طبق اخبار صحت، یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه بوردو و دانشگاه باسک به رهبری «ودیم ام. کووروجین» (Vadim M. Kovrugin)، که در زمینه ذخیره انرژی تخصص دارد، موفق به تبدیل متاکائولین، که نوعی آلومینوسیلیکات مصنوعی از خاک رس کائولینیت است، به ماده‌ای با قابلیت ذخیره انرژی شد. این ماده پس از ترکیب با محلول‌های فعال‌سازی خاص، به یک خمیر ژئوپلیمر مقاوم تبدیل شده و با الکترودهای روی و دی‌اکسید منگنز ترکیب می‌شود تا به باتری حالت جامدی با عملکرد بالا دست پیدا کند.

به نقل از دیجیاتو، این باتری پیشرفته قادر است ظرفیت ذخیره انرژی نزدیک به 3.3 وات‌ساعت در هر لیتر را فراهم آورد که این خود، گام قابل توجهی در یکپارچه‌سازی سیستم‌های انرژی در مصالح ساختمانی به‌شمار می‌آید. کووروجین با اشاره به این نوآوری، خاطرنشان کرد که این طراحی نه تنها فراتر از باتری‌های سنتی است، بلکه به زیرساخت‌ها این امکان را می‌دهد تا به‌طور فعال در اکوسیستم انرژی مشارکت کنند.

یکی از مزایای مهم این ماده، قابلیت ذخیره انرژی الکتروشیمیایی به‌جای ذخیره انرژی حرارتی است. این خصوصیت به این سیستم کمک می‌کند تا کارآمدتر و پایدارتر از سیمان پورتلند سنتی باشد، که نه تنها در فرایند تولید خود کربن زیادی تولید می‌کند، بلکه برای ذخیره انرژی حرارتی نیز کاربرد دارد.

تیم تحقیقاتی همچنین با بهره‌گیری از خواص محیط اسیدی ملایم متاکائولین، توانستند مشکلات موجود در باتری‌های سیمانی قدیمی را حل و فصل نمایند. این ماده جلوگیری از واکنش‌های شیمیایی ناخواسته‌ای می‌کند که می‌توانند قابلیت شارژ مجدد را کاهش دهند. برعکس سیستم‌های قلیایی قدیمی، این باتری جدید می‌تواند روی را در حالت یونی خود نگه‌دارد و در نتیجه کارایی آن را بهبود بخشد.

با این حال، هنوز چالش‌هایی وجود دارد که نیاز به توجه دارند. تولید هیدروژن ممکن است به تشکیل سولفات روی هگزاهیدراته منجر شود که به رابط الکترود-الکترولیت آسیب می‌زند و به تدریج می‌تواند منجر به ترک‌خوردگی ژئوپلیمر و کاهش عملکرد بلندمدت شود.

برای مواجهه با این مشکل، محققان پیشنهاد کردند که اجزای باتری به صورت مدولار و لایه‌ای طراحی شوند تا نگهداری و تعویض آنها راحت‌تر باشد. در نهایت، پژوهشگران متذکر شدند که بهینه‌سازی دقیق فرآیندهای هیدراسیون و خشک‌شدگی برای دستیابی به کاربردهای عملی‌تر، امری حیاتی است؛ زیرا این موارد تأثیر عمده‌ای بر پایداری و دوام ماده دارند.

یافته‌های این تحقیقات در مجله Materials Horizons منتشر گردیده است.

۵۸۵۸

اشتراک‌گذاری »