گذشت زمان و اتفاقات تلخ برای برخی هرگز درس عبرت نمی‌شود. علیرضا بیرانوند با این همه سابقه و بازی ملی، با این همه رکورد و افتخار تنها یک راه برای خروج از هر مجموعه بلد است که همیشه از همان استفاده کرده و با خراب کردن پل‌های پشت سر و شکستن دل هواداران، رنج اتفاقات بعدی را به جان خریده است.

 از همان روزی که مشخص شد به خاطر سربازی، بیرانوند باید زودتر از قصد خودش -که پایان این فصل بود- از تراکتور برود، برخی کارشناسان پیش بینی می‌کردند که بیرانوند مطابق شخصیتی که دارد، اینجا را هم با دعوا و دلخوری و دردسر ترک خواهد کرد که در نتیجه، در بازی‌های آینده در تبریز نیز دردسر خواهد داشت!

 به محض آنکه سوت پایان دیدار تراکتور و استقلال به صدا درآمد، در صحت خبر نوشتیم که بیرانوند روی گل مقصر بود و دلیلش نیز مشخص است؛ او هیچ تمرکزی در ماه‌های اخیر روی تمرینات نداشته و روند نزولی او در یک سال اخیر، حالا جایگاهش در تیم ملی را هم به شدت تهدید می‌کند. او که در برابر ازبکستان در همین فیفادی، دو اشتباه مرگبار داشت و برابر روسیه، هر چقدر حسینی نیمه اول مثل او اشتباه کرد، نیازمند در نیمه دوم خوش درخشید تا خطر بیش از همیشه نزدیک بیرو شود. بخصوص که او بازوبند پرسپولیس را هم این بازی بر بازو بست!

 بیرانوند از روزی که مشهور شده، هیچ تیمی را بدون دعوا و دلخوری و دادگاه و شکایت، ترک نکرده و انگار بلد نیست به خوبی و خوشی تا پایان راه ادامه و حرفه‌ای جدا شود. بار اولی که قراردادش با پرسپولیس را فسخ کرد، با اوردن اسم استقلال و مذاکره با حجت کریمی -مدیرعامل وقت آبی ها- خط قرمزی را رد کرد که بخش بزرگی از هواداران پرسپولیس را رنجاند. او برگشت و با رفتارهای افراطی، سعی کرد محبوبیتش را پس بگیرد اما به میان آمدن اسم استقلال گناه کوچکی نبود!

 بنابراین وقتی بار دوم همین کار را تکرار و به تراکتور رفت، نتیجه‌اش چیزی شد که همه این سال‌ها دیده‌ایم. او که حتی قرارداد با بلژیکی ها را هم به مسائل غیر فوتبالی ربط داد و از پرتغال هم فرار کرد چون به ایران و عبور از قوانین عادت داشت! دیدیم که ۴۰۸ روز طول کشید تا پرونده بیرانوند و شکایت فسخ قراردادش به نتیجه برسد و البته محرومیت ۴ ماهه او ۴ هفته هم طول نکشید!

 محرومیت او تعلیق شد اما بیرانوند در بازگشت، دیگر آن بازیکن سابق نبود و آشکارا به حاشیه رفته و تمرکزی روی تمرین مسابقات نداشت. او راه ماندن در اوج را در مسیر دیگری غیر تمرین و تمرکز پیدا کرده بود. مصاحبه به نفع مالک تراکتور بعد هر سوتی درون زمین، به وظایف بیرانوند اضافه شده بود و ردپایش در هر حاشیه به چشم می آمد. این مورد آخر هم که داستان سربازی بود که اجازه نمی‌داد بیرانوند روی کارش تمرکز کند.

بعد از پایان بازی با استقلال، بیرانوند مقابل خبرنگاران ایستاد و آن حرف‌ها را زد که همه می‌دانید. بلافاصله حجت کریمی جوابش را با مصاحبه داد، شجاع خلیل‌زاده و خداداد عزیزی هم به عنوان سخنگویان رسمی زنوزی در فضای مجازی علیه بیرانوند جبهه گرفتند و دیدیم که به نیمه شب نرسیده، باشگاه، بیرانوند را کنار گذاشت!

 کیست که نداند کمیته انضباطی در فدراسیون فوتبال هم دکور است، چه رسد به باشگاه‌ها! آن هم از نوع مدیریت زنوزی! پس او اول با توپ پر آمد و تهدید به شکایت از مدیرعامل کرد، اما یادش آمد بازی در لیگ نخبگان در پیش است. پس استوری عذرخواهی گذاشت که ان هم افاقه نکرد. چرا روش موفق همیشگی جواب نداد؟

 بیرانوند در همان مصاحبه اول اعلام کرد نیم فصل از تراکتور می‌رود و برای فصل بعد نیز تصمیمش را از الان گرفته که تقریباً اکثر فوتبال دوستان می‌دانند مقصد او استقلال است! آرزوی دیرینه‌ای که قرار بود یک دهه قبل محقق شود! این بار گویا زنوزی از او قطع امید کرده بود! البته حضور حجت کریمی در باشگاه تراکتور هم تاثیر زیادی در این تفاوت داشت، او که رابطه خوبی با نکونام از همان استقلال دارد.

 بیرانوند با آن جایگاه، در بدو ورود به تمرینات پس از جام جهانی، آن آشتی کنان سوری و آن استوری‌های خنده‌دار در حمایت از حجت کریمی را منتشر کرد، انگار مردم داستان چادر و آن همه مصاحبه طرفین علیه یکدیگر را فراموش کرده اند! همه از دعوای او بر سر نرفتن به استقلال خبر داشتند و کار به دادگاه هم کشید و معلوم بود که با نشستن کریمی روی صندلی مدیریت تراکتور، آب او با بیرانوند به یک جوی نمی‌رود!

 و حالا سوالاتی هست که بیرانوند باید مقابل آینه از خود پرسیده و به خودش جواب بدهد. چرا باید از هر تیم با دعوا و توهین و حاشیه و دردسر برود؟ چرا باید در ادعای دوستی و آشتی آنقدر افراط کند که با اولین مشکل، متهم به ریاکاری شود؟ چرا وقتی دخترش مقابل میلیون‌ها نفر اعتراف کرد آرزوی پدر از بچگی پوشیدن پیراهن استقلال بوده، اینقدر رل پرسپولیسی بودن و تعصب را بازی می‌کرد؟ اشتباهی که در تراکتور هم تکرار شد!

 چرا وقتی همه قبول دارند که او به خاطر عدم تمرکز افت کرده و همه همین حس را در مورد رفتارها و حواشی او دارند، -از تیم خودش تا خبرنگاران و کارشناسان و مربیان و …- او اصرار دارد که بگوید همه اشتباه می‌کنند؟ 

بیشتر بخوانید: بیرانوند و تراکتور به بن‌بست رسیدند؛ دعوا به خاطر قلعه‌نویی بالا گرفت؟!

اشتراک‌گذاری »