به گزارش صحت خبر، نشریه آتلانتیک نوشت که بیش از ۷۰۰ هزار دانشجو در هفت سامانه دانشگاهی دولتی تگزاس اکنون تحت شدیدترین قواعد کنترلی و ممیزی دولتی تحصیل می‌کنند.
سارا اسپرجن، استاد ادبیات دانشگاه فناوری تگزاس (Texas Tech) که دو دهه سابقه تدریس دارد، در اردیبهشت ۱۴۰۴ برای نخستین بار ناچار شد طرح درس خود را در سامانه‌ای بارگذاری کند که توسط یک نرم‌افزار هوش مصنوعی ممیزی می‌شود.
این ربات هرگونه محتوایی را که با دستورالعمل‌های جدید ایالتی مغایرت داشته باشد شناسایی و حذف می‌کند؛ مقرراتی که نه تنها هرگونه ترویج مفاهیم مرتبط با تفاوت‌های نژادی یا جنسیتی را ممنوع ساخته، بلکه بر اساس قانون مصوب ایالت، صرفاً دو جنسیت زیستی زن و مرد را به رسمیت می‌شناسد.
گستره این سانسور شگفت‌آور است؛ بر اساس دادخواست انجمن استادان دانشگاه‌های آمریکا (AAUP)، ربات ممیزی محتوا حتی به یک استاد فلسفه دستور داده است تا اثر کلاسیک «جمهور» افلاطون را از سرفصل‌های آموزشی خود خارج کند، صرفاً به این دلیل که در آن اشاراتی به دیدگاه‌های افلاطون پیرامون نقش‌های جنسیتی وجود دارد.
حتی دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه فناوری تگزاس دیگر مجاز نیستند درباره نابرابری‌های نژادی در دسترسی به خدمات درمانی مطالعه کنند و اساتید بالینی موظف شده‌اند در حضور کارآموزان از پرداختن به پرونده‌های خاص بیماران ترنس خودداری ورزند.
سرکوب سازمان‌یافته با بازوی هوش مصنوعی و تصفیه استادان
سازوکار اعمال خفقان در دانشگاه فناوری تگزاس زیر نظر برندون کریتون، سناتور پیشین ایالتی و رئیس کنونی این سامانه دانشگاهی پیش می‌رود.
کریتون طراح اصلی لایحه سنای ۳۷ بود؛ قانونی که مدیریت مشارکتی اساتید را عملاً نابود ساخت و اختیارات سرفصل‌نویسی و عزل و نصب‌ها را تماماً به منصوبان سیاسی واگذار کرد.
او با صدور بخشنامه‌هایی، اعضای هیئت علمی را تهدید کرد که در صورت عدم گزارش مباحث حساس با مجازات انضباطی روبه‌رو خواهند شد و اعلام کرد کلیه مقاطع تحصیلی مرتبط با مفاهیم جنسیتی برچیده می‌شوند.
این ربات سانسورچی—که خطاهای فاحشی موسوم به توهم هوش مصنوعی نیز دارد—کتاب خاطرات برنده جایزه پولیتزر تا-نهیسی کوتس تحت عنوان «میان جهان و من» را به اتهام واهی رد شایسته‌سالاری فیلتر کرد، در حالی که چنین مفهومی اصلاً در کتاب به کار نرفته است.
همچنین آثاری از نویسندگان برجسته‌ای چون تونی کوشنر، ساندرا سیسنروس و متون تاریخی درباره هولوکاست و نازی‌ها مشمول ممیزی شدند.
آلن بارنبرگ، استاد تاریخ شوروی می‌گوید این توهمات و گزارش‌های اشتباه هوش مصنوعی بخشی از ذات سامانه‌های اقتدارگراست؛ چرا که آن‌ها با ابهام‌آفرینی عمدی فضایی می‌سازند تا اساتید از ترس مجازات، دست به خودسانسوری کامل بزنند.
پیامد این اقدامات فاجعه‌بار بوده است؛ بر اساس یک نظرسنجی داخلی، بیش از ۵۰ درصد اعضای هیئت علمی این دانشگاه در جست‌وجوی شغل دیگری در خارج از ایالت هستند و متقاضیان استخدام بین ۲۰ تا ۲۵ درصد افت کرده‌اند.
اساتید برجسته‌ای نظیر برینا هریس و لیزا لیمری، اساتید زیست‌شناسی نیز به دلیل ممنوعیت تدریس تعاریف علمی انجمن پزشکی آمریکا از کار خود استعفا دادند.
پرونده دانشگاه تگزاس اِی‌اندام و همراهی فرماندار با هجمه‌های مجازی
در سامانه دانشگاهی تگزاس اِی‌اندام (Texas A&M) که بیش از ۱۷۵ هزار دانشجو دارد، شیوه سرکوب شکل دیگری به خود گرفته است.
ملیسا مک‌کول، مدرس ارشد گروه ادبیات انگلیسی پس از آنکه یک اسلاید کلاس درسی‌اش پیرامون ادبیات کودکان توسط یکی از نمایندگان تندرو جمهوری‌خواه در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شد، هدف یک کارزار سازمان‌یافته ترور شخصیت قرار گرفت.
گرگ ابوت، فرماندار تگزاس مستقیماً وارد این پرونده شد و در فضای مجازی خواهان اخراج فوری این استاد دانشگاه گردید.
ریاست دانشگاه نیز بلافاصله تسلیم این فشار شد و کلاس را لغو و مک‌کول را اخراج کرد؛ اقدامی که با شکایت رسمی این استاد دانشگاه در دادگاه روبه‌رو شده است.
در پی این تحولات، دانشگاه اِی‌اندام قانونی به تصویب رساند که بر اساس آن هرگونه تدریس ایدئولوژی‌های جنسیتی یا نژادی ممنوع است.
بر اساس دادخواست اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU)، اساتید از تدریس تاریخ برده‌داری یا مقالات جنبش‌های برابری‌خواهی مدنی منع شده‌اند، در حالی که متون ضد فمینیستی چهره‌های محافظه‌کار اجازه تدریس دارند.
همچنین لئونارد برایت، استاد تمام دانشکده امور عمومی بوش، پس از رد سرفصل‌های درس اخلاق و سیاست‌گذاری عمومی‌اش، اقدام به ثبت شکایت علیه دانشگاه کرد.
راهبرد زیرپوستی دانشگاه آستین و انحلال رشته‌های مطالعات اقلیت‌ها
دانشگاه تگزاس در آستین (UT Austin)، معتبرترین دانشگاه ایالت، مسیر به‌ظاهر آرام‌تر اما مخرب‌تری را برگزیده است.
این دانشگاه ماه گذشته رسماً اعلام کرد که رشته‌های کارشناسی «مطالعات آفریقایی‌تبارها»، «مطالعات مکزیکی-آمریکایی‌ها و لاتین‌تبارها»، «مطالعات زنان و جنسیت» و «مطالعات نژاد و مهاجرت» را به طور کامل منحل می‌کند.
بیش از ۱۰۰ درس از سرفصل‌های اصلی دانشگاه که به مباحث برده‌داری، نژاد، جنسیت و محیط‌زیست می‌پرداختند حذف شده‌اند.
جیم دیویس، رئیس دانشگاه مدعی شد این دروس بیش از حد «محدود و جزئی» بوده‌اند، در حالی که اساتید تاکید دارند هدف اصلی، نابود ساختن میراث فکری غیراروپایی در دومین ایالت متنوع آمریکا از نظر بافت جمعیتی است.
در چارچوب جدید مصوب دانشگاه، فهرست موسوم به ۵۰ متفکر بزرگ تمدن معرفی شده است که در میان آنان نام هیچ نویسنده یا فیلسوف هیسپانیک یا آمریکای لاتین به چشم نمی‌خورد و تنها نام سه سیاه‌پوست و یک فیلسوف آسیایی (کنفوسیوس) دیده می‌شود.
جاناتان فریدمن، مدیر بخش آزادی بیان در انجمن قلم آمریکا (PEN America) هشدار می‌دهد که تگزاس پیشگام نابودی آزادی دانشگاهی در آمریکاست و ایالت‌هایی نظیر آلاباما، فلوریدا، ایندیانا و یوتا نیز در حال پیاده‌سازی قوانین مشابهی هستند.
به گفته تاد ولفسون، رئیس انجمن استادان دانشگاه‌های آمریکا، آنچه امروز در حال وقوع است با هیچ دوره‌ای قابل قیاس نیست؛ در گذشته شاید تندروی‌های غیررسمی وجود داشت، اما اکنون ماشین قانون و ابزار رسمی حکومتی برای حذف فیزیکی و فکری ایده‌ها به راه افتاده است تا نسل آینده دانشجویان به جای اندیشیدن نقادانه، اطاعت کورکورانه از حاکمیت را بیاموزند.
۴۲/۴۲