاتوحش را چارچوبی کند و چالشهای فراوانی همچنان وجود دارد. این پارک تقریباً ۱.۵ برابر اندازه پارک ملی یلو استون آمریکا است، اما با مشکلات جدی زیستمحیطی دست و پنجه نرم میکند.
منبع: livescience
۵۸۳۲۱