طبق گزارشی که خبرگزاری صحت خبر منتشر کرده است، داریوش قربانیان، یکی از اعضای هیئت علمی مرکز جهادکشاورزی استان سمنان، در مصاحبهای با خبرنگار ما توضیحات بیشتری درباره این پروژه و چشمانداز آن ارائه داده است.
ضرورت بهرهبرداری از اراضی شور در استان سمنان
در حال حاضر، اراضی شور و کمبازده در استان سمنان بخش عمدهای از اراضی مرتعی و زمینهای زراعی را تشکیل میدهد. با توجه به منابع محدود آب و تغییرات اقلیمی که به کاهش بارش و افزایش دما منجر شده، استفاده از این اراضی با کشت گونههای مقاوم به تنشهای شوری و خشکی میتواند رویکردی کارآمد برای تأمین علوفه و کاهش فشار بر منابع آبی باشد. این گونهها نه تنها در برابر تنش مقاوم هستند، بلکه در توسعه دامداری و کاهش وابستگی به علوفههای وارداتی نقش مهمی ایفا خواهند کرد.
انتخاب گیاهان برای پروژه
در این پروژه، دو گونه اصلی Atriplex canescens و Atriplex verrocifera مورد بررسی قرار گرفتهاند. به دلیل مقاومت بالای این گونهها نسبت به تنشهای شوری آب و خاک، خشکی و کمآبی، آنها گزینههای مناسبی برای کشت در اراضی شور و زمینهای کمبازده کشاورزی محسوب میشوند.
نتایج آزمایشها
آزمایشها نشان میدهند که هر دو گونه میتوانند در اراضی با شوری تا 40 دسیزیمنس بر متر رشد و تولید علوفه داشته باشند. در شرایطی که شوری بیشتر باشد، گونه Atriplex verrocifera عملکرد بهتری را نشان میدهد، اما گونه Atriplex canescens نیز قابلیت کشت و استفاده در این شرایط را داراست. همچنین بررسیها نشان دادند که رشد تاج پوشش Atriplex canescens بیشتر از Atriplex verrocifera بوده و در نتیجه میزان تولید علوفه آن نیز بیشتر است. در حالی که Atriplex verrocifera نسبت به افزایش شوری خاک مقاومتر است، اما در برابر تنش خشکی تفاوتی با Atriplex canescens ندارد. همچنین، خوشخوراکی Atriplex verrocifera بیشتر از Atriplex canescens است و دامهای کوچک نظیر گوسفند و بز نسبت به تغذیه از آن تمایل بیشتری دارند.
چشمانداز این پروژه
با توجه به نتایج مثبتی که به دست آمده، پیشنهاد میشود که این گونهها در طرحهای احیاء مراتع و توسعه کشاورزی در اراضی شور و کمبازده استان سمنان مورد استفاده قرار گیرند. گسترش کشت و تولید علوفه در اراضی شور نه تنها به کاهش فشار بر اراضی مرطوب و منابع آبی کمک میکند، بلکه میتواند یک منبع درآمد جدید برای کشاورزان و دامداران باشد. همچنین، لازم است که آموزش و ترویج کشت این گونهها در اولویت قرار گیرد تا بهرهبرداری بهینهتری صورت گیرد.