به گزارش صحت خبر، انتشار گزارش «بنزین ده هزار تومانی پایان کار است؟» با واکنشهای متفاوت مخاطبان صحت خبر همراه شد؛ بخشی از کاربران افزایش تدریجی قیمت بنزین را منطقی دانستند، اما گروه دیگری تأکید کردند که مقایسه قیمت سوخت ایران با نرخهای جهانی بدون درنظر گرفتن دستمزد، قدرت خرید و قیمت خودرو در ایران، تصویر کاملی ارائه نمیدهد.
یکی از مخاطبان با اشاره به روند افزایش قیمت بنزین نوشت: «از ابتدا هم باید پلهای افزایش قیمت اتفاق میافتاد.» در مقابل، کاربری با نام «مجتبی» درباره روند پیشرو هشدار داد و افزایش قیمتها را «تلخ بیپایان» توصیف کرد که به گفته او تازه شتاب گرفته است.
بخش قابلتوجهی از نظرات اما به مقایسه قیمت بنزین ایران با کشورهای دیگر اختصاص داشت. یکی از کاربران در واکنش به استدلال ارزان بودن بنزین در ایران پرسید آیا همانطور که قیمت سوخت با جهان مقایسه میشود، «حقوق و دستمزدهای ایران» و «ارزش پول» نیز با سایر کشورها مقایسه خواهد شد؟
کاربر دیگری نیز نوشت: «کاشکی یکی درآمدهای ما را با درآمدهای جهانی مقایسه میکرد؛ از جمله قیمت اتومبیل در جهان با دستمزدها را.»
در همین زمینه، کاربری با نام «محمد» معتقد بود بنزین ایران لزوماً ارزان نیست و باید قیمت آن بر مبنای «قدرت خرید» سنجیده شود.
«اسماعیل پورنصیری» نیز با اشاره به شرایط اقتصادی ایران و کشورهای همسایه نوشت که وقتی حقوق ایرانیان و قیمت خودرو در مقایسه با کشورهای اطراف در نظر گرفته شود، نمیتوان صرفاً بر اساس قیمت اسمی سوخت نتیجه گرفت بنزین ایران ارزان است؛ به اعتقاد او، با این محاسبه حتی ممکن است هزینه بنزین برای مصرفکننده ایرانی بالاتر باشد.
در مقابل، برخی مخاطبان اساس افزایش قیمت بنزین را منطقی دانستند.
«حسن» نوشت: «بنزین ده هزار تومانی خیلی خوب و منطقی است»، اما در عین حال تأکید کرد دولت باید قیمت خودرو و سایر کالاها را منطقی کند و برای افزایش ارزش پول ملی نیز چارهای بیندیشد.
«مجید» نیز معتقد بود بنزین ۱۰ هزار تومانی همچنان ارزان است و باید قیمت آن متناسب با افزایش دستمزدها افزایش پیدا کند.
یکی از کاربران نیز پیشنهادی مشخص درباره نحوه اجرای سیاست جدید مطرح کرد و خواستار اختصاص سهمیه بنزین با نرخ اول و دوم به خودروهای نوشماره شد.
این دیدگاه نشان میدهد بخشی از مخاطبان، اصل اصلاح قیمت را مسئله اصلی نمیدانند و بیشتر بر نحوه توزیع سهمیه و آثار سیاست جدید بر گروههای مختلف مصرفکننده تمرکز دارند.
در بخش دیگری از نظرات، انتقادها متوجه رابطه افزایش قیمت بنزین با نرخ ارز و سایر قیمتها بود. یک کاربر نوشت: «این که نشد هر دلار بره بالا هی بنزین بره بالا.»
کاربر دیگری نیز پرسید چرا حقوق و دستمزدها مانند قیمت برخی کالاها با دلار محاسبه نمیشود.
«حامد» هم با انتقاد از سیاست دولت نوشت که افزایش قیمت بنزین با سرعت انجام میشود، اما وقتی نوبت به افزایش حقوق کارگران میرسد، برای نیمه دوم سال برنامه مشخصی وجود ندارد.
موضوع «ناترازی» نیز در میان واکنشها مورد توجه قرار گرفت. یکی از کاربران در واکنش به گزارش نوشت: «ناترازی با افزایش قیمت حل نمیشود.»
این دیدگاه در واقع بر این نکته تأکید دارد که اصلاح قیمت به تنهایی نمیتواند مشکل مصرف بالای بنزین و فاصله میان تولید و مصرف را برطرف کند.
برخی مخاطبان نیز افزایش اخیر را پایان مسیر نمیدانند. «حامد» پیشبینی کرد که پس از مدتی دوباره «طبل گرانی» به صدا درآید و حتی نرخ ۲۰ هزار تومانی در دستور کار قرار گیرد. این نگاه، نگرانی بخشی از مخاطبان درباره ادامهدار شدن روند افزایش قیمت سوخت را نشان میدهد.
یکی از کاربران با نگاهی متفاوت، پیشنهاد کرد قیمت بنزین نه فقط به صورت اسمی، بلکه بر مبنای ارزش دلاری یا قیمت طلا در دورههای مختلف بررسی شود.
او با اشاره به نرخ دلار در سال ۱۳۹۴ و قیمت بنزین در آن مقطع نوشت که اگر از آن زمان افزایش قیمت به شکل پلکانی و سالانه انجام میشد، نرخ فعلی بنزین میتوانست بسیار بالاتر باشد؛ به اعتقاد او، در سیاستگذاری اقتصادی «مصلحت فدای سیاست» شده است.
در مجموع، واکنش مخاطبان به افزایش نرخ سوم بنزین نشان میدهد جامعه درباره اصل اصلاح قیمت سوخت دیدگاه یکسانی ندارد.
گروهی معتقدند قیمتگذاری پلکانی از ابتدا باید اجرا میشد و بنزین ۱۰ هزار تومانی نیز همچنان پایین است؛ در مقابل، گروه دیگری معتقدند هرگونه مقایسه با قیمت جهانی باید همزمان با مقایسه درآمد، دستمزد، ارزش پول ملی، قیمت خودرو و قدرت خرید انجام شود.
در کنار این دو نگاه، یک محور مشترک در بسیاری از نظرات دیده میشود: مخاطبان انتظار دارند اصلاح قیمت بنزین همزمان با اصلاح سایر متغیرهای اقتصادی، کنترل تورم، افزایش قدرت خرید و بهبود کیفیت خودروها و حملونقل عمومی انجام شود؛ چراکه از نگاه آنان، افزایش قیمت سوخت به تنهایی الزاماً به معنای حل ناترازی نیست.
۲۲۳۲۲۴