طبق گزارش صحت خبر، این فضاپیما که در سال ۱۹۷۲ بهوسیله اتحاد جماهیر شوروی بهمنظور کاوش سیاره زهره (ناهید) پرتاب شده بود، به دلیل یک نقص فنی در موشک حامل خود هرگز نتوانست از مدار زمین خارج شود و در همان مدار بیضوی شکل حول زمین گیر افتاد.
با استناد به اطلاعات یورونیوز، سقوط غیرقابل کنترل این فضاپیما توسط آژانس فضایی روسیه و سامانه ردیابی فضایی اتحادیه اروپا تأیید شده است. مسئولان روسی اعلام کردند که احتمالاً این فضاپیما در اقیانوس هند سقوط کرده، اما برخی کارشناسان به مکان دقیق سقوط شک داشتند.
دفتر مدیریت زبالههای فضایی آژانس فضایی اروپا نیز پیگیر سقوط این فضاپیما بود و پس از عدم مشاهده این شیء فضایی در رادارهای آلمان، نابودی آن را تأیید کرد.
در حال حاضر نامشخص است که آیا بخشی از این فضاپیما، در صورت باقی ماندن، در اثر ورود با سرعت بالا به جو زمین که معمولاً همراه با حرارت شدید است، سالم مانده است یا خیر.
کارشناسان پیشبینی کردهاند که با توجه به طراحی مقاوم این فضاپیما که بهمنظور فرود بر سطح داغ سیاره زهره آماده شدهاست، ممکن است برخی از قطعات آن به زمین بیفتند.
این کاوشگر به نام کاسموس ۴۸۲ شناخته میشود و وزن آن بیش از هزار پوند (حدود ۴۹۵ کیلوگرم) بوده که بخش فرودگر آن از تیتانیوم با قطر یک متر ساخته شده بود.
اکثراً بخشهای این فضاپیما طی دهه اول پس از پرتاب نافرجام به زمین سقوط کردند، اما کپسول فرودگر مقاوم آن تا امسال در مدار باقی مانده بود و سرانجام پس از کاهش ارتفاع مداری، به جو زمین بازگشت.
به دلیل ورود کنترلنشده و عدم هدایت از طرف مرکز کنترل پرواز، تعیین زمان و مکان دقیق این فضاپیما غیرممکن بود؛ علاوه بر این فعالیتهای خورشیدی و شرایط فرسودگی آن نیز به عدم قطعیت در این باره افزوده است.
طبق موافقتنامههای سازمان ملل، هر نوع بقایای این فضاپیما که به زمین بیفتد، متعلق به کشور روسیه خواهد بود. متخصصان و محققان نظامی که سقوط این فضاپیما را دنبال میکردند، پیشتر احتمال آسیب به افراد بر اثر این رویداد فضایی را بسیار کم ارزیابی کرده بودند.
مارکو لانگبروک، دانشمند اهل هلند، در واکنش به مسائل مربوط به زمان و مکان سقوط اظهار داشت: «اگر این فضاپیما واقعاً در اقیانوس هند سقوط کرده باشد، تنها نهنگها شاهد آن بودند.»
فرماندهی فضایی آمریکا تا اوایل بعد از ظهر شنبه هنوز نتوانسته بود سقوط این فضاپیما را تأیید کند و در حال جمعآوری و تحلیل دادهها بود.
خصوصیت متمایز کاسموس ۴۸۲ در مقایسه با سایر اشیای فضایی، احتمال بالای بقای آن ناشی از مقاومت آن در برابر دماهای شدید در زمان ورود به جو و سقوط غیرقابل کنترل آن بود؛ چرا که معمولاً سایر زبالههای فضایی و بقایای ماهوارهها به شکل کنترلشده و هدفمند به اقیانوس آرام یا مناطق خالی از سکنه فرستاده میشوند.
5858